دو مسیر متفاوت در بازار میلگرد

به گزارش نبض بورس، میلگرد آجدار پس از عررفتار متفاوت خریداران در دو بازار میلگردضه ۲۲ مهر، در ۲۹ مهر روی تابلو نرفت و در ششم آبان با قیمت‌هایی بالاتر از آخرین عرضه مهر بازگشت. میانگین موزون معاملات در این عرضه به حدود یک‌میلیون و ۱۱۰ هزار تومان رسید؛ رقمی که نزدیک به ۱۱ درصد بالاتر از میانگین یک‌میلیون و ۵ هزار تومانی ۲۲ مهر بود. حجم عرضه نیز نسبت به آن هفته حدود ۴۸ درصد افزایش یافت و به حدود ۷۳ هزار و ۵۰۰ تن رسید. از این میزان، نزدیک به ۷۳ درصد معامله شد.

در عرضه ۱۳ آبان، روند قیمت تغییر کرد. قیمت پایه از حدود یک‌میلیون و ۶۵ هزار تومان به ۹۹۵ هزار تومان کاهش یافت و میانگین موزون نیز با افت ۵.۲ درصدی به حدود یک‌میلیون و ۵۷ هزار تومان رسید. هم‌زمان، حجم عرضه به حدود ۵۹ هزار و ۵۰۰ تن کاهش پیدا کرد، اما تقاضا از حدود ۸۰ هزار و ۵۰۰ تن به ۸۸ هزار تن رسید. در نهایت، حدود ۹۱ درصد عرضه معامله شد؛ نسبتی که در هفته قبل ۷۳ درصد بود.

با وجود کاهش میانگین موزون، فاصله آن با قیمت پایه بیشتر شد. خریداران در عرضه اخیر به‌طور متوسط حدود ۶۲ هزار تومان بالاتر از پایه پرداخت کردند؛ درحالی‌که این فاصله در عرضه قبلی حدود ۵۰ هزار تومان بود. این وضعیت نشان می‌دهد کاهش نرخ پایه با استقبال بیشتر خریداران همراه شده، هرچند میانگین موزون همچنان حدود ۵ درصد بالاتر از آخرین عرضه مهر قرار دارد. بنابراین، افت قیمت در هفته دوم آبان به معنای بازگشت کامل قیمت‌ها به سطح پیشین نیست.

در بازار میلگرد آلیاژی، قیمت پایه در عرضه نهم آبان به حدود یک‌میلیون و ۲۹۷ هزار تومان رسید؛ افزایشی نزدیک به ۴ درصد نسبت به سوم آبان و حدود ۱۴ درصد در مقایسه با ۲۵ مهر. با این حال، میانگین موزون معاملات در محدوده یک‌میلیون و ۲۵۰ هزار تومان باقی ماند و حدود ۴۷ هزار تومان پایین‌تر از قیمت پایه ثبت شد. این در حالی است که در عرضه سوم آبان، میانگین موزون تقریباً با نرخ پایه برابری می‌کرد.

افزایش قیمت پایه با رشد معنادار تقاضا همراه نشد. حجم عرضه از حدود ۹۹۰۰ تن به ۱۰ هزار و ۶۰۰ تن رسید، اما تقاضا از ۳۲۰۰ تن به ۲۸۰۰ تن کاهش یافت. حجم معاملات نیز تنها از حدود ۱۶۰۰ تن به ۱۸۰۰ تن رسید؛ به این ترتیب، در عرضه اخیر حدود ۱۷ درصد محصول عرضه‌شده به فروش رفت. تقاضا در هر دو هفته کمتر از یک‌سوم حجم عرضه بود و این نسبت در عرضه ۲۵ مهر نیز مشاهده شده بود.

در چنین شرایطی، افزایش نرخ پایه نتوانسته است به افزایش متناسب خرید منجر شود. فاصله میان قیمت اعلامی و میانگین موزون معاملات نیز نشان می‌دهد خریداران در معاملات انجام‌شده، نرخ‌های پایین‌تری را پذیرفته‌اند.

دو واکنش در بازار میلگرد

مقایسه دو محصول نشان می‌دهد بازار آجدار به کاهش قیمت پایه با افزایش نسبت فروش واکنش نشان داده، اما در بازار آلیاژی افزایش نرخ پایه با تقاضای محدود و فروش اندک همراه شده است. در واقع، در یک بخش از بازار، تعدیل قیمت به جذب بهتر عرضه کمک کرده و در بخش دیگر، افزایش قیمت اعلامی هنوز پشتوانه تقاضای کافی ندارد. تداوم فروش محدود میلگرد آلیاژی می‌تواند ضرورت بازنگری در قیمت پایه یا بررسی عوامل محدودکننده تقاضا را برای عرضه‌کنندگان مطرح کند.