فشار قراضه بر فولاد ترکیه/ صادرات میلگرد هنوز جان نگرفته است

به گزارش نبض بورس، بازار فولاد ترکیه در روزهای پایانی سپتامبر ۲۰۲۶ وارد مرحله‌ای شده که می‌توان آن را «تعادل شکننده میان فشار هزینه و ضعف تقاضا» توصیف کرد. سمت هزینه همچنان قدرتمند است، اما سمت تقاضا ــ به‌ویژه در صادرات محصولات طویل ــ هنوز توان پذیرش کامل افزایش قیمت کارخانه‌ها را ندارد. مقایسه داده‌های SteelOrbis، SteelRadar، SMM و GMK Center نشان می‌دهد رشد قیمت میلگرد از ابتدای سپتامبر بیش از آنکه ناشی از جهش مصرف باشد، نتیجه محدودیت عرضه برخی سایزها، رشد هزینه قراضه و اختلال در تأمین شمش حوزه دریای سیاه بوده است.

در نیمه ماه، SMM قیمت میلگرد داخلی ترکیه را حدود ۶۲۵ تا ۶۳۰ دلار/تن EXW و ارزیابی صادراتی را حدود ۶۰۵ دلار/تن FOB گزارش کرد. نکته مهم این بود که بازار صادراتی نتوانست به همان سرعت بازار داخلی افزایش قیمت را جذب کند. این فاصله نشان می‌دهد فولادساز ترک از یک طرف با افزایش بهای نهاده مواجه است، اما از طرف دیگر خریدار خارجی حاضر نیست هر افزایش هزینه‌ای را بپذیرد. SteelOrbis نیز در ۲۳ و ۲۸ سپتامبر از کندشدن تجارت محلی، ثبات قیمت‌های دلاری کارخانه‌ها و افت قیمت‌های نقدی بازار خبر داده است.

قراضه همچنان مهم‌ترین متغیر تعیین‌کننده است. GMK Center نشان می‌دهد قیمت HMS 1&2 80:20 در ماه اوت عمدتاً در محدوده ۳۶۹ تا ۳۷۱ دلار CFR Turkey قرار داشت، اما SteelRadar در ۱۳ سپتامبر معاملات اروپایی را نزدیک ۳۸۲ دلار CFR Marmara و محموله آمریکایی را حدود ۳۹۰ دلار CFR Iskenderun گزارش کرد. SMM چند روز بعد سطح تقریبی ۳۹۵ دلار CFR را ذکر کرد. بنابراین طی چند هفته، هزینه فلزی کارخانه‌های قوس ترکیه به‌وضوح افزایش یافته است.

دلیل این استحکام فقط افزایش خرید نیست؛ گزینه‌های جایگزین قراضه نیز محدود شده‌اند. Fastmarkets در اوایل سپتامبر ارزیابی شمش FOB دریای سیاه را به‌دلیل تشدید اختلالات بندری و فقدان داده معاملاتی قابل اتکا تعلیق کرد. Metal Expert نیز در ۲۳ سپتامبر از استحکام بازار شمش ترکیه به‌دلیل کمبود عرضه وارداتی و افزایش تقاضای داخلی خبر داد. همزمان، S&P Global در حال اصلاح مشخصات شاخص Billet CFR Turkey است، زیرا سهم شمش آسیایی در تجارت ترکیه افزایش یافته و نقدشوندگی سایزهای سنتی کاهش پیدا کرده است. این تحولات نشان می‌دهد بازار ترکیه عملاً در حال بازطراحی مسیر تأمین مواد اولیه خود است.

با این حال، تصویر تقاضا هنوز مانع از تبدیل این فشار هزینه به یک روند صعودی بی‌وقفه می‌شود. Kallanish گزارش کرده که سهم شرکت‌های ساختمانی ترکیه که «تقاضای ناکافی» را مانع فعالیت می‌دانند در سپتامبر کمی افزایش یافته است. BigMint نیز در ارزیابی‌های اواخر سپتامبر، وضعیت میلگرد و شمش ترکیه را عمدتاً با sentiment متوسط ثبت کرده است. از طرف دیگر worldsteel نشان می‌دهد تولید فولاد خام ترکیه در اوت به ۳.۴ میلیون تن رسید که ۰.۴ درصد کمتر از سال قبل بود، هرچند تولید ژانویه تا اوت هنوز ۶.۸ درصد رشد سالانه داشت. بنابراین ظرفیت عرضه بالا باقی مانده، اما شتاب مصرف هم‌سطح آن نیست.

نتیجه این است که در کوتاه‌مدت قراضه کف قیمت میلگرد را تعیین می‌کند، ولی تقاضای صادراتی سقف آن را محدود می‌سازد. اگر Scrap CFR Turkey بالای محدوده‌های فعلی تثبیت شود و Billet CFR نیز به دلیل محدودیت عرضه کاهش محسوسی نداشته باشد، کارخانه‌های ترک انگیزه چندانی برای تخفیف عمیق میلگرد ندارند. اما برای آغاز یک موج صعودی جدید، صرف افزایش هزینه کافی نیست؛ بازار به بازگشت سفارش‌های صادراتی نیاز دارد. بنابراین متغیر کلیدی روزهای آینده، فاصله قیمتی Rebar FOB Turkey با Scrap CFR Turkey و Billet CFR Turkey است، نه حرکت مستقل هیچ‌کدام از این سه شاخص