تقاضای آهن‌اسفنجی در بازار بالا رفت/ فاصله بریکت از رقابت

به گزارش نبض بورس، بازار آهن‌اسفنجی در معاملات هفته گذشته دو رفتار متفاوت را ثبت کرد؛ در بخش بریکت، کاهش عرضه با افت تقاضای ثبت‌شده همراه شد، اما حجم معاملات افزایش یافت و قیمت‌ها نیز تنها اندکی رشد کردند، در حالی که آهن‌اسفنجی معمولی با جهش تقاضا در برابر عرضه تقریباً ثابت مواجه شد و فاصله میان نرخ پایه و قیمت واقعی معاملات در آن حفظ شد. این تفاوت نشان می‌دهد فشار خرید در بازار آهن‌اسفنجی یکدست نیست و بخش معمولی سیگنال قوی‌تری از افزایش تقاضای موثر ارائه کرده است. در بریکت، کاهش تقاضای ثبت‌شده در کنار رشد معاملات می‌تواند به معنای حذف بخشی از سفارش‌های مازاد هفته قبل باشد، اما در آهن‌اسفنجی معمولی، رشد هم‌زمان تقاضا و معاملات، ارتباط مستقیم‌تری میان میل به خرید و دادوستد واقعی ایجاد کرده است. در نتیجه، مسیر قیمت‌ها در هفته‌های آینده بیش از همه به توان عرضه آهن‌اسفنجی معمولی برای پاسخ‌گویی به تقاضای موجود وابسته خواهد بود.

معاملات بریکت در هفته گذشته برخلاف آهن‌اسفنجی معمولی، افزایش شدیدی در تقاضای موثر را نشان نداد. حجم عرضه از حدود ۳۵ هزار تن به ۳۰ هزار تن کاهش یافت، اما معاملات از حدود ۱۹ هزار تن به ۲۱ هزار تن رسید. همزمان، تقاضای ثبت‌شده از حدود ۴۱ هزار تن به ۲۴ هزار تن کاهش پیدا کرد؛ بنابراین نمی‌توان رشد معاملات را صرفاً به افزایش تقاضا نسبت داد.

این اختلاف میان تقاضای ثبت‌شده و حجم معامله‌شده می‌تواند حاکی از آن باشد که بخشی از سفارش‌های هفته قبل به خرید واقعی منجر نشده و با محدودشدن عرضه، تقاضای مازاد از بازار کنار رفته است. در چنین شرایطی، افزایش معاملات با وجود کاهش عرضه الزاماً به معنای شکل‌گیری رقابت شدید میان خریداران نیست.

رفتار قیمت نیز همین برداشت را تقویت می‌کند. قیمت پایه بریکت از حدود ۳۵۹ هزار تومان به ۳۷۶ هزار تومان رسید و میانگین موزون نیز از حدود ۳۶۳ هزار تومان به همین محدوده افزایش یافت. نزدیک‌شدن این دو نرخ نشان می‌دهد بازار بریکت فعلاً بدون شکل‌گیری فاصله جدی میان نرخ پایه و قیمت معامله‌ای حرکت کرده است.

در بخش معمولی، معادله کاملاً متفاوت بود. عرضه از حدود ۷۲ هزار تن به ۷۴ هزار تن رسید و عملاً تغییر محسوسی نکرد، اما تقاضا از حدود ۸۲ هزار تن به ۱۴۸ هزار تن افزایش یافت. حجم معاملات نیز از حدود ۴۶ هزار تن به ۶۲ هزار تن رسید؛ بنابراین بخش مهمی از رشد تقاضا در این بازار به دادوستد واقعی تبدیل شد.

همین موضوع اهمیت تغییرات این هفته را بیشتر می‌کند. وقتی عرضه تقریباً ثابت می‌ماند اما تقاضا با سرعت بیشتری رشد می‌کند، خریداران برای تامین نیاز خود ناچار به رقابت بیشتری بر سر حجم موجود می‌شوند و این رقابت می‌تواند خود را در قیمت نهایی معاملات نشان دهد.

قیمت پایه آهن‌اسفنجی معمولی رشد محدودی داشت، اما میانگین موزون همچنان بالاتر از نرخ پایه قرار گرفت. تداوم این فاصله بیانگر آن است که قیمت‌های واقعی بازار هنوز تحت تاثیر تقاضای موثر قرار دارند و نرخ پایه به‌تنهایی نمی‌تواند وضعیت معاملات را توضیح دهد.

مقایسه دو محصول نشان می‌دهد در هفته گذشته مرکز ثقل تحولات بازار آهن‌اسفنجی، محصول معمولی بوده است. در بریکت، کاهش عرضه به افزایش معاملات منجر شد، اما افت تقاضای ثبت‌شده و نزدیکی قیمت پایه و میانگین موزون، نشانه‌ای از رقابت شدید قیمتی ارائه نمی‌کند. در مقابل، آهن‌اسفنجی معمولی همزمان با ثبات عرضه، رشد قابل‌توجه تقاضا و افزایش حجم معاملات را تجربه کرد.

اگر این الگو در هفته‌های بعد نیز تکرار شود، آهن‌اسفنجی معمولی می‌تواند همچنان مهم‌ترین عامل اثرگذار بر قیمت نهاده‌های فولادسازی باشد. در این میان، افزایش عرضه موثر اهمیت بیشتری از تغییر نرخ پایه خواهد داشت؛ زیرا تا زمانی که حجم محصول قابل معامله متناسب با تقاضای واقعی افزایش پیدا نکند، احتمال تداوم فاصله میان قیمت پایه و نرخ معاملات وجود خواهد داشت.