درجا زدن قیمت نفت میان اهرم مذاکرات و مازاد عرضه

به گزارش نبض بورس، بازار جهانی نفت در پایان معاملات روز جمعه با نوسانات محدودی به کار خود پایان داد؛ به‌طوری‌که نفت خام آمریکا در محدودۀ ۶۹ دلار و نفت برنت در حوالی ۷۲ دلار به ازای هر بشکه معامله شد که این قیمت‌ها تقریباً به سطوح پیش از آغاز تنش‌های خاورمیانه در اواخر فوریه بازگشته‌اند؛ رویدادی که از کاهش نگرانی‌ها نسبت به اختلال در عرضۀ نفت و بهبود شرایط حمل‌ونقل دریایی در منطقه حکایت دارد.

بررسی‌ها نشان می‌دهد بهبود عبور نفتکش‌های تجاری از تنگۀ هرمز نقش مهمی در بازگشت آرامش به بازار داشته است؛ در همین راستا، صادرات نفت عربستان سعودی به حدود ۹۰ درصد سطح پیش از بحران رسیده و امارات متحده عربی نیز با استفاده هم‌زمان از مسیر تنگۀ هرمز و خطوط لولۀ جایگزین، صادرات خود را به شرایط عادی بازگردانده است و عراق نیز نشانه‌هایی از احیای صادرات نفت را بروز داده، هرچند حجم قابل توجهی از نفت ایران همچنان در مخازن شناور ذخیره شده است.

در حوزۀ سیاسی نیز، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، از پیشرفت مذاکرات با ایران خبر داده است؛ این اظهارات پس از برگزاری نشست‌های جداگانه میان مقام‌های آمریکایی و ایرانی با میانجیگری قطر و پاکستان در دوحه مطرح شد؛ موضوعی که امیدها به کاهش تنش‌های ژئوپلیتیکی و تداوم جریان عرضۀ نفت در منطقه را به شدت افزایش داده است.

با این حال، معامله‌گران همچنان با احتیاط کامل تحولات را دنبال می‌کنند؛ چرا که بسیاری از تحلیلگران معتقدند اگرچه توافق میان ایران و آمریکا هنوز از ثبات کامل برخوردار نیست، اما تمایل دو طرف برای حفظ روند مذاکرات و جلوگیری از تشدید تنش‌ها، احتمال تداوم این مسیر را افزایش داده است و هم‌زمان، رشد تولید اوپک‌پلاس، افزایش صادرات کشورهای حاشیه خلیج فارس و عادی شدن تدریجی عبور نفتکش‌ها از تنگۀ هرمز، انتظارات نسبت به افزایش عرضۀ جهانی نفت را تقویت کرده و مانع از رشد بیشتر قیمت‌ها شده است.

در مجموع، بازار جهانی نفت طی هفتۀ گذشته تحت تأثیر دو نیروی متضاد قرار داشت؛ از یک سو، نگرانی‌های ژئوپلیتیکی و ابهام دربارۀ امنیت تنگۀ هرمز از قیمت‌ها حمایت می‌کرد و از سوی دیگر، پیشرفت نسبی مذاکرات دیپلماتیک، افزایش تولید و صادرات نفت و بهبود جریان حمل‌ونقل دریایی، فشار نزولی بر بازار وارد آورد که حاصل این عوامل، تثبیت نسبی قیمت‌ها و پایان هفته بدون شکل‌گیری یک روند صعودی یا نزولی مشخص بود.

در نهایت، ثبات بازار نفت می‌تواند برای صنعت فولاد نیز خبر مثبتی باشد؛ چرا که آرامش در بازار انرژی، ریسک افزایش هزینه‌های تولید فولاد را کاهش داده و به تثبیت قیمت تمام‌شده محصولات فولادی کمک می‌کند و همچنین، تداوم عرضۀ پایدار نفت و کاهش نااطمینانی‌های ژئوپلیتیکی می‌تواند از فعالیت صنایع مصرف‌کنندۀ فولاد، از جمله ساختمان، حمل‌ونقل و پروژه‌های زیربنایی حمایت کرده و چشم‌انداز تقاضای محصولات فولادی را در ماه‌های آینده بهبود بخشد.