فولاد در مدار نزول قیمت

به گزارش نبض بورس، بازار فولاد در هفته جاری با یک شرایط مشترک در هر سه بخش روبه‌رو شد؛ قیمت‌ها نسبت به هفته گذشته کاهش یافتند. اما پشت این افت مشترک، رفتارهای متفاوتی در حجم معاملات دیده می‌شود که نشان می‌دهد هر بخش روند جداگانه‌ای داشته است.

بنابراین، کاهش قیمت در همه بازارها یک نتیجه واحد به همراه نداشت و واکنش خریداران، مسیر متفاوتی را در هر بخش رقم زد.

در بازار سنگ‌آهن، افت قیمت تندترین بود. قیمت پایه و میانگین موزون هر دو کاهش قابل‌توجهی داشتند و فاصله میان این دو هم کمتر شد؛ یعنی معاملات نزدیک‌تر به نرخ پایه بسته شدند. اما مهم‌ترین اتفاق در حجم معاملات افتاد؛ تقاضا به‌شدت سقوط کرد، از سطحی که با عرضه تقريبا برابری می‌کرد به کمتر از یک‌چهارم آن رسید. حجم قرارداد نیز با افت چشمگیری همراه شد. این بازار با وجود افت قیمت، خریداران را قانع نکرد؛ نشانه‌ای از اینکه خریداران سنگ‌آهن همچنان انتظار کاهش بیشتر قیمت‌ها را دارند یا نسبت به تحولات پیش‌روی بازار محتاط مانده‌اند.

آهن‌اسفنجی رفتار متفاوت‌تری داشت. قیمت پایه کاهش یافت، اما میانگین موزون تقريبا ثابت ماند؛ یعنی معاملات در سطحی بالاتر از نرخ پایه جدید بسته شدند.

این ثبات میانگین موزون در برابر افت قیمت پایه، نشانه‌ای از مقاومت بازار است. عرضه و تقاضا هر دو نسبت به هفته گذشته کاهش اندکی داشتند و حجم قرارداد نیز پایین‌تر آمد، اما این بازار برخلاف سنگ‌آهن همچنان در وضعیت تعادل نسبی قرار دارد و فروشندگان هنوز موقعیت برتری خود را حفظ کرده‌اند.

محصولات فولادی اما تصویر کاملا متفاوتی داشتند. قیمت پایه و میانگین موزون هر دو کاهش یافتند و به سطوحی رسیدند که با هفته گذشته فاصله محسوسی داشتند. با این حال، تقاضا نه‌تنها کاهش نیافت، بلکه رشد قابل‌توجهی را تجربه کرد و به بالاترین سطح در میان هر سه بخش رسید. حجم قرارداد نیز جهش کرد و از سطح هفته گذشته فراتر رفت. این الگو یعنی افت قیمت همراه با رشد تقاضا، همان رفتار کلاسیکی است که پیش‌تر در بازار تیرآهن و میلگرد نیز دیده شد؛ خریداران محصولات فولادی منتظر افت قیمت بودند و با تحقق آن، دوباره وارد بازار شدند.

بنابراین در پایان می‌توان گفت، مقایسه این سه بخش یک نتیجه روشن دارد. بازار فولاد این هفته به دو مسیر متفاوت تقسیم شد؛ بخش‌هایی که افت قیمت در آن‌ها تقاضا را بیدار کرد، مانند محصولات فولادی و بخش‌هایی که حتی با وجود کاهش قیمت نیز خریداران را به بازار بازنگرداند، مانند سنگ‌آهن.

این تفاوت نشان می‌دهد نگرانی اصلی بازار همچنان در حلقه‌های بالادستی زنجیره متمرکز است، در حالی که پایین‌دست زنجیره هنوز از تقاضا و ظرفیت جذب بازار برخوردار است.