به گزارش نبض بورس، در معاملات روز دوشنبه بهای معاملات آتی نفت خام برنت دریای شمال با رشد ۱.۹۵ درصدی (معادل ۲ دلار و ۱۳ سنت)، به ۱۱۱ دلار و ۳۹ سنت رسید. این شاخص در ساعات اولیه معاملات حتی تا مرز ۱۱۲ دلار نیز پیشروی کرد که بالاترین سطح قیمتی از تاریخ ۵ مه (۱۵ اردیبهشت) به شمار می‌رود.

همزمان، نفت خام وست تگزاس اینترمدیت آمریکا (WTI) نیز مسیر مشابهی را طی کرد و با افزایش ۲.۲۱ درصدی (معادل ۲ دلار و ۳۳ سنت)، با قیمت ۱۰۷ دلار و ۷۵ سنت معامله شد. این صعود قدرتمند متمم رشد ۷ درصدی هر دو شاخص در هفته گذشته است؛ روندی که مستقیماً از ناامیدی بازار به دستیابی به یک توافق صلح نشات می‌گیرد.

بن‌بست دیپلماتیک و شعله‌ور شدن تنش‌ها

دلیل اصلی این تنش قیمتی، تشدید نگرانی‌ها در خصوص امنیت زنجیرۀ تامین جهانی نفت به دنبال توقف در گفتگوهای دیپلماتیک است. در همین حال، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، هشدار داده که زمان تهران برای دستیابی به توافق با واشنگتن رو به پایان است. این در حالی است که گزارش‌ها نشان می‌دهند دو طرف همچنان دچار اختلافات عمیقی هستند و ایالات متحده در جریان این مذاکرات هیچ امتیاز ملموسی ارائه نکرده است.

از سوی دیگر، نشست دو روزۀ هفتۀ گذشته میان دونالد ترامپ و شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین نیز بدون دستاورد مشخصی پایان یافت. چین به عنوان بزرگ‌ترین واردکننده نفت جهان، تمایلی برای مداخله یا کمک به حل این بحران نشان نداده و دو طرف نتوانستند به هیچ پیشرفت عینی برای بازگشایی و رفع انسداد تنگۀ هرمز دست یابند.

علاوه بر بن‌بست‌های سیاسی، اقدامات نظامی در آخر هفتۀ زیرساخت‌های انرژی منطقه خلیج فارس را هدف قرار داد که از جمله مهم‌ترین آن‌ها، حمله به یک تاسیسات هسته‌ای در امارات متحده عربی بود؛ رویدادی که به شدت بر نگرانی‌های امنیتی بازار انرژی دامن زد.

در همین حال، واشنگتن با منقضی کردن معافیت‌های نفتی هند برای خرید نفت از روسیه، محدودیت‌های عرضه را تشدید کرد تا مسیرهای جایگزین تامین انرژی در بازار جهانی بیش از پیش تنگ شود.

سایۀ سنگین بحران بر رشد اقتصاد جهانی

تحلیلگران ارشد بازار انرژی هشدار می‌دهند که فرسایشی شدن تنش‌ها و طولانی شدن درگیری‌ها با ایران، خطر آسیب‌های پایدار به ساختار قیمت‌گذاری انرژی را به شدت افزایش می‌دهد. به باور کارشناسان، تداوم نفت بالای ۱۰۰ دلار می‌تواند تورم جهانی را شعله‌ور نگه داشته و در نتیجه، بانک‌های مرکزی دنیا را مجبور کند نرخ بهره را برای مدتی طولانی‌تر در سطوح بالا حفظ کنند. این سناریو در نهایت می‌تواند به عنوان یک محرک نزولی، رشد اقتصاد کلان دنیا را با رکودی جدی مواجه سازد.