رشد قیمت، تقاضای کنسانتره را محتاط کرد

به گزارش نبض بورس، بازار فیزیکی کنسانتره آهن در بورس کالا طی هفتۀ گذشته یکی از متفاوت‌ترین رفتارهای معاملاتی خود در هفته‌های اخیر را تجربه کرد؛ بازاری که اگرچه سطح تقاضا در آن همچنان قابل توجه باقی مانده بود، اما رشد هم‌زمان حجم عرضه و افزایش قیمت پایه باعث شد بخشی از کالاها بدون مشتری بمانند و نسبت معامله به عرضه به کمتر از ۵۰ درصد برسد.

در این هفته، مجموع عرضۀ کنسانتره آهن به ۳۹۴ هزار تن رسید که بالاترین حجم عرضه در چهار هفتۀ اخیر محسوب می‌شود. در مقابل، حجم معاملات روی ۱۸۰ هزار تن ایستاد؛ به این معنا که تنها حدود ۴۵.۷ درصد از کل عرضه‌ها به معامله منتهی شد. این نسبت در نگاه نخست می‌تواند نشانه‌ای از ضعف بازار تلقی شود، اما بررسی جزئیات معاملات تصویر متفاوتی ارائه می‌دهد.

تقاضا هنوز در بازار است

نکته مهم آن است که سطح تقاضا همچنان در محدوده‌ای نسبتاً بالا قرار دارد. در هفته گذشته بیش از ۲۷۲ هزار تن تقاضا برای خرید کنسانتره در تالار ثبت شد؛ رقمی که نسبت به بسیاری از هفته‌های قبل بالاتر بود و نشان می‌دهد مصرف‌کنندگان و واحدهای پایین‌دستی هنوز از بازار خارج نشده‌اند.

با این حال، عرضه سنگین باعث شد بخشی از این تقاضا به معامله نرسد. زمانی که حجم عرضه در فاصله‌ای کوتاه به نزدیکی ۴۰۰ هزار تن می‌رسد، طبیعی است که بازار توان جذب کامل کالا را از دست بدهد؛ به‌ویژه در شرایطی که قیمت پایه نیز هم‌زمان افزایش یافته باشد.

جهش نرخ، خریداران را محتاط کرد

قیمت پایۀ کنسانتره آهن در این هفته به ۸۲ هزار و ۵۶۷ ریال رسید؛ در حالی که این رقم در هفته قبل حدود ۷۶ هزار و ۶۷۱ ریال بود. رشد نزدیک به ۷.۷ درصدی قیمت پایه تنها در یک هفته، بخشی از خریداران را محتاط کرد و موجب شد رفتار بازار نسبت به هفته‌های قبل محافظه‌کارانه‌تر شود.

میانگین موزون قیمت پایانی نیز روی ۸۴ هزار و ۳۵۷ ریال قرار گرفت؛ یعنی فاصله‌ای حدود ۲.۲ درصدی با نرخ پایه. این اختلاف نشان می‌دهد رقابت در تالار همچنان وجود دارد، اما شدت آن نسبت به بازارهای پرهیجان‌تر زنجیره فولاد کمتر شده است. در واقع، بازار هنوز از تقاضا خالی نشده، اما خریداران در نرخ‌های جدید با احتیاط بیشتری وارد معامله می‌شوند.

بازار در مرز اشباع

بررسی روند چهار هفتۀ اخیر نشان می‌دهد بازار کنسانتره همچنان در مسیر افزایشی حرکت می‌کند. قیمت پایه از حدود ۷۴ هزار و ۷۶۲ ریال در پایان فروردین به بیش از ۸۲ هزار ریال در ۲۰ اردیبهشت رسیده است؛ یعنی رشدی بیش از ۱۰ درصد در کمتر از یک ماه.

ادامۀ این روند می‌تواند قیمت‌ها را در هفته‌های آینده به محدوده ۸۵ تا ۸۸ هزار ریال برساند، اما بازار هم‌زمان با یک ریسک مهم مواجه است؛ اگر عرضه‌ها همچنان در سطوح سنگین فعلی باقی بمانند و خریداران نیز در واکنش به رشد قیمت‌ها محتاط‌تر شوند، احتمال افت حجم معاملات و شکل‌گیری رکود معاملاتی وجود خواهد داشت.

این وضعیت می‌تواند تعادل بازار را به‌تدریج تغییر دهد، زیرا در بازاری که عرضه از ظرفیت جذب تقاضا جلو بزند، حتی روند صعودی قیمت‌ها نیز ممکن است با مقاومت خریداران روبه‌رو شود. به همین دلیل، فعالان زنجیرۀ فولاد در هفته‌های آینده بیش از هر چیز باید نسبت میان عرضه، تقاضا و سرعت رشد قیمت پایه را زیر نظر بگیرند؛ سه متغیری که مسیر کوتاه‌مدت بازار کنسانتره را تعیین خواهند کرد.