آهن اسفنجی گران شد/ قیمت میانگین موزون بریکت، ۴ درصد بالا رفت

به گزارش نبض بورس، در بازار آهن اسفنجی، قیمت میانگین موزون به حدود ۵۷۷ هزار ریال رسید؛ ۶ درصد بیشتر از ۱۴ مهر. عرضه نیز از ۱۰۵ هزار و ۵۰۰ تن به حدود ۱۱۳ هزار تن رسید، اما افزایش عرضه نتوانست فاصله میان سفارش‌های خرید و محصول موجود را از بین ببرد. تقاضا به حدود ۱۴۹ هزار تن رسید و نزدیک به ۳۶ هزار تن بیشتر از عرضه بود. تمام آهن اسفنجی عرضه‌شده فروش رفت و خریداران برای دستیابی به محموله‌ها، قیمت‌هایی بالاتر از نرخ پایه پرداخت کردند.

نکته اینجاست که قیمت پایه آهن اسفنجی تنها حدود ۲ درصد بالا رفت، اما میانگین قیمت معاملات بیش از این مقدار افزایش یافت. به بیان دیگر، رشد قیمت صرفا حاصل تغییر نرخ پایه نبود؛ رقابت بر سر حجم عرضه‌شده نیز در آن نقش داشت. تا وقتی سفارش‌های خرید از عرضه جلوتر باشند، فروشندگان برای پایین آوردن قیمت‌ها فشار چندانی احساس نمی‌کنند.

بریکت اما با افزایش قیمت پایه، خریدارانش را از دست داد. نرخ پایه این محصول، طبق ارقام موجود، در مقایسه با ۱۲ مهر حدود ۲۹ درصد افزایش یافت؛ با این حال، قیمت میانگین موزون فقط ۴ درصد بالا رفت. هم‌زمان، تقاضا از حدود ۴۱ هزار تن به کمتر از ۱۵ هزار تن سقوط کرد. عرضه نیز یک‌سوم بیشتر شد و به حدود ۲۰ هزار تن رسید، اما تنها ۶ هزار تن از آن معامله شد. در هفته قبل، تمام ۱۵ هزار تن عرضه‌شده به فروش رسیده بود.

این عقب‌نشینی در بازاری رخ داد که خریداران هفته قبل برای تهیه بریکت، تقاضایی چند برابر عرضه ثبت کرده بودند. حالا نه‌تنها سفارش‌ها برای جذب کل محصول کافی نبود، بلکه بخشی از تقاضای ثبت‌شده هم به معامله تبدیل نشد. میانگین قیمت نیز برخلاف نرخ پایه حرکت کرد و در معاملات جدید اندکی پایین‌تر از آن قرار گرفت. چنین فاصله‌ای نشان می‌دهد افزایش قیمت اعلام‌شده از سوی عرضه‌کنندگان، در بازار به همان اندازه پذیرفته نشده است.

البته نمی‌توان با اطمینان گفت جهش نرخ پایه به‌تنهایی عامل افت تقاضا بوده است. بااین‌حال، هم‌زمانی افزایش قیمت پایه با کاهش سفارش‌ها و فروش، این احتمال را تقویت می‌کند که قیمت جدید بخشی از خریداران را از بازار خارج کرده باشد. برای تولیدکننده، بالا بردن نرخ پیشنهادی زمانی به افزایش درآمد منجر می‌شود که بازار توان پذیرش آن را داشته باشد؛ وگرنه محصول فروش‌نرفته روی دست عرضه‌کننده می‌ماند.

در هفته‌های پیش رو، مسیر این دو محصول به دو عامل متفاوت وابسته است. در آهن اسفنجی، ادامه پیشی گرفتن تقاضا از عرضه می‌تواند قیمت معاملات را بالا نگه دارد. در بریکت، اگر سفارش‌ها در همین سطح بمانند، عرضه‌کنندگان برای فروش محموله‌های خود با مسئله دشوارتری روبه‌رو خواهند شد. اختلاف این هفته نشان داد که حتی در یک زنجیره، خریداران به تغییر قیمت همه محصولات واکنش یکسانی نشان نمی‌دهند.