افت تقاضا در بازار میلگرد/ حجم معاملات ۳۷ درصد کاهش یافت

به گزارش نبض بورس، در معاملات ۲۲ مهر، عرضه میلگرد آجدار تقریباً تغییر نکرد، اما حجم معاملات نسبت به هفته قبل حدود ۳۷ درصد کاهش یافت و به ۳۱ هزار و ۵۰۰ تن رسید. تقاضا نیز با افت ۲۷ درصدی به حدود ۴۹ هزار تن رسید. به این ترتیب، بازار از وضعیتی که در آن سفارش‌های خرید از عرضه پیشی می‌گرفتند، به نقطه‌ای رسید که تقاضا حتی اندکی کمتر از حجم عرضه بود.

این تغییر در نسبت فروش به عرضه به‌خوبی دیده می‌شود. در هفته قبل تقریباً تمام میلگرد آجدار عرضه‌شده به فروش رسید، اما در معاملات جدید حدود ۱۸ هزار و ۳۰۰ تن، معادل ۳۷ درصد عرضه، بدون مشتری ماند. کاهش تقاضا تنها مسئله بازار نبود؛ از سفارش‌های ثبت‌شده نیز سهم کمتری به معامله تبدیل شد. این نسبت از حدود ۷۵ درصد در هفته قبل به ۶۴ درصد رسید.

با وجود افت معاملات، میانگین موزون قیمت تقریباً ثابت ماند و به حدود یک میلیون و ۵ هزار ریال رسید. قیمت پایه نیز با تغییر اندکی در محدوده ۹۶۱ هزار ریال قرار گرفت. فاصله میانگین موزون و پایه همچنان حدود ۴.۶ درصد بود؛ یعنی عقب‌نشینی خریداران هنوز به کاهش قیمت معامله‌شده منجر نشده است. قیمت پایه میلگرد آجدار از ابتدای مهر نیز رشد قابل‌توجهی داشته و احتمالاً فروشندگان در سطح فعلی تمایل چندانی به عقب‌نشینی ندارند. با این همه، اگر تقاضا در همین محدوده باقی بماند، فروش بخش بیشتری از عرضه به شرایط رقابتی هفته‌های قبل دشوار خواهد بود.

در بازار میلگرد آلیاژی، عرضه نسبت به هفته قبل حدود ۵۷ درصد کاهش یافت و به ۴ هزار و ۸۰۰ تن رسید. تقاضا هم پایین آمد، اما شدت افت آن کمتر از کاهش عرضه بود. در نتیجه، نسبت تقاضا به عرضه افزایش یافت؛ با این حال، حجم معاملات حدود ۳۸ درصد کاهش پیدا کرد و به حدود یک‌هزار و ۸۰۰ تن رسید.

این واگرایی از آن جهت اهمیت دارد که وجود تقاضا به‌تنهایی به معنای شکل‌گیری معامله نیست. با وجود سفارش خرید برای حجمی نزدیک به کل عرضه، فقط حدود ۳۵ درصد تقاضا به معامله تبدیل شد و نزدیک به ۶۳ درصد محصول عرضه‌شده فروش نرفت. بنابراین، کاهش عرضه نتوانست به رونق معاملات منجر شود.

قیمت پایه با افزایش حدود ۵ درصدی به یک میلیون و ۲۴ هزار ریال رسید و میانگین موزون نیز با رشد ۲.۳ درصدی در محدوده یک میلیون و ۵۲ هزار ریال قرار گرفت. با این حال، فاصله میان این دو قیمت تقریباً نصف شد. این تغییر می‌تواند نشان دهد که رشد قیمت پایه به همان نسبت در معاملات منعکس نشده است. کاهش عرضه احتمالاً در افزایش قیمت پایه نقش داشته، اما داده‌های موجود برای تعیین سهم این عامل یا توضیح کامل فاصله میان سفارش‌ها و معاملات کافی نیست.

بازار میلگرد با کاهش توان جذب عرضه مواجه است، اما این ضعف هنوز در قیمت‌ها به یک شکل منعکس نشده است. در آجدار، فروشندگان قیمت را تقریباً حفظ کرده‌اند؛ در آلیاژی نیز افت عرضه مانع کاهش میانگین قیمت شده است. تداوم این وضعیت به رفتار خریداران در هفته‌های بعد بستگی دارد، اگر تقاضا تقویت نشود، حفظ قیمت‌ها در کنار عرضه‌ای که به فروش نمی‌رسد، دشوارتر خواهد شد.