معادله تازه معاملات فولاد طی هفته آخر شهریور/ عرضه بیشتر بدون کاهش قیمتی

به گزارش نبض بورس، در محصولات فولادی، بازار با بزرگ‌ترین جهش عرضه هفته مواجه شد. حجم عرضه به حدود ۷۹۱ هزار تن رسید؛ اما این افزایش عرضه نه‌تنها قیمت را پایین نیاورد، بلکه میانگین موزون نرخ‌ها نیز رشد کرد. این اتفاق در شرایطی رخ داد که تقاضا حدود ۱۰ درصد کاهش داشت و نشان می‌دهد افزایش قیمت را نمی‌توان به رشد تقاضای جاری نسبت داد.

نکته مهم‌تر، افزایش حجم قراردادهاست. بازار توانست بخش قابل‌توجهی از عرضه بزرگ‌تر را جذب کند، هرچند این جذب در مقایسه با رشد عرضه، به معنای شکل‌گیری تقاضای تازه نیست. در واقع، عرضه‌کنندگان حجم بیشتری را وارد بازار کرده‌اند، اما قیمت هنوز تحت تأثیر روند افزایشی هفته‌های قبل قرار دارد.

تاب‌آوری آهن اسفنجی

در آهن اسفنجی نیز افزایش عرضه نتوانست مسیر قیمت را معکوس کند. عرضه حدود ۲۳ درصد بیشتر شد، اما تقاضا نزدیک به ۲۲ درصد کاهش یافت. با وجود این واگرایی، میانگین موزون قیمت ۲.۱۵ درصد بالا رفت. این رفتار نشان می‌دهد بازار هنوز به سطح قیمت‌های شکل‌گرفته در هفته‌های اخیر واکنش کاهشی نشان نداده است. البته فاصله میان رشد عرضه و افت تقاضا، فشار صعودی را محدود کرده؛ به همین دلیل رشد قیمت این هفته نسبت به جهش‌های قبلی ملایم‌تر است. اگر عرضه‌های بالاتر ادامه پیدا کند، بازار آهن اسفنجی در هفته‌های آینده با آزمون جدی‌تری برای حفظ این سطوح مواجه خواهد شد.

سنگ‌آهن در نقطه تعادل

سنگ‌آهن تنها حلقه‌ای بود که افزایش عرضه و تقاضا در آن هم‌جهت حرکت کرد. عرضه حدود ۳۴ درصد و تقاضا نزدیک به ۱۹ درصد افزایش یافت، اما حجم قراردادها با سرعت بسیار کمتری رشد کرد. نتیجه این ترکیب، توقف رشد قیمت بود؛ میانگین موزون تقریبا بدون تغییر نسبت به هفته قبل باقی ماند. این ثبات را می‌توان متفاوت از دو گروه دیگر تفسیر کرد. در اینجا رشد عرضه با افزایش تقاضا همراه شده و بازار توانسته میان دو سمت معامله تعادل نسبی ایجاد کند. بنابراین برخلاف محصولات فولادی و آهن اسفنجی، قیمت سنگ‌آهن فعلا از فشار صعودی هفته‌های قبل فاصله گرفته، بدون آنکه نشانه‌ای از افت شدید قیمت ظاهر شود.

بازار در انتظار اثر عرضه

تصویر کلی این هفته نشان می‌دهد افزایش عرضه به‌تنهایی برای تغییر جهت قیمت کافی نیست. واکنش بازار به حجم جدید، به وضعیت تقاضا، میزان جذب عرضه و مهم‌تر از همه، انتظاراتی بستگی دارد که از هفته‌های قبل به معاملات منتقل شده است. از این منظر، هفته آینده اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. اگر عرضه بالا در محصولات فولادی و آهن اسفنجی تکرار شود و قیمت‌ها همچنان رشد کنند، می‌توان گفت بازار در برابر افزایش حجم، مقاومت قیمتی نشان می‌دهد. اما اگر افزایش عرضه به افت نرخ‌ها منجر شود، مشخص خواهد شد که رشدهای اخیر تا حدی به محدودیت حجم معاملات وابسته بوده است. سنگ‌آهن نیز با ثبات این هفته، به نقطه مقایسه‌ای مهمی برای سنجش واکنش سایر حلقه‌های زنجیره تبدیل شده است.