آهن‌اسفنجی در نقطه تعادل/ فاصله بازار اسفنجی بریکت از حجم

به گزارش نبض بورس، بازار آهن اسفنجی بریکت در معاملات ۲۲ شهریورماه، یکی از روشن‌ترین نمونه‌های فاصله گرفتن قیمت از حجم معاملات را ثبت کرد. میانگین موزون قیمت با رشد ۱۲.۴۷ درصدی به حدود ۴۵۰ هزار ریال رسید، اما هم‌زمان تقاضا، عرضه و حجم معامله‌شده همگی کاهش یافتند. تقاضا حدود ۵۰ درصد و حجم معاملات بیش از ۵۶ درصد کوچک شد. بنابراین افزایش قیمت را نمی‌توان حاصل رقابت گسترده‌تر خریداران در همین هفته دانست. این رفتار زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که بدانیم هفته قبل تقاضای بریکت جهش قابل‌توجهی داشته است. بخشی از افت این هفته را می‌توان تخلیه آن تقاضای استثنایی دانست؛ اما مسئله اصلی اینجاست که کاهش حجم، به اصلاح قیمت منجر نشده است. به نظر می‌رسد سطح قیمتی ایجادشده در هفته قبل، در معاملات جدید نیز حفظ شده و بازار فعلا تمایلی به عقب‌نشینی از آن نشان نداده است.

کوچک‌شدن بازار بریکت باعث شده سیگنال قیمتی آن با احتیاط بیشتری تفسیر شود. وقتی حجم عرضه و معامله کاهش پیدا می‌کند، تعداد معاملات مؤثر بر میانگین قیمت نیز محدودتر می‌شود و در نتیجه، رفتار چند معامله‌گر می‌تواند اثر بیشتری بر نرخ نهایی بگذارد. از این منظر، جهش قیمت این هفته لزوما به معنای شکل‌گیری یک موج جدید تقاضا نیست. اهمیت این موضوع زمانی بیشتر می‌شود که چنین الگویی در چند حلقه دیگر مواد اولیه فولاد نیز دیده شده است؛ یعنی قیمت‌ها پس از رشد، حتی با کاهش حجم معاملات، به سطوح بالاتر خود وفادار مانده‌اند. اگر این رفتار در هفته‌های بعد تکرار شود، می‌توان از تثبیت انتظارات قیمتی سخن گفت؛ در غیر این صورت، احتمال دارد بخشی از رشد اخیر صرفا حاصل معاملات کم‌حجم و مقطعی باشد.

آهن اسفنجی اما روایت متفاوتی داشت. در این بازار، عرضه با رشد بیش از ۵۳ درصدی به حدود ۱۰۲ هزار تن رسید و تقریبا تمام این حجم نیز معامله شد. تقاضا در همین مدت حدود ۸ درصد کاهش یافت، اما افت آن به اندازه‌ای نبود که افزایش عرضه را بی‌اثر کند. نتیجه، توقف رشد قیمت بود؛ میانگین موزون تنها ۰.۳۲ درصد افزایش یافت و عملا در همان محدوده هفته قبل باقی ماند. این اتفاق را می‌توان واکنش بازار به تغییر توازن حجم‌ها دانست. در هفته‌های گذشته، رشد قیمت آهن اسفنجی با بازار کم‌حجم‌تر همراه بود، اما این بار عرضه‌کننده‌ها حجم بیشتری را وارد معاملات کردند و بازار نیز توانست بخش عمده آن را جذب کند. در چنین وضعیتی، افزایش عرضه دیگر به کمبود کالا پاسخ نمی‌دهد، بلکه بخشی از فشار قیمتی را تخلیه می‌کند.

دو حلقه، دو سیگنال

در هفته پیش‌رو، مسئله اصلی برای بریکت، ماندگاری قیمت در حجم‌های پایین و برای آهن اسفنجی، دوام عرضه بالاتر خواهد بود. اگر بریکت بدون بازگشت تقاضا همچنان در سطوح فعلی معامله شود، سیگنال قیمتی آن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در مقابل، تداوم عرضه سنگین آهن اسفنجی می‌تواند بازار را از موج صعودی هفته‌های قبل فاصله دهد.