فاصله گرفتن میلگرد آجدار از سقف/ آلیاژی‌ها خلاف جهت حرکت کردند

به گزارش نبض بورس، نقطه تغییر در بازار میلگرد آجدار، این هفته نه در سمت عرضه، بلکه در رفتار خریداران شکل گرفت. کاهش تقاضا آن‌قدر محسوس بود که رشد ملایم قیمت پایه نتوانست خود را به قیمت نهایی معاملات منتقل کند. میانگین موزون که در هفته‌های گذشته تحت تأثیر تقاضای قوی‌تر بالاتر از نرخ پایه قرار می‌گرفت، این بار عقب نشست.

این اتفاق را باید در امتداد رفتار دو هفته گذشته خواند. بازار در آن مقطع افزایش قیمت را پذیرفته بود، اما حالا بخشی از خریداران در برابر سطوح قیمتی بالاتر عقب نشسته‌اند. بنابراین افت این هفته صرفاً یک نوسان قیمتی نیست؛ مهم‌تر از آن، تغییر در میزان تمایل بازار به خرید در قیمت‌های موجود است. در سمت عرضه نیز کاهش مشاهده شد، اما شدت افت معاملات از کاهش عرضه بیشتر بود. معنای این ترکیب آن است که مسئله اصلی این هفته، ورود حجم سنگین جدید به بازار نبوده؛ بلکه بخشی از تقاضایی بوده که در هفته‌های قبل فعال بود و حالا از بازار فاصله گرفته است.

در بازار میلگرد آلیاژی اما همان عامل که در آجدار به عقب‌نشینی قیمت منجر شد، نتیجه‌ای معکوس داشت. عرضه تقریباً ثابت ماند، اما تقاضا جهش کرد و حجم معاملات نیز افزایش یافت. در چنین بازاری، خریدار برای دستیابی به محصول بیشتری وارد رقابت شده و قیمت توانسته افزایش پیدا کند.

رشد نزدیک به ۴ درصدی میانگین موزون، بنابراین از جنس دیگری نسبت به افزایش‌های صرفاً قیمتی هفته‌های قبل است. این بار پشت رشد قیمت، نشانه‌ای روشن از تقویت تقاضا دیده می‌شود. به بیان دیگر، بازار آلیاژی در این هفته توانسته افزایش قیمت را با تغییر در متغیرهای واقعی معاملات همراه کند.

البته مقیاس این بازار با میلگرد آجدار قابل مقایسه نیست و حجم معاملات آلیاژی همچنان کوچک‌تر است. به همین دلیل، جهش‌های درصدی در این بخش الزاماً به معنای تغییر جهت کل بازار میلگرد نیست. برای قضاوت درباره تداوم این روند، تکرار افزایش تقاضا در معاملات بعدی اهمیت بیشتری از رشد یک‌هفته‌ای قیمت خواهد داشت.

 یک بازار، دو سیگنال

تفاوت رفتار دو گرید را نمی‌توان صرفاً به اختلاف قیمت‌ها نسبت داد. آنچه در معاملات این هفته دیده می‌شود، بیشتر به تفاوت شرایط تقاضا در دو بخش بازار مربوط است. در آجدار، خریداران پس از چند هفته افزایش قیمت، بخشی از خرید خود را به تعویق انداخته‌اند؛ در آلیاژی، افزایش تقاضا در برابر عرضه تقریباً ثابت، زمینه رشد قیمت را فراهم کرده است.

این واگرایی یک پیام مهم برای بازار دارد: افزایش قیمت در هفته‌های گذشته به‌تنهایی به معنای وجود تقاضای پایدار در تمام گروه‌های میلگرد نیست. وقتی یک گرید هم‌زمان با رشد قیمت با افت تقاضا مواجه می‌شود و گرید دیگر رشد قیمت را همراه با افزایش خرید تجربه می‌کند، باید بازار را به تفکیک محصولات خواند، نه به‌عنوان یک مجموعه یکپارچه.

از این منظر، معاملات این هفته بیش از آنکه خبر از یک روند عمومی صعودی یا نزولی بدهد، مرحله‌ای از بازتنظیم بازار را نشان می‌دهد.

 هفته بعد تعیین‌کننده است

برای میلگرد آجدار، مهم‌ترین متغیر در هفته‌های آینده بازگشت یا عدم بازگشت تقاضاست. اگر خرید در همین سطوح پایین باقی بماند، افت این هفته می‌تواند آغاز مرحله‌ای از اصلاح قیمت باشد؛ اما اگر تقاضا دوباره فعال شود، احتمال دارد کاهش اخیر بیشتر به یک مکث پس از رشدهای قبلی محدود بماند.

در آلیاژی نیز مسئله اصلی تداوم تقاضاست. رشد قیمت زمانی اعتبار بیشتری پیدا می‌کند که افزایش خرید در معاملات بعدی نیز تکرار شود. در غیر این صورت، جهش این هفته می‌تواند تحت تأثیر شرایط خاص همان معامله باقی بماند.

در مجموع، بازار میلگرد این هفته نه یک مسیر واحد، بلکه دو واکنش متفاوت به نمایش گذاشت: آجدار در برابر قیمت‌های بالاتر عقب نشست و آلیاژی از تقاضای بیشتر برای صعود استفاده کرد. پاسخ به اینکه کدام‌یک از این دو رفتار به روند تبدیل خواهد شد، در معاملات هفته آینده روشن‌تر می‌شود.