بازار آهن اسفنجی در تعادل

به گزارش نبض بورس، بازار آهن اسفنجی در فاصله دو جلسه معاملاتی، مسیری متفاوت از اغلب محصولات فولادی طی کرد. نه نشانی از رکود در معاملات دیده شد و نه افزایش قیمت‌ها بر پایه هیجان شکل گرفت. قیمت‌ها افزایش یافتند، معاملات با روندی مناسب ادامه پیدا کردند و هر دو طرف معامله با رضایت نسبی از بازار خارج شدند.

در ۲۴ خرداد، بازار آهن اسفنجی در شرایطی متعارف قرار داشت. حجم عرضه و میزان معاملات تقریباً با یکدیگر برابری می‌کردند؛ به این معنا که تقریباً تمام محصول عرضه‌شده به فروش رسید. با این حال، میزان تقاضا از عرضه بیشتر بود و بخشی از خریداران نتوانستند نیاز خود را تأمین کنند. قیمت پایه و میانگین موزون نیز فاصله اندکی با یکدیگر داشتند که از توافق بازار بر سر سطح قیمت‌های اعلامی حکایت می‌کرد.

در بازار بریکت نیز الگوی مشابهی مشاهده شد. حجم عرضه و معاملات تقریباً برابر بود، اما تقاضا در سطحی پایین‌تر قرار گرفت. قیمت پایه و میانگین موزون نیز در محدوده‌ای متعادل تثبیت شدند و بازار بدون نوسان قابل توجه به کار خود پایان داد.

اما در ۳۱ خرداد، شرایط بازار تغییر کرد. در بازار آهن اسفنجی، حجم عرضه افزایش یافت و تقاضا نیز رشد کرد، هرچند همچنان از عرضه کمتر بود. با وجود این، حجم معاملات نسبت به جلسه قبل کاهش یافت؛ موضوعی که نشان می‌داد بخشی از خریداران در این مقطع با احتیاط بیشتری وارد بازار شدند.

رفتار قیمت‌ها اما روایت دیگری را به نمایش گذاشت. قیمت پایه افزایش یافت و میانگین موزون حتی در سطحی بالاتر از آن بسته شد. این واگرایی به نفع میانگین موزون، نشانه‌ای از قدرت تقاضای مؤثر در بازار بود؛ زیرا معاملاتی که انجام شدند، در قیمت‌هایی بالاتر از نرخ پایه به ثبت رسیدند. به بیان دیگر، خریدارانی که تصمیم به خرید گرفتند، برای تأمین نیاز خود حاضر شدند بهای بیشتری پرداخت کنند.

بازار بریکت در همین روز، تحرک بیشتری را تجربه کرد. تقاضا نسبت به جلسه قبل جهش محسوسی داشت و به بیش از دو برابر رسید، در حالی که حجم عرضه تقریباً بدون تغییر باقی ماند. هم‌زمان، حجم معاملات نیز افزایش یافت و هر دو شاخص قیمت پایه و میانگین موزون رشد کردند. میانگین موزون بار دیگر بالاتر از قیمت پایه قرار گرفت و نشان داد رقابت خریداران برای تأمین محصول افزایش یافته است.

آنچه بازار آهن اسفنجی و بریکت را از برخی دیگر از محصولات فولادی در هفته گذشته متمایز می‌کند، کیفیت رشد قیمت‌ها است. در برخی بازارها، افزایش قیمت با افت حجم معاملات همراه بود و از مقاومت خریداران حکایت می‌کرد؛ اما در این بازار، رشد قیمت هم‌زمان با انجام معاملات واقعی و ثبت میانگین موزون بالاتر از قیمت پایه رخ داد. این ترکیب، یکی از معتبرترین نشانه‌های پایداری روند صعودی در بازار به شمار می‌رود.

در مجموع، تا زمانی که تقاضا در این سطح باقی بماند و عرضه نتواند پاسخگوی کامل نیاز بازار باشد، تداوم فشار صعودی بر قیمت‌های آهن اسفنجی و بریکت، سناریویی محتمل و منطبق با واقعیت‌های معاملاتی این بازار خواهد بود.