برندگان و بازندگان بورس در هفته دوم بهمن؛ کدام نمادها بیشترین افت را داشتند؟

به گزارش نبض بورس، هفته دوم بهمن ماه با تضاد آشکار در مسیر شاخص‌ها به پایان رسید؛ در حالی که شاخص کل بورس با رشد ۱.۹۳ درصدی، مجدداً کانال ۴ میلیون واحدی را فتح کرد و در سطح ۴ میلیون و  ۵۹  هزار واحد قرار گرفت، این رشد، بیش از آنکه حاصل بهبود فراگیر در بازار باشد، ناشی از افزایش تقاضا در نمادهای شاخص‌ساز و لیدرهای بازار بود.

شاخص هم‌وزن که منعکس‌کننده حال عمومی اکثریت نمادهاست و نمای بهتری از وضعیت کلی نمادهای بازار ارائه می‌دهد، عملکردی متفاوت داشت و با افت ۱.۲۸ درصدی تا سطح یک میلیون و ۱۲ هزار واحد عقب‌نشینی کرد؛ موضوعی که بیانگر تمرکز نقدینگی بر نمادهای شاخص‌ساز است.

بررسی روند روزانه شاخص‌ها در هفته دوم بهمن

جزئیات معاملات روزانه بازار سرمایه در این هفته حاکی از نوسانات رفت‌وبرگشتی شاخص‌هاست:

• شنبه: بازار با فشار فروش آغاز شد و شاخص کل ۵۷ هزار و ۶۸ واحد کاهش یافت.

• یکشنبه: جهت معاملات تغییر کرد و شاخص کل ۳۴ هزار و ۸۶۵ واحد رشد را تجربه کرد.

• دوشنبه: تقویت تقاضا باعث شد هر دو شاخص صعودی شوند و شاخص کل ۹۳ هزار و ۱۱۸ واحد افزایش یابد.

• سه‌شنبه: رشد بازار ادامه داشت، اما با شیب ملایم‌تر؛ شاخص کل ۶ هزار و ۵۲۱ واحد بالا آمد.

سودده‌ترین نمادهای بورس در هفته دوم بهمن

در این هفته، برخی نمادها عملکردی به‌مراتب بهتر از میانگین بازار داشتند و بیشترین بازدهی مثبت را برای سهامداران خود ثبت کردند:

• سجام: ۱۵.۸ درصد

• بهامرز: ۱۵.۶ درصد

• غگز: ۱۵.۵ درصد

• شستان: ۱۴ درصد

• سبزوا: ۱۳ درصد

این نمادها عمدتاً با افزایش تقاضا و ورود نقدینگی کوتاه‌مدت همراه بودند.

نمادهای زیان‌ده هفته؛ فشار فروش در برخی گروه‌ها

در سوی دیگر بازار، نمادهایی نیز بودند که بازدهی منفی قابل توجهی را تجربه کردند و سهامداران خود را با زیان مواجه ساختند:

• دانا: ۱۴ درصد منفی

• قنقش: ۱۴ درصد منفی

• وایرا: ۱۳.۹ درصد منفی

• غدانه: ۱۳.۸ درصد منفی

• دعبید: ۱۳.۸ درصد منفی

افت این نمادها عمدتاً ناشی از تداوم فشار فروش و نبود محرک قوی برای بازگشت تقاضا ارزیابی می‌شود.

جمع‌بندی

در مجموع، بورس تهران در هفته دوم بهمن نشانه‌هایی از بهبود نسبی در نماگر اصلی بازار را به نمایش گذاشت، اما افت شاخص هم‌وزن نشان می‌دهد این بهبود هنوز فراگیر نشده است. تداوم رشد بازار در هفته‌های آینده، بیش از هر چیز به بازگشت اعتماد سهامداران خرد، ورود نقدینگی پایدار و ثبات متغیرهای کلان وابسته خواهد بود.