به گزارش نبض بورس، با تغییر مدیریت در داروسازی جابر ابن حیان و ورود امیر علامیرحور به عنوان مدیرعامل جدید، انتظار می‌رفت بهبود عملکرد مالی و عملیاتی در دستور کار قرار گیرد. با این حال، بررسی گزارش‌های ۶ و ۹ ماهه شرکت نشان می‌دهد که «دجابر» نه تنها نتوانسته مسیر سودآوری پایدار را حفظ کند، بلکه با کاهش تولید، افت شدید سود خالص و جریان نقد منفی، نشانه‌های هشداردهنده‌ای از ضعف مدیریت و کاهش کیفیت سود خود را نمایان ساخته است.

سود کاغذی، نقدینگی منفی؛ رمپنا زیر تیغ تحلیل

در ادامه حتما بخوانید

امیر علامیرحور در تاریخ ۲۰ آذرماه ۱۴۰۳ طی حکمی از سوی محمدعلی فیروزی، مدیرعامل شرکت سرمایه‌گذاری شفادارو، به سمت مدیر عاملی منصوب گردید. تا پیش از ایشان نیز، عاصم عبدالله پور سکاندار شرکت بود.

سود عملیاتی رشد کرد، ولی سود خالص سقوط کرد

در اسکیل ۶ ماهه، درآمد عملیاتی دجابر تنها ۳% افزایش داشت و با کاهش ۲% در بهای تمام شده به ۱۷۶ میلیارد تومان سود ناخالص رسید. این در حالیست که شرکت در مدت مشابه قبل حدود ۱۴۷ میلیارد تومان سود ناخالص شناسایی کرد. 

با کاهش هزینه‌های فروش، عمومی و اداری و سایر هزینه‌های عملیاتی، سود عملیاتی رشد ۴۴ درصدی را تجربه کرد و به ۱۰۴ میلیارد تومان رسید. 
هزینه‌های مالی ۵۵% کاهش یافت. درآمد‌های غیر عملیاتی نیز کاهش ۶۸ درصدی را تجربه کرد. معادل ۱۱۸ میلیارد تومان گزارش شد که با وجود کاهش از سود عملیاتی بیشتر بود و این موضوع میتواند از کیفیت سود بکاهد.

در نهایت سود خالص با کاهش ۵۳ درصدی معادل ۱۷۸ میلیارد تومان گزارش شد. 
 

 

 

بیشترین سهم در سبد فروش شرکت به ویال و سپس قرص و کپسول مربوط است. مقدار فروش در مجموع ۴۷% کاهش داشت که عمدتا ناشی از کاهش تولید و فروش گروه قرص و کپسول بود. مقدار فروش ویال نیز ۲% کاهش داشت. در واقع همان رشد ناچیز فروش نیز از محل رشد نرخ ناشی شد. 
 

 

 

حاشیه سود ناخالص و عملیاتی با رشد همراه بود، رشدی که صرفا از کاهش تولیدو فروش ناشی شد. از طرفی حاشیه سود خالص به دلیل کاهش درآمد غیر عملیاتی کاهش یافت. 

 

 

زنگ هشدار برای سهامداران

جریان نقد عملیاتی در ۶ ماهه منتهی به پایان خرداد ۱۴۰۴، ۲۲۰ میلیارد تومان منفی بود، در حالی که در این مدت ۱۷۸ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرده بود. جریان نقد عملیاتی یکی از مهم‌ترین شاخص‌های سنجش سلامت مالی یک شرکت است که بیانگر میزان وجه نقد حاصل از فعالیت‌های اصلی عملیاتی آن می‌باشد. زمانی که این شاخص منفی باشد، به این معناست که شرکت در تامین نقدینگی مورد نیاز برای عملیات روزمره خود، دچار کسری بوده و به جای تولید وجه نقد، مصرف‌کننده‌ی آن است.

رشد فروش ناچیز در ۹ ماهه

دجابر با ارزش بازار ۱۹۰۰ میلیارد تومان در شهریور ۱۴۸ میلیارد تومان فروخت و فروش ۹ ماهه را به ۱۱۰۰ میلیارد تومان رساند که تنها ۵% نسبت به دوره مشابه قبل رشد داشته است. 

شرکت در دوره مشابه قبل به میزان بسیار جزئی فروش صادراتی داشته که در دوره مورد بررسی همان هم به صفر رسید. 
مقدار تولید معادل ۲۶% ومقدار فروش معادل ۳۶% کاهش داشت. کاهش تولید و فروش گروه ویال نیز به حدود ۱۰% رسید. عملا در مجموع ۹ ماهه، رشد ناچیز فروش از افزایش نرخ ناشی شد. 

 

 

 
سود ناپایدار در سال ۱۴۰۳

عملکرد شرکت در سال مالی منتهی به پایان آذر ۱۴۰۳ نیز قابل قبول نبود. به دلیل حرکت سریع تر بهای تمام شده نسبت به درآمد عملیاتی، سود ناخالص با کاهش ۱۲ درصدی به ۲۵۴ میلیارد تومان رسید. سود عملیاتی نیز ۵۲% افت داشت. در حالی سود عملیاتی ۹۰ میلیارد تومان شناسایی شد که شرکت ۸۷۰ میلیارد تومان درآمد غیر عملیاتی داشت که عمدتا ناشی از سود واگذاری شرکت فرعی و فروش سرمایه گذاری در شرکت وابسته بوده است. بخش ناپایدار درآمد که تکرار پذیر نیست و به کاهش کیفیت سود می انجامد.

دجابر در حالی ۸۲۷ میلیارد تومان سود خالص شناسایی کرد که جریان نقد عملیاتی ۸۳ میلیارد تومان منفی بوده است. 
بخش ناپایدار درآمد شرکت مجمع عمومی عادی سالیانه مربوط به سال مالی منتهی به پایان آذر ۱۴۰۳ را برگزار نمود و به ازای هر سهم ۱۵۵۰ ریال بین سهامداران توزیع نمود؛ که معادل ۴۳% سود هر سهم بوده است.

جمع‌بندی: افت ساختاری و بحران نقدینگی؛ چشم‌انداز مبهم داروسازی جابر ابن حیان

داروسازی جابر ابن حیان در دوره اخیر، نشانه‌های واضحی از افت عملکرد عملیاتی، ناپایداری سودآوری و ضعف در مدیریت تولید و فروش از خود نشان داده است. اتکای بیش از حد به درآمد‌های غیرعملیاتی، عدم توان در تولید جریان نقد مثبت، و کاهش محسوس تولید و فروش، همگی گویای مشکلات ساختاری و مدیریتی در شرکت است. اگرچه پرداخت سود نقدی به سهامداران شاید در کوتاه‌مدت رضایت‌بخش باشد، اما با تداوم این روند، پایداری مالی شرکت در بلندمدت در معرض تهدید جدی قرار خواهد گرفت. انتظار می‌رود تیم مدیریتی جدید با رویکردی واقع‌بینانه، بازنگری عمیق در ساختار تولید، سیاست‌های فروش، و منابع درآمدی شرکت را در دستور کار قرار دهد.