در بخشی از یادداشت مهرگان آمده است: حامد صفایی یک استعداد خارق العاده هنری هدر رفته بود. نه کار کردن با کیارستمی نه دوستی با علی مصفا نه همکاری با مانی حقیقی نتوانست جلوی این هدر شدن را بگیرد.

از روزی که پا در دفترمان گذاشت کیفیت کارهای ما چندین پله بالاتر رفت، اما یک روز رفت و دیگر نیامد. او از زمین و زمان شاکی بود که حق داشت. او همه ماها را در وضعیت خودش مقصر می‌دانست که من می‌گویم حق داشت. او حالا این جهان را ترک کرد و راحت شد! که برای همین هم شاید حق داشت. من از حامد صفایی آموختم و بر گردنم حق معلمی دارد! سال گذشته از او برای مدیریت هنری فیلم موزه دعوت کردم قرار هم گذاشتیم نیم ساعت مانده به دیدار گفت نمی‌آید نیامد و دیگر نیامد.

حامد صفایی می‌توانست یک فیلمساز بشود، اما به شکل اعتراضی رفت دستفروش شد و …