به گزارش نبض بورس، بورس تهران پس از برخورد با حمایت، سبزپوش شد. شاخص‌کل، پس از کاهش ارتفاع، تا محدوده ۲میلیون و ۷۴۰هزار‌واحدی، بازگشت خوبی را تجربه کرد و سبزپوش شد. در نهایت این نماگر با رشد ۲هزار‌واحدی، به‌کار خود پایان داد. کامبک شاخص هموزن نیز قابل‌توجه بود، اما این نماگر‌ برخلاف شاخص‌کل، سرخ‌پوش ماند. ارزش معاملات خرد، هم حوالی ۱۱هزار ‌میلیارد‌تومان به‌ثبت رسید.

 افت نسبی این سنجه آماری همچنان حکایت از عقب‌نشینی بازار سهام از فضای رونق دارد. در روز سه‌شنبه، خروج بیش از ۲۰۰میلیارد ‌تومان پول حقیقی از گردونه معاملات، موجب‌ شده‌است تا طی ۸روز معاملاتی اخیر حدود ۸هزار ‌میلیارد‌تومان از سرمایه‌های حقیقی از بازار خارج شود. به لحاظ فنی دو سناریو پیش‌‌‌‌‌روی بورس خواهد بود. اولین سناریو که بدبینانه به‌نظر می‌رسد، آن است که شاخص‌کل بورس پس از برخورد با حمایت۲میلیون و ۷۵۰هزار‌واحدی تا ۲میلیون و ۸۸۰هزار واحد، روند صعودی را دنبال‌کرده و پس از آن با تشکیل الگوی سروشانه، اصلاح عمیق‌تری را تا محدوده حمایتی ۲میلیون و ۵۰۰هزار واحد در پیش بگیرد. سناریوی دوم، خوش‌بینانه است و نماگر اصلی پس از سبزپوشی روز گذشته با افزایش تقاضا از سقف ۲میلیون و ۹۵۲هزار‌واحدی عبور کند.

بازار سهام با تحولات اخیر بر سر یک دوراهی قرار دارد. از سویی، متغیرهای اقتصادی مانند قیمت دلار بازار را برمی‌‌‌‌‌انگیزاند تا تارگت‌‌‌‌‌های جدید را دنبال کند. بازار تاکنون، P/E  حدود ۸واحد را توانسته است به بازار نسبت دهد، اما متغیرهای سیاسی مانع از آن شد تا این سنجه آماری از محدوده ۸واحد عبور کند. حمایت‌های لفظی دوشنبه شب عبدالناصر همتی، وزیر اقتصاد نیز بر روند روز گذشته بازار سهام موثر بوده‌است. هرچند همین حمایت‌های لفظی، P/E  بازار را می‌تواند به بیش از این مقداری که اکنون است، برساند اما عملی‌‌‌‌‌شدن برخی دیگر از وعده‌‌‌‌‌های همتی، برای رونق بازار ضرورت دارد. حذف قیمت‌گذاری دستوری و کاهش نرخ بهره دو وعده‌‌‌‌‌ مهم وزیر اقتصاد دولت چهاردهم است که بر زمین مانده‌است.

 از سوی دیگر در کنار رشد قیمت دلار، رشد انتظارات تورمی است که در کوتاه‌مدت می‌تواند به رشد نرخ بهره دامن بزند؛ همان‌طور که تاکنون میانگین نرخ بهره اوراق، از کف ۲۹درصدی در اواخر آذرماه به بالای ۳۳درصد تاکنون رسیده‌است. به‌نظر می‌رسد اتفاقی که در نیمه و قبل از روی کارآمدن ترامپ افتاد، تکرار خواهدشد. میانگین نرخ بهره اوراق در آن مقطع از ۲۰درصد به ۲۹درصد رسید. در این مقطع شاخص در فضای رنج‌گونه قرار داشت. در روزهای خروج آمریکا از برجام یعنی بهار۱۳۹۷ نیز رشد نرخ بهره را در اوراق شاهد بودیم. به‌نظر می‌رسد با توجه به احتمال رشد قیمت دلار در اثر افزایش انتظارات تورمی، دولت قصد دارد تا به قیمت ارز اجازه جهش‌‌‌‌‌های شدید را ندهد، از این‌رو همچنان انتظارات درخصوص نرخ بهره، روندی باثبات یا افزایشی است. به هرحال، کاهش نرخ بهره با توجه به متغیرهای موجود، در پیشگاه اقتصاد ایران قرار ندارد. در این‌صورت، احتمالا در بازه کوتاه‌مدت فضای بورس نیز رکودی خواهد بود و می‌توان یک اصلاح قیمتی را در سهام شاهد بود. در هر صورت، بازار بر سر یک دوراهی قرار دارد. از سویی، رشد نرخ دلار محرک خوبی برای رشد بازار به‌خصوص رشد نسبت P/E است، اما طناب‌‌‌‌‌کشی نرخ بهره با قیمت دلار، می‌تواند مانع از آن شود که نسبت P/E بازار بالای ۸واحد تثبیت شود. تا زمانی‌که متغیرهای سیاسی، به افزایش انتظارات تورمی دامن بزند، نمی‌توان انتظار یک رشد خوب در بورس را داشت؛ هرچند اگر این موضوع به رشد قیمت دلار در بازار آزاد دامن بزند.
 
منبع : دنیای اقتصاد