کرمانشاه، رتبه اول شاخص فلاکت در ایران

به گزارش نبض بورس، براساس اطلاعات منتشر شده توسط مرکز آمار ایران، تهران با ۳۹.۳ واحد، کمترین سطح شاخص فلاکت را در مقایسه با سایر استان ها به خود اختصاص داده است؛ موضوعی که از وضعیت بهتر این استان نسبت به سایر استان های کشور از نظر دو شاخص بیکاری و تورم حکایت دارد. این در حالیست که استان کرمانشاه با شاخص فلاکت ۵۰.۹، بیشترین سطح از شاخص فلاکت در کشور را به خود اختصاص داده است و ساکنان این استان از نظر وضعیت اجتماعی در شرایط مناسبی قرار ندارند.

نکته جالب توجه آمار منتشر شده، وضعیت نه چندان مساعد استان اصفهان از نظر شاخص فلاکت در کشور است. طبق آمار شاخص فلاکت در این استان ۴۹.۴ است که پس از کرمانشاه رتبه دوم بیشترین سطح از شاخص فلاکت را در اختیار دارد. این در حالیست که اصفهان همواره به عنوان یکی از استان های برخورددار و صاحب صنعت و اقتصادی پویا شناخته می شود و قرار گرفتن آن در جایگاه دوم کشور از نظر بیشترین میزان شاخص فلاکت در نوع خود جالب توجه است.

اما نکته غیرمنتظره دیگر درباره جدیدترین آمار شاخص فلاکت در ایران به استان سیستان و بلوچستان مرتبط است. این استان که همواره در میان استان های محروم کشور قرار داشته است؛ با شاخص فلاکت ۴۰.۲ واحد، پس از تهران و زنجان کمترین میزان شاخص فلاکت را در مقایسه با سایر استان ها، به خود اختصاص داده است.

فارغ از تهران که کمترین سطح شاخص فلاکت در کشور را به خود اختصاص داده است؛ استان زنجان هم با شاخص فلاکت ۳۹.۹، پس از تهران در رتبه دوم کمترین میزان شاخص فلاکت در کشور قرار دارد. فارغ از استان سیستان و بلوچستان که پیش تر به آن اشاره کردیم؛ استان سمنان هم از نظر این شاخص اقتصادی هم رده با تهران و در وضعیت مناسبی قرار دارد. این استان شاخص فلاکت ۴۰.۲ را به خود اختصاص داده است. موضوعی که می تواند نشانگر وضعیت رفاهی بهتر این سه استان پس از پایتخت باشد.

وقتی شاخص فلاکت بالا می‌رود، یعنی دو عامل مهم زندگی مردم، یعنی اشتغال و قدرت خرید، در حال ضعیف شدن هستند. بیکاری بالا به معنای فرصت‌های شغلی کمتر و ناتوانی در تامین نیازهای اولیه زندگی است. تورم بالا هم با افزایش قیمت‌ها، قدرت خرید مردم را کاهش می‌دهد و فشار اقتصادی را بر خانواده‌ها بیشتر می‌کند. در نتیجه، افزایش شاخص فلاکت، زنگ خطری برای رفاه و سلامت جامعه است.

در مقابل، کاهش شاخص فلاکت، نویدبخش رونق اقتصادی و بهبود شرایط زندگی است. این کاهش معمولا با کاهش نرخ بیکاری و ثبات یا کاهش نرخ تورم همراه است. به این معنی که افراد شغل‌های بیشتری پیدا می‌کنند و قدرت خریدشان افزایش می‌یابد. در نهایت، کاهش شاخص فلاکت، نشان‌دهنده ارتقای رفاه و کیفیت زندگی در جامعه است. | خبرگزاری ایران جیب