برهمین اساس شکل‌گیری موج‌های قدرتمند تقاضا در همه بازارهای مالی عملا به در بسته خورده است؛ از این‌رو به‌نظر می‌رسد این بازارها به‌خصوص بازار سهام برای برون‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌رفت از چالش‌های کنونی درگیر ریسک‌های متعددی هستند که می‌توانند ورود پول به بازار سرمایه کشور را با مخاطرات بیشتری مواجه کند.

در روزهای گذشته اهالی بازار سرمایه همزمان با تنزل به محدوده ۲میلیون و ۱۰۰‌‌هزار واحدی و ازدست‌رفتن کانال ۲.۲که سطح روانی مهمی محسوب می‌شود، مجددا با افزایش تردید مواجه شدند. 

با توجه به اینکه متغیرهای اثرگذار در روند صعودی بورس یعنی رشد دلار، پیشروی انتظارات تورمی، فاصله فاحش دو نرخ دلار نیمایی و آزاد به‌طور مشخص سودآوری صنایع و شرکت‌های بورسی را تحت‌تاثیر منفی قرار داده‌است، به‌نظر می‌رسد عوامل مذکور نتوانند تسهیل‌کننده مسیر جریان نقد به سمت بورس باشند؛ این در حالی است که سطوح ارزندگی قیمت سهام به درجه‌ای رسیده که عملا نزول از این سطح امکان‌پذیر نیست.

بررسی وضعیت بازار نشان می‌دهد اگر تا هفته‌های قبل نمادهای کوچک به داد بازار رسیدند، اکنون این مهم به مهره‌ای سوخته بدل شده‌ و جاماندگی قیمتی این دسته از نمادها جبران شده‌است. علاوه‌بر این وضعیت با توجه به اینکه وضعیت هلدینگ‌ها متاثر از اخبار تجدید ارزیابی‌ها در میان‌مدت نمی‌تواند بازار را تحت‌تاثیر قرار دهد، بنابراین می‌توان اینطور استنباط کرد که بازار بدون محرک باید به استقبال پایان سال ‌برود، بنابراین ممکن است در چنین شرایطی شاهد فرار سرمایه از بورس باشیم.

یکی از واقعیات بازار در مقطع فعلی این است که اگر بازار با رشد روبه‌رو شود، قدر مسلم نمی‌تواند پایداری چندانی داشته‌باشد. باید پذیرفت تا زمانی‌که قفل انتظارات تورمی باز نشود و دلار در نوسانی محدود به‌کار خود ادامه دهد، از تب تند تقاضا در بازار خبری نخواهد بود./دنیای اقتصاد