هفته‌ گذشته اتفاقاتی از جمله افزایش دلار، ثبات تورم و... افتاد که در شرایط عادی باید بر بازار سرمایه تاثیرات مطلوبی می‌گذاشت اما با وجود اینکه بورس در ایران بازاری تورم‌دوست است این عوامل نتوانست باعث افزایش قیمت‌ها یا افزایش ارزش جایگزینی شرکت‌ها شود. بنابراین بی‌واکنشی به اخبار مثبت با توجه به فضای ناشفاف و بی‌رمق بازار سهام ادامه‌دار خواهد بود.

با توجه در پیش بودن سه ماه پایانی سال، امکان دارد اخبار منفی هم مانند گزارش‌های عملکرد نامناسب و آمار اقتصادی ضعیف‌تر از پیش‌بینی ها، قطعی گاز، کمبود منابع و ... مخابره و باعث شود شرکت‌ها عملکرد منفی داشته باشند. در این حالت می‌توان انتظار کاهش شاخص‌ کل را نیز داشت.

با وجود اینکه بازار رشد مناسبی در ماه گذشته تجربه کرد به دلیل نبود نقدینگی این روند متوقف و فرسایشی و سپس با شیب ملایم کاهشی همراه شد. در این میان چاپ پول توسط بانک‌ مرکزی به دلیل رشد و جذابیت به بازارهای موازی مثل طلا، مسکن و دلار می‌رود و سهم بازار سرمایه با توجه به مداخلات شدید دولت و دستکاری‌های زیاد حتی در شاخص‌، تقریبا هیچ است.

این موضوع باعث تشدید جو ناپایدار و بی‌اعتمادی به بازار و مانع ورود پول هوشمند و ماندگار به بورس شده و به‌نظر می‌رسد این سیاست همچنان حداقل در کوتاه‌ مدت ادامه‌دار باشد. در این میان ارزش جایگزینی شرکت‌ها طی این مدت تغییر کرده و دارایی شرکت‌ها تورم را پذیرفته و بزرگ‌تر شده است. لذا فعلا انتظار عددهای جدید برای کف‌های حمایتی نیست اما اگر بازار نتواند جلب‌ اعتماد و جذب سرمایه داشته باشد روند فرسایشی بتواند برخی از سهامداران فعلی را مجددا نا امید و باعث خروج پول و ریزش شاخص‌ کل شود.

بنابراین در صورت تداوم عدم جذب پول و اعتماد عمومی و روند نامطلوب معاملات ، شاخص بورس نه به تندی شیب قبل اما کف‌های حمایتی دیگری را تجربه خواهد کرد. این در حالی است که دولت با به تعویق انداختن ارائه لایحه بودجه‌۱۴۰۲ به مجلس بر ابهامات دامن زده و مشخص‌ نبودن و عدم‌ شفافیت برنامه‌های آتی دولت بر بی‌اعتمادی و خطر ورود به بورس و ریزش شاخص را تشدید می‌کند.