تغییرات قیمت سهام در کوتاه‌ مدت را نوسان می گویند. به افرادی که در بازه زمانی کوتاه‌مدت در بازار سرمایه کار می‌کنند و سود خود را از نوسان قیمت‌ها می‌گیرند «نوسان گیر» گفته می‌شود. ‌نوسان‌گیری یک نوع استراتژی معاملاتی محسوب می شود.

اطلاعات مورد نیاز نوسان گیران:

1. تحلیل تکنیال: با استفاده از این روش نوسان گیرمی تواند نقاط قوت سهم را شناسایی کرده و زمان ورود مناسب به سهم را شناسایی کند.
2. اطلاعات شرکت: اخبار مهم شرکت تاثیر مستقیم بر کاهش یا افزایش قیمت سهم دارد که نوسان گیران میتوانند با این تغییرات سود مناسبی را کسب کنند.
3. شرایط بازار: در زمان اوج بازار شرایط به نفع نوسان گیران تغییر می کند.
4. مهارت و تجربه نوسان گیر: نوسان گیران حرفه‌ای، به مهارت تابلوخوانی تسلط دارند و می‌دانند در چه قیمتی، وارد و در چه قیمتی از سهم، خارج شوند. این نوع معاملات ریسک بالایی دارد.

روش های نوسان گیری:

۱ – روش پایه ای یا فاندامنتال: این روش همه شاخصه های شناخت بازار، صنعت و سهم روند کاهشی و افزایشی را دارد ولی محدوده تاریخ آن را نمی داند و در مواجهه با آنها بیشتر وضع موجود خود را حفظ می کنند.

2 – روش رو بنایی یا تکنیکی: در بیشتر مواقع از قبل و در همه موارد با ظهور اولین نشانه ها به وقوع آنها پی میبرد وسریعا عکس العمل نشان داده و وضع موجود خود را تغییر میدهند.

3 – روش تحلیل جو بازار: اصولا این روش با افراد کار دارد .تعداد خریداران و فروشندگان، شخصیت و وزن وارد شوندگان و خارج شوندگان اعم از حقیقی یا حقوقی، اظهار نظرها، اطلاعات نهانی و شایعات افراد،.شخصیت و سوابق مدیران و نهایتا رفتار شناسی سهامداران، دوره های کاهشی و افزایشی را در اغلب موارد تشخیص داده و به تدریج اقدام به تغییر وضع موجود خود می کنند.

نوسان گیران به سه گروه تقسیم می شوند:

• گروه اول: در بلندمدت و طی چند ماه حول محور تحلیل بنیادی سهام و اطلاعات مالی اقدام به نوسان‌گیری می نمایند. ‌
• گروه دوم: با استفاده از تحلیل تکنیکال اقدام به نوسان‌گیری می‌کنند. معامله گران در این روش در بازه‌های زمانی کوتاه‌ مدت با به کارگیری نمودارها سهمی را خریداری کرده و بعد از چند درصد رشد قیمتی نوسان مورد نظر خود را میگیرند و سپس آن را می فروشند. ‌
• گروه سوم: در دوره چند روزه و با استفاده از جو حاکم بر بازار اقدام به نوسان‌گیری می کنند.