آهن اسفنجی در بورس کالا گران‌تر شد/ کاهش ۲۸ درصدی تقاضا آهن‌اسفنجی

به گزارش نبض بورس، در هفته گذشته، میانگین موزون معاملات حدود ۱۵ درصد بالاتر از قیمت پایه قرار داشت، اما این فاصله در معاملات جاری به حدود ۴۳ درصد رسید. به بیان دیگر، افزایش نرخ پایه نتوانست با رشد قیمت نهایی معاملات همگام شود. چنین فاصله‌ای می‌تواند از رقابت شدید برای خرید محصول حکایت داشته باشد؛ به‌ویژه در بازاری که عرضه محدود است و خریداران برای تامین مواد اولیه خود به خرید از بورس کالا نیاز دارند.

البته برای تفسیر این جهش باید ترکیب عرضه‌ها و تفاوت قیمت محموله‌های تولیدکنندگان مختلف را نیز در نظر گرفت. تغییر ترکیب عرضه‌شده یا تفاوت شرایط معاملات می‌تواند بر میانگین موزون اثر بگذارد. بنابراین، بدون بررسی جزئیات معاملات نمی‌توان تمام افزایش ثبت‌شده را به تشدید رقابت نسبت داد. با این حال، افزایش فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون، به‌روشنی نشان می‌دهد که نرخ پایه به‌تنهایی مانع شکل‌گیری قیمت‌های بالاتر نشده است.

در بخش حجم معاملات نیز نشانه‌های تداوم فشار تقاضا دیده می‌شود. عرضه آهن اسفنجی از حدود ۹۴ هزار تن به ۱۰۵ هزار تن رسید و تمام محصول عرضه‌شده در هر دو هفته به فروش رفت. در مقابل، تقاضا تقریباً ثابت ماند و از ۱۳۴ هزار تن به ۱۳۵ هزار تن افزایش یافت. به این ترتیب، اگرچه افزایش عرضه از شدت مازاد تقاضا کاست، فاصله میان سفارش‌های خرید و محصول عرضه‌شده همچنان قابل‌توجه بود.

در هفته گذشته، تقاضا حدود ۴۳ درصد بیشتر از عرضه بود؛ این نسبت در هفته جاری به حدود ۲۹ درصد رسید. بنابراین، بازار از نظر حجم عرضه و تقاضا تا حدی به تعادل نزدیک‌تر شد، اما این تغییر هنوز برای کاهش محسوس فشار خرید کافی نبود. فروش کامل عرضه در کنار باقی ماندن بخشی از تقاضا بدون پاسخ، می‌تواند یکی از عوامل تداوم رقابت قیمتی باشد.

چشم‌انداز بازار آهن اسفنجی به تغییرات عرضه و میزان تقاضای واحدهای مصرف‌کننده وابسته است. اگر عرضه در هفته‌های آینده افزایش یابد و تقاضا در محدوده فعلی باقی بماند، از شدت رقابت کاسته خواهد شد و احتمال کاهش فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون وجود دارد. در مقابل، تداوم فروش کامل عرضه‌ها در کنار مازاد تقاضا می‌تواند قیمت معاملات را همچنان در سطوح بالاتر از نرخ پایه نگه دارد.

در مجموع، بازار آهن اسفنجی در هفته جاری با افزایش عرضه مواجه شد، اما این افزایش نتوانست تمام تقاضای موجود را پوشش دهد. نکته مهم‌تر، جهش میانگین موزون در مقایسه با تغییر محدود قیمت پایه است؛ موضوعی که ضرورت بررسی دقیق‌تر ترکیب معاملات و شدت رقابت خریداران را نشان می‌دهد.

بازار آهن اسفنجی بریکت در معاملات هفته منتهی به ۱۲ مهرماه، با وجود کاهش تقاضا، افزایش قیمت را تجربه کرد. عرضه محصول در این هفته ۵۰ درصد افزایش یافت و به حدود ۱۵ هزار تن رسید، اما تقاضا برخلاف عرضه روندی نزولی داشت. با این حال، قیمت پایه و میانگین موزون معاملات هر دو افزایش یافتند و تمام محصول عرضه‌شده نیز به فروش رسید. این ترکیب نشان می‌دهد کاهش تقاضا هنوز نتوانسته فشار موجود در بازار بریکت را از بین ببرد؛ هرچند نشانه‌هایی از تعدیل رقابت قیمتی دیده می‌شود.

به گزارش خبرنگار فولادبان، قیمت پایه بریکت با افزایش حدود ۱۳ درصدی به ۴۵۲ هزار ریال رسید و میانگین موزون معاملات نیز با رشد ۱۰.۸ درصدی در محدوده ۵۴۳ هزار ریال قرار گرفت. نکته قابل‌توجه آن است که رشد قیمت پایه از افزایش میانگین موزون بیشتر بود. در نتیجه، فاصله میان این دو شاخص از حدود ۲۲.۵ درصد در هفته گذشته به نزدیک ۲۰ درصد در هفته جاری کاهش یافت.

این تغییر می‌تواند نشان‌دهنده آن باشد که افزایش نرخ پایه، بخش مهمی از رشد قیمت معاملات را توضیح می‌دهد، اما شدت رقابت خریداران نسبت به هفته قبل اندکی کاهش یافته است. به بیان دیگر، قیمت نهایی همچنان بالاتر از نرخ پایه قرار دارد، ولی خریداران به‌اندازه هفته گذشته برای دستیابی به محصول فاصله قیمتی بیشتری را نپذیرفته‌اند. البته برای نسبت دادن این تغییر به رفتار خریداران، باید ترکیب عرضه‌ها و شرایط معاملات نیز بررسی شود.

در بخش حجم، عرضه بریکت از حدود ۱۰ هزار تن به ۱۵ هزار تن افزایش یافت و حجم معاملات نیز به همان نسبت بالا رفت. در هر دو هفته، تمام محصول عرضه‌شده به فروش رسید. در مقابل، تقاضا از حدود ۵۷ هزار تن به ۴۱ هزار تن کاهش یافت؛ افتی که نشان می‌دهد شدت سفارش‌های خرید نسبت به هفته گذشته کمتر شده است.

با وجود این کاهش، تقاضای ثبت‌شده همچنان حدود ۲.۷ برابر حجم عرضه بود. در هفته قبل این نسبت به حدود ۵.۷ برابر می‌رسید. بنابراین، بازار اگرچه با کاهش محسوس مازاد تقاضا مواجه شده، هنوز فاصله زیادی با وضعیتی دارد که در آن عرضه بتواند پاسخگوی تمام سفارش‌های خرید باشد.

در این میان، افزایش عرضه به میزان پنج هزار تن نیز نتوانست مانع رشد قیمت شود. البته در بازاری با حجم معاملات محدود، تغییرات چند هزار تنی می‌تواند نسبت‌های عرضه و تقاضا را به‌طور محسوسی جابه‌جا کند. از این رو، ارزیابی وضعیت بریکت صرفاً بر مبنای درصد تغییرات، بدون توجه به اندازه واقعی بازار، ممکن است تصویر اغراق‌شده‌ای از شدت تحولات ایجاد کند.

مسیر قیمت بریکت در هفته‌های آینده به این بستگی دارد که کاهش تقاضا ادامه پیدا کند یا بار دیگر سفارش‌های خرید افزایش یابد. اگر تقاضا با روند نزولی همراه شود و عرضه نیز در سطوح بالاتر باقی بماند، فشار رقابتی می‌تواند کاهش یابد و زمینه تعدیل فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون فراهم شود.

در مقابل، اگر عرضه همچنان محدود بماند و تقاضا در سطحی بالاتر از ظرفیت فروش قرار گیرد، احتمال تداوم قیمت‌های بالاتر از نرخ پایه وجود دارد. فروش کامل عرضه‌ها در هفته جاری نیز نشان می‌دهد که با وجود کاهش تقاضا، بازار هنوز با مازاد سفارش‌های خرید روبه‌روست.

در مجموع، افزایش قیمت بریکت در هفته جاری در شرایطی رقم خورد که تقاضا کاهش یافت، اما همچنان فاصله زیادی با حجم عرضه داشت. این وضعیت نشان می‌دهد افت تقاضا هنوز برای تغییر جهت بازار کافی نبوده است. با این حال، کاهش فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون می‌تواند نشانه‌ای اولیه از تعدیل رقابت باشد؛ روندی که تداوم آن به رفتار خریداران و میزان عرضه در معاملات بعدی بستگی دارد.