اخبار فوری
تشدید رقابت در سرتاسر زنجیره فولاد طی هفته سوم شهریور/ آهن اسفنجی پیشتاز شد
کد خبر: ۱۳۷۶۳۶
۱۵:۰۶
۱۴۰۵/۰۶/۲۱
بازار فولاد در هفته جاری یک تصویر یکدست قیمتی و یک رفتار کاملا متفاوت در سمت حجم معاملات نشان داد؛ هر سه گروه آهن اسفنجی، سنگ‌آهن و محصولات فولادی با افزایش میانگین موزون قیمت مواجه شدند، اما عامل این رشد در هر کدام متفاوت بود. در آهن اسفنجی، کاهش عرضه هم‌زمان با جهش تقاضا، بیشترین فشار قیمتی را ایجاد کرد و قیمت معامله‌شده بیش از ۱۲ درصد بالا رفت. در محصولات فولادی، رشد هم‌زمان عرضه و تقاضا به افزایش حدود ۷ درصدی قیمت انجامید؛ نشانه‌ای از بازاری که هم فروشنده و هم خریدار در آن فعال‌تر شده‌اند. سنگ‌آهن اما مسیر متفاوتی را طی کرد و با وجود کاهش هم‌زمان عرضه، تقاضا و معاملات، گران‌تر شد. بنابراین، افزایش قیمت این هفته را نمی‌توان یک روند واحد در کل زنجیره دانست؛ هر حلقه از بازار تحت تاثیر یک نوع عدم تعادل قرار گرفته است.
به گزارش نبض بورس، بیشترین رشد قیمت در این هفته به آهن اسفنجی رسید؛ جایی که میانگین موزون از ۳۶۷ هزار و ۴۶۳ ریال به ۴۱۱ هزار و ۷۴۳ ریال افزایش یافت. اما اهمیت این رشد در فاصله آن با قیمت پایه است. قیمت پایه تنها ۰.۴۷ درصد بالا رفت، در حالی که قیمت معامله‌شده بیش از ۱۲ درصد رشد کرد.
این شکاف را باید در رفتار تقاضا جست‌وجو کرد. عرضه حدود ۶ درصد کاهش یافت، اما تقاضا نزدیک به ۴۰ درصد بیشتر شد. یعنی فشار خرید با سرعتی بسیار بالاتر از حجم محصول موجود افزایش پیدا کرد. در چنین شرایطی، قیمت دیگر صرفا از نرخ پایه تبعیت نمی‌کند و رقابت در معاملات خود را به نرخ نهایی منتقل می‌کند.
سنگ‌آهن از این جهت مهم‌تر است که رشد قیمت آن بدون رونق معاملاتی اتفاق افتاد. عرضه بیش از یک‌چهارم کاهش پیدا کرد و تقاضا نیز پایین آمد؛ در نتیجه حجم قراردادها هم کوچک‌تر شد. با این حال، میانگین موزون قیمت حدود ۶ درصد افزایش یافت.
در اینجا نباید از افت تقاضا نتیجه گرفت که بازار با فشار فروش مواجه بوده است. کاهش عرضه شدیدتر از کاهش تقاضا اتفاق افتاده و همین موضوع تعادل بازار را به نفع قیمت تغییر داده است. به عبارت دیگر، حتی بازار کم‌تحرک نیز می‌تواند گران شود، اگر سمت عرضه سریع‌تر از سمت تقاضا کوچک شود.
این رفتار یک پیام مهم برای زنجیره دارد و آن این است که رشد قیمت الزاما به معنای رونق بازار نیست. گاهی کوچک شدن حجم بازار خود به عامل افزایش قیمت تبدیل می‌شود.
در محصولات فولادی اما تصویر متوازن‌تر است. عرضه بیش از ۲۰ درصد افزایش یافت و تقاضا نیز حدود ۲۴ درصد بالا رفت؛ در نتیجه حجم قراردادها هم نزدیک به ۱۸ درصد رشد کرد. میانگین موزون قیمت نیز ۶.۷۴ درصد افزایش یافت.
تفاوت این گروه با سنگ‌آهن و آهن اسفنجی در همین‌جاست. رشد قیمت نه صرفا حاصل محدود شدن عرضه است و نه نتیجه جهش تقاضا در بازاری کم‌عرضه؛ هر دو سوی بازار هم‌زمان بزرگ‌تر شده‌اند. بنابراین می‌توان این بخش را نزدیک‌ترین نمونه به رونق واقعی معاملات در هفته جاری دانست.
در مجموع، بازار این هفته یک سیگنال واحد قیمتی اما سه روایت متفاوت ارائه می‌کند. آهن اسفنجی با فشار تقاضا گران شده، سنگ‌آهن با کاهش شدیدتر عرضه نسبت به تقاضا و محصولات فولادی با رونق هم‌زمان دو سوی بازار. برای هفته آینده، مهم‌ترین متغیر در آهن اسفنجی توان عرضه برای پاسخ به تقاضای جدید است. در سنگ‌آهن، باید دید کاهش حجم معاملات ادامه پیدا می‌کند یا نه؛ و در محصولات فولادی، تداوم رشد تقاضا در کنار عرضه بالاتر تعیین می‌کند که رشد قیمت اخیر تا چه اندازه قابلیت ادامه دارد.
ارسال نظر
نیازمندی‌ها
