سنگ‌آهن پشت دروازه ۱۰۰ دلاری/ ژئوپلیتیک بازار چین را لرزاند

به گزارش نبض بورس، در بازار واردات سنگ‌آهن چین، قیمت سنگ‌آهن با خلوص ۶۱ درصد هفته گذشته ۱.۶۵ دلار افزایش یافت و از ۹۷.۷۵ دلار به ۹۹.۴ دلار به ازای هر تن سی‌اف‌آر چین رسید. این رشد باعث شد قیمت ماده اولیه اصلی فولادسازان چینی بار دیگر در آستانه عبور از مرز ۱۰۰ دلار قرار بگیرد؛ محدوده‌ای که می‌تواند از نظر روانی برای فعالان بازار اهمیت زیادی داشته باشد.

اما پشت این افزایش قیمت، یک عامل تعیین‌کننده وجود دارد: نااطمینانی.

تداوم ابهامات ژئوپلیتیکی باعث شده معاملات آتی سنگ‌آهن با اصلاحات شدید همراه شود. یعنی بازار هم‌زمان که برای قیمت‌های بالاتر آماده می‌شود، نسبت به آینده نیز اطمینان کافی ندارد. همین وضعیت باعث شده نوسان قیمت‌ها بیشتر شود و تصمیم‌گیری برای خریداران و فروشندگان دشوارتر شود.

در بازار فیزیکی نیز فشار هزینه‌ها در حال افزایش است. رشد هزینه سوخت و حمل‌ونقل دریایی، قیمت تمام‌شده انتقال سنگ‌آهن را بالا برده و نگرانی تازه‌ای را به بازار اضافه کرده است. اگر هزینه حمل همچنان افزایش پیدا کند، حتی بدون جهش جدی قیمت خود سنگ‌آهن، هزینه تأمین مواد اولیه برای فولادسازان می‌تواند بالا برود.

موضوع مهم‌تر، نگرانی درباره سمت عرضه است. فعالان بازار نسبت به چشم‌انداز عرضه سنگ‌آهن و احتمال ایجاد محدودیت در آینده نگران هستند. اگر این نگرانی‌ها به اختلال واقعی در عرضه تبدیل شود، بازار می‌تواند با فشار صعودی بیشتری مواجه شود؛ به‌خصوص اگر هم‌زمان تقاضای فولاد چین در ماه‌های پیش رو بهبود پیدا کند.

در این میان، رسیدن قیمت به ۹۹.۴ دلار یک علامت مهم برای بازار است، اما نباید آن را به‌تنهایی نشانه آغاز یک روند صعودی پایدار دانست. بازار آتی نشان داده که معامله‌گران همچنان با احتیاط رفتار می‌کنند و هر خبر ژئوپلیتیکی می‌تواند جهت قیمت‌ها را به سرعت تغییر دهد.

برای بازار ایران نیز افزایش قیمت سنگ‌آهن چین یک سیگنال غیرمستقیم اما مهم محسوب می‌شود. هرچند قیمت داخلی سنگ‌آهن ایران مستقیماً بر اساس نرخ سی‌اف‌آر چین تعیین نمی‌شود، اما افزایش هزینه مواد اولیه و حمل در بازار جهانی می‌تواند کف هزینه تولید فولاد را بالا ببرد. این مسئله در شرایطی که هزینه انرژی و نرخ ارز داخلی نیز برای فولادسازان اهمیت بالایی دارد، قابل توجه‌تر می‌شود.

از طرف دیگر، اگر محدودیت عرضه جهانی جدی شود، فشار روی قیمت مواد اولیه می‌تواند به بازار محصولات فولادی نیز منتقل شود. البته شرط آن، وجود تقاضای کافی برای جذب افزایش هزینه است. اگر تقاضای محصولات نهایی ضعیف بماند، فولادسازان نمی‌توانند تمام افزایش هزینه سنگ‌آهن و حمل را به خریداران منتقل کنند و در نتیجه حاشیه سود آنها بیشتر تحت فشار قرار خواهد گرفت.

به همین دلیل، بازار اکنون با یک معادله پیچیده روبه‌روست؛ سنگ‌آهن در حال نزدیک شدن به ۱۰۰ دلار است، اما بازار آتی نوسانی است، هزینه حمل بالا رفته و نگرانی درباره عرضه افزایش یافته است. در طرف دیگر نیز هنوز مشخص نیست تقاضای فولاد تا چه اندازه توان همراهی با این افزایش هزینه را دارد.

اگر سنگ‌آهن از مرز ۱۰۰ دلار عبور کند و این عبور با تقویت تقاضای فولاد چین همراه شود، می‌تواند یک سیگنال صعودی جدی‌تر برای زنجیره فولاد باشد. اما اگر رشد قیمت صرفاً ناشی از ریسک‌های عرضه، حمل و مسائل ژئوپلیتیکی باشد، احتمال نوسان شدید و اصلاح قیمت همچنان بالاست.

در نهایت، سنگ‌آهن هفته گذشته یک قدم دیگر به ۱۰۰ دلار نزدیک شد؛ اما بازار بیشتر از قیمت، نگران چیزی است که پشت قیمت قرار دارد: عرضه‌ای که ممکن است محدود شود، حملی که گران‌تر شده و ژئوپلیتیکی که هنوز اجازه نمی‌دهد معامله‌گران با اطمینان آینده را ببینند.

برای بازار فولاد ایران نیز پیام روشن است؛ اگر این فشارهای جهانی ادامه پیدا کند، کاهش قیمت مواد اولیه و محصولات فولادی دشوارتر خواهد شد. حالا باید دید سنگ‌آهن ۹۹.۴ دلاری می‌تواند دروازه ۱۰۰ دلار را باز کند یا بازار آتی دوباره ترمز این صعود را خواهد کشید.