فولادسازان هند با وجود افزایش هزینه‌ها سودآور می‌مانند

به گزارش نبض بورس، فولادسازان هند در سال مالی ۲۰۲۷، با وجود افزایش هزینه‌های تولید، همچنان سود عملیاتی خود را در محدوده ۱۰ هزار و ۵۰۰ تا ۱۱ هزار روپیه، معادل ۱۱۰ تا ۱۱۵.۵ دلار، به ازای هر تن حفظ خواهند کرد. بر اساس گزارش مؤسسه رتبه‌بندی «کریسیل» که به نقل از کالانیش منتشر شده است، افزایش ۶ تا ۸ درصدی قیمت فولاد در بازار داخلی می‌تواند رشد هزینه مواد اولیه و هزینه‌های عملیاتی را جبران کند.

بر اساس این گزارش، هزینه تولید فولاد برای هشت شرکت بزرگ هند که حدود نیمی از تولید فولاد این کشور را در اختیار دارند، حدود ۲ هزار روپیه افزایش خواهد یافت و به ۵۳ تا ۵۴ هزار روپیه به ازای هر تن می‌رسد. مهم‌ترین عامل افزایش هزینه‌ها، رشد ۵ تا ۷ درصدی قیمت زغال‌سنگ کک‌شو است؛ ماده‌ای که حدود ۴۰ درصد هزینه تولید فولاد را تشکیل می‌دهد. افزایش تقاضا و احتمال اختلال در عرضه، از مهم‌ترین عوامل رشد قیمت این ماده اولیه عنوان شده است.

افزایش هزینه حمل‌ونقل، بیمه و تعرفه برق نیز فشار بیشتری بر هزینه‌های تولید فولادسازان هندی وارد خواهد کرد. با این حال، کارشناسان معتقدند رشد قیمت فولاد، افزایش تقاضای داخلی و سیاست‌های حمایتی دولت به شرکت‌ها کمک می‌کند حاشیه سود خود را حفظ کنند.

هند در دسامبر ۲۰۲۵ برای برخی محصولات فولادی، تعرفه حمایتی ۱۱.۵ درصدی را به‌صورت مرحله‌ای و برای سه سال اعمال کرد. این سیاست با محدود کردن رقابت فولاد وارداتی، شرایط مناسب‌تری برای تولیدکنندگان داخلی ایجاد کرده است.

از سوی دیگر، انتظار می‌رود تقاضای داخلی فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۷ بین ۵ تا ۷ درصد افزایش یابد. سرمایه‌گذاری در زیرساخت‌ها، صنعت خودرو و ساخت‌وساز از مهم‌ترین عوامل رشد تقاضا خواهند بود. ظرفیت رشد بازار هند همچنان قابل توجه است؛ سرانه مصرف فولاد این کشور در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۰۹.۲ کیلوگرم بوده، در حالی که میانگین جهانی ۲۰۹ کیلوگرم گزارش شده است.

شرایط مطلوب بازار همچنین فولادسازان هندی را به افزایش سرمایه‌گذاری ترغیب کرده است. پیش‌بینی می‌شود سرمایه‌گذاری این شرکت‌ها در سال مالی جاری به ۷۵۰ تا ۸۰۰ میلیارد روپیه برسد؛ در حالی که این رقم در سال گذشته ۷۰۰ میلیارد روپیه بوده است. حدود ۷۵ درصد این سرمایه‌گذاری‌ها نیز از منابع داخلی شرکت‌ها تأمین خواهد شد و در نتیجه نسبت بدهی خالص به سود عملیاتی شرکت‌ها از ۲.۸ برابر به ۲.۶ برابر کاهش می‌یابد.

با این حال، مؤسسه کریسیل هشدار داده است که ادامه درگیری‌ها در خاورمیانه یکی از مهم‌ترین ریسک‌های پیش روی صنعت فولاد هند است؛ چراکه تشدید تنش‌ها می‌تواند زنجیره تأمین را مختل کرده و هزینه‌های تولید و حمل‌ونقل را افزایش دهد.

هند همچنان یکی از بازارهای اصلی رشد تقاضای فولاد در جهان محسوب می‌شود. تقاضای فولاد این کشور سالانه ۷ تا ۸ درصد افزایش می‌یابد و انتظار می‌رود این روند در دو دهه آینده نیز با تکیه بر توسعه زیرساخت‌ها و سرمایه‌گذاری در حوزه‌هایی مانند مراکز داده، کشتی‌سازی و صنایع دفاعی ادامه پیدا کند.