بازار فولاد؛ سه واکنش به یک شوک قیمتی

به گزارش نبض بورس، بازار فولاد در هفته جاری با یک نقطه مشترک آغاز شد؛ قیمت‌ها در هر سه بخش نسبت به هفته گذشته افزایش یافتند. اما پشت این رشد همگانی، رفتار معاملات مسیرهای متفاوتی را نشان داد و مشخص کرد هر بخش در مرحله متفاوتی از چرخه عرضه و تقاضا قرار دارد.

در بازار آهن‌اسفنجی، افزایش قیمت با قدرت تقاضا همراه شد. قیمت پایه و میانگین موزون هر دو رشد کردند و میانگین موزون فاصله قابل‌توجهی با نرخ پایه پیدا کرد؛ یعنی معاملات واقعی در سطحی بالاتر از قیمت اعلامی انجام شدند. عرضه اندکی افزایش یافت، اما تقاضا با سرعت بیشتری رشد کرد و از میزان عرضه و حجم قرارداد فاصله گرفت. افزایش هم‌زمان قیمت واقعی، تقاضا و حجم معاملات، تصویری از بازاری ارائه می‌دهد که در آن خریداران برای تأمین نیاز خود رقابت می‌کنند و فروشندگان موقعیت بهتری در معاملات دارند.

سنگ‌آهن اما مسیر متفاوتی را طی کرد. قیمت پایه رشد محدودی داشت، اما میانگین موزون کاهش یافت و پایین‌تر از قیمت پایه قرار گرفت؛ یعنی معاملات نهایی با قیمتی کمتر از نرخ اعلامی بسته شدند. این فاصله معکوس میان قیمت پایه و میانگین موزون، برخلاف آهن‌اسفنجی، از قدرت چانه‌زنی بیشتر خریداران حکایت دارد. در همین حال، تقاضا جهش قابل‌توجهی داشت و از سطح هفته گذشته فراتر رفت، حجم قرارداد نیز افزایش یافت، اما کاهش عرضه باعث شد فروشندگان با احتیاط بیشتری وارد بازار شوند. نتیجه آن شد که خریداران توانستند با وجود رشد قیمت پایه، معاملات را در سطحی پایین‌تر نهایی کنند.

محصولات فولادی نیز رفتار متفاوتی از خود نشان دادند. قیمت پایه و میانگین موزون هر دو افزایش یافتند و میانگین موزون بالاتر از قیمت پایه قرار گرفت؛ یعنی خریداران حاضر شدند برای تأمین محصول، مبلغ بیشتری از نرخ پایه پرداخت کنند. با این حال، کاهش عرضه، ثبات نسبی تقاضا و افت حجم قرارداد نشان داد رشد قیمت در این بخش بیشتر از محدودیت عرضه ناشی شده است تا رقابت شدید میان خریداران.

مقایسه این سه بخش نشان می‌دهد بازار فولاد در هفته جاری یک مسیر واحد را دنبال نکرد. آهن‌اسفنجی با تکیه بر تقاضای انباشته و رو به رشد، قدرتمندترین بخش بازار بود. سنگ‌آهن با وجود رشد تقاضا، همچنان فضای بیشتری برای چانه‌زنی خریداران باقی گذاشت. محصولات فولادی نیز به دلیل محدودیت عرضه گران شدند، اما تداوم این روند به همراهی تقاضا وابسته است.

در بازار آهن‌اسفنجی، افزایش قیمت با قدرت تقاضا همراه شد. قیمت پایه و میانگین موزون هر دو رشد کردند و میانگین موزون فاصله قابل‌توجهی با نرخ پایه پیدا کرد؛ یعنی معاملات واقعی در سطحی بالاتر از قیمت اعلامی انجام شدند. عرضه اندکی افزایش یافت، اما تقاضا با سرعت بیشتری رشد کرد و از میزان عرضه و حجم قرارداد فاصله گرفت. افزایش هم‌زمان قیمت واقعی، تقاضا و حجم معاملات، تصویری از بازاری ارائه می‌دهد که در آن خریداران برای تأمین نیاز خود رقابت می‌کنند و فروشندگان موقعیت بهتری در معاملات دارند.

سنگ‌آهن اما مسیر متفاوتی را طی کرد. قیمت پایه رشد محدودی داشت، اما میانگین موزون کاهش یافت و پایین‌تر از قیمت پایه قرار گرفت؛ یعنی معاملات نهایی با قیمتی کمتر از نرخ اعلامی بسته شدند. این فاصله معکوس میان قیمت پایه و میانگین موزون، برخلاف آهن‌اسفنجی، از قدرت چانه‌زنی بیشتر خریداران حکایت دارد. در همین حال، تقاضا جهش قابل‌توجهی داشت و از سطح هفته گذشته فراتر رفت، حجم قرارداد نیز افزایش یافت، اما کاهش عرضه باعث شد فروشندگان با احتیاط بیشتری وارد بازار شوند. نتیجه آن شد که خریداران توانستند با وجود رشد قیمت پایه، معاملات را در سطحی پایین‌تر نهایی کنند.

محصولات فولادی نیز رفتار متفاوتی از خود نشان دادند. قیمت پایه و میانگین موزون هر دو افزایش یافتند و میانگین موزون بالاتر از قیمت پایه قرار گرفت؛ یعنی خریداران حاضر شدند برای تأمین محصول، مبلغ بیشتری از نرخ پایه پرداخت کنند. با این حال، کاهش عرضه، ثبات نسبی تقاضا و افت حجم قرارداد نشان داد رشد قیمت در این بخش بیشتر از محدودیت عرضه ناشی شده است تا رقابت شدید میان خریداران.

مقایسه این سه بخش نشان می‌دهد بازار فولاد در هفته جاری یک مسیر واحد را دنبال نکرد. آهن‌اسفنجی با تکیه بر تقاضای انباشته و رو به رشد، قدرتمندترین بخش بازار بود. سنگ‌آهن با وجود رشد تقاضا، همچنان فضای بیشتری برای چانه‌زنی خریداران باقی گذاشت. محصولات فولادی نیز به دلیل محدودیت عرضه گران شدند، اما تداوم این روند به همراهی تقاضا وابسته است.