ریزش قیمت طلا زیر سایه سنگین فدرال رزرو و التهابات خاورمیانه

به گزارش نبض بورس، در معاملات روز دوشنبه بازارهای جهانی، روند صعودی دو روز گذشته فلزات گران‌بها متوقف شد و قیمت هر اونس طلا با افت محسوس به کانال ۴ هزار و ۵۰ دلار عقب‌نشینی کرد. در همین راستا، نقره نقدی نیز با کاهش ۱.۳ درصدی به ۵۸.۴۴ دلار (در محدوده ۵۸.۵ دلار) رسید. سایر فلزات نیز از این ریزش در امان نماندند؛ به‌طوری که پلاتین با افت ۱.۱ درصدی در سطح ۱۶۲۲.۳۴ دلار معامله شد.

تقویت ارزش دلار و باقی ماندن بازده اوراق خزانه‌داری آمریکا در سطوح بالا، از مهم‌ترین عواملی است که فشار سنگینی بر فلز زرد وارد کرده است. برآوردهای بازارهای مالی نشان می‌دهد با توجه به سیگنال‌های انقباضی نشست اخیر بانک مرکزی آمریکا و انتشار داده‌های تورمی قدرتمند، احتمال افزایش دوباره نرخ بهره از سوی فدرال رزرو تا پایان سال ۲۰۲۶ همچنان قابل توجه است. طلا که هفته گذشته نیز تحت تأثیر همین نگرانی‌ها به پایین‌ترین سطح خود در هشت ماه اخیر سقوط کرده بود، نتوانست از تحولات روزهای اخیر انرژی بگیرد.

با وجود فشارهای تورمی، انتشار تازه‌ترین آمار شاخص هزینه‌های مصرف شخصی (PCE) آمریکا نشان داد که تورم این کشور تقریباً مطابق پیش‌بینی‌ها بوده است. این موضوع باعث شد سرمایه‌گذاران تا حدودی از انتظارات تندروانه خود برای افزایش نرخ بهره در سال جاری عقب‌نشینی کنند. اکنون تمام نگاه فعالان بازار به انتشار گزارش اشتغال ماهانه آمریکا و شاخص مدیران خرید (ISM) بخش تولید دوخته شده است؛ داده‌های کلان و سرنوشت‌سازی که می‌تواند مسیر آینده سیاست‌های پولی فدرال رزرو را شفاف‌تر کند.

در کنار متغیرهای اقتصادی، تحولات نظامی در خاورمیانه و نوسانات بازار انرژی نیز نقش مهمی در تغییر مسیر بازارها داشته‌اند. از روز پنج‌شنبه گذشته، با هدف قرار گرفتن یک کشتی کانتینربر، یک شناور حامل نفت قطر و پایگاه‌های نظامی آمریکا در کویت و بحرین توسط ایران و در مقابل، انجام حملات تلافی‌جویانه از سوی آمریکا، تنش‌های نظامی در منطقه به اوج خود رسید.

اما در ادامه، دو طرف با توقف موقت حملات موافقت کردند تا زمینه برای ازسرگیری مذاکرات صلح طی هفته جاری در دوحه قطر فراهم شود. این توافق موقت توانست بخشی از نگرانی‌ها درباره اختلال در عرضه انرژی را کاهش دهد و با افت شدید قیمت نفت، این بازار را به سطوح پیش از آغاز درگیری‌ها بازگرداند؛ با این حال، این آرامش نسبی و کاهش تنش‌ها نتوانست به‌عنوان یک اهرم حمایتی برای بازار طلا عمل کند و تنها به ریزش بیشتر آن دامن زد.

تحلیلگران اقتصادی بر این باورند که تداوم نرخ‌های بهره بالا همواره به زیان بازار فلزات گران‌بها تمام می‌شود. دلیل این امر روشن است؛ با افزایش بازده دارایی‌های بهره‌دار، هزینه فرصت نگهداری دارایی‌هایی مانند طلا و نقره که سود دوره‌ای پرداخت نمی‌کنند، افزایش یافته و در نتیجه از جذابیت سرمایه‌گذاری در این بازارها کاسته می‌شود.