به گزارش نبض بورس، بازار کنسانتره سنگ‌آهن در فاصله ۱۰ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ با تغییر معناداری در سمت تقاضا مواجه شد؛ در حالی که عرضه تقریباً در سطحی ثابت باقی ماند، رشد قابل توجه تقاضا باعث شد توازن بازار به سمت خریداران متمایل شود و نشانه‌هایی از فشار در سمت تقاضا شکل بگیرد. بررسی داده‌های دو جلسه معاملاتی نشان می‌دهد محرک اصلی این بازار در این بازه زمانی، نه تغییرات عرضه، بلکه جهش تقاضا بوده است.

در این دوره، عرضه کل کنسانتره سنگ‌آهن از حدود ۳۰۸ هزار تن در ۱۰ خرداد به حدود ۳۰۲ هزار تن در ۱۷ خرداد رسید؛ تغییری جزئی که نشان می‌دهد سیاست عرضه تقریباً بدون نوسان دنبال شده است. در مقابل، تقاضا مسیر متفاوتی را طی کرد و از حدود ۲۸۰ هزار تن به حدود ۳۸۰ هزار تن افزایش یافت؛ رشدی نزدیک به ۳۶ درصد در فاصله یک هفته‌ای. این افزایش چشمگیر باعث شد بازار از شرایط نزدیک به تعادل در جلسه اول، به وضعیت مازاد تقاضا در جلسه دوم برسد. حجم معاملات نیز در واکنش به این تغییر از حدود ۲۲۰ هزار تن به حدود ۳۰۲ هزار تن افزایش یافت و عملاً ظرفیت عرضه در جلسه دوم به‌طور کامل جذب شد. این موضوع نشان می‌دهد محدودیت اصلی بازار در این مقطع نه عرضه، بلکه رشد تقاضا بوده است.

در جلسه ۱۷ خرداد، تقاضا حدود ۷۸ هزار تن بیشتر از عرضه ثبت شد؛ اختلافی که بیانگر شکل‌گیری تقاضای انباشته در بازار است. بخشی از این تقاضا به دلیل محدودیت عرضه در همان جلسه پاسخ داده نشده و به دوره‌های بعد منتقل شده است.

این الگو نشان می‌دهد بازار کنسانتره سنگ‌آهن در این بازه زمانی در شرایطی قرار دارد که هر افزایش در تقاضا به سرعت در سطح معاملات منعکس می‌شود، در حالی که عرضه نقش تثبیت‌کننده و تقریباً ثابت خود را حفظ کرده است. چنین وضعیتی معمولاً به افزایش حساسیت قیمت نسبت به تغییرات سمت تقاضا منجر می‌شود. در مقایسه با برخی دیگر از محصولات زنجیره فولاد، این بازار در وضعیت متفاوتی قرار دارد. برخلاف بازارهایی که با افت همزمان عرضه و تقاضا یا مازاد عرضه مواجه بودند، کنسانتره سنگ‌آهن با فشار سمت تقاضا روبه‌رو شده است؛ فشاری که می‌تواند در جلسات بعدی نیز ادامه‌دار باشد.

داده‌های دو جلسه معاملاتی نشان می‌دهد رشد ۳۶ درصدی تقاضا در بازار کنسانتره سنگ‌آهن یک تغییر مقطعی نیست، بلکه بازتاب افزایش نیاز واقعی واحدهای پایین‌دستی است. در شرایطی که عرضه در محدوده حدود ۳۰۰ هزار تن تثبیت شده، مسیر آینده بازار بیش از هر چیز به رفتار تقاضا وابسته خواهد بود.

در صورت تداوم این سطح از تقاضا یا افزایش آن، فشار بر قیمت‌ها ادامه خواهد یافت و بازار در مسیر صعودی ملایمی قرار می‌گیرد. تنها عاملی که می‌تواند این روند را تعدیل کند، افزایش محسوس عرضه از سوی تولیدکنندگان است؛ در غیر این صورت، تقاضای انباشته همچنان نقش تعیین‌کننده‌ای در جهت‌دهی به بازار خواهد داشت.