به گزارش نبض بورس، بیست‌وهشتم اردیبهشت کنسانتره سنگ‌آهن در بورس کالا تقریبا غایب بود. عرضه، معامله و تقاضا هر سه در محدوده ۱۵ تا ۲۰ هزار تن قرار داشتند و بازار در حالت نیمه‌تعطیل به نظر می‌رسید. سوم خرداد اما تصویر به‌کلی عوض شد. عرضه به حدود ۳۹۰ هزار تن رسید؛ جهشی بیست‌برابری در یک هفته. تقاضا هم از همان سطح پایین به ۴۱۰ هزار تن صعود کرد. اما حجم معامله‌شده تنها ۲۵۵ هزار تن بود. یعنی با وجود تقاضای بالاتر از عرضه، یک‌سوم از آنچه به بازار آمده بود دست به دست نشد. این شکاف میان تقاضا و معامله نشانه‌ای است از اینکه بخشی از خریداران با قیمت‌های پیشنهادی کنار نیامدند.

نرخ پایه از ۸۲.۳ هزار تومان به ۸۵.۵ هزار تومان رسید و میانگین موزون از ۸۲.۵ هزار تومان به ۸۶.۵ هزار تومان جهش کرد. فاصله میانگین موزون با نرخ پایه در سوم خرداد به حدود یک هزار تومان رسید؛ این رقم بزرگ نبود اما پالس بازار را منتقل کرد یعنی خریدارانی که وارد معامله شدند، بالاتر از کف اعلامی پرداختند. آنهایی که این نرخ را نپذیرفتند، از معامله کنار کشیدند و همین است که حجم معامله را پایین‌تر از تقاضا نگه داشت.

جهش بیست‌برابری عرضه در یک هفته معمولاً با یک تصمیم هماهنگ از سوی عرضه‌کنندگان بزرگ همراه است. این احتمال وجود دارد که تولیدکنندگان موجودی انباشته‌شده چند هفته را یکجا به بازار آورده باشند، یا انتظار کاهش قیمت در هفته‌های آتی آنها را به عرضه فوری واداشته باشد. در هر صورت، واکنش بازار نشان داد که این حجم از عرضه قیمت را پایین نیاورد و خریدارانی که حاضر به پرداخت بودند، بالاتر از نرخ پایه خریدند.

روند آتی بازار

چشم‌انداز بازار این سوال را ایجاد می‌کندد که آیا این حجم از عرضه تکرار می‌شود یا یک رویداد خاص بود. اگر عرضه‌کنندگان دوباره با همین حجم وارد شوند و تقاضا در همین سطح بماند، فشار نزولی روی قیمت اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. اما اگر این عرضه انبوه یک‌بار مصرف بود و هفته آینده حجم به سطح معمول برگردد، تقاضای جا مانده از این هفته می‌تواند بازار را دوباره فشرده کند و قیمت‌ها را بالا ببرد.