به گزارش نبض بورس، بازار آهن‌اسفنجی در اردیبهشت ۱۴۰۵ ماهی متفاوت را پشت سر گذاشت که در آن هر دو محصول آهن‌اسفنجی معمولی و بریکت با افزایش قیمت مواجه شدند، اما رفتار سمت تقاضا برای هر کدام متفاوت بود.

در بازار آهن‌اسفنجی معمولی که عرضه‌ای حدود ۵۱۸,۰۰۰ تنی داشت، تقاضا ۱۰۰,۰۰۰ تن بیشتر از آن ثبت شد؛ فشاری که خریداران را ناچار به رقابت سنگین کرد و باعث شد قیمت معامله از نرخ پایه فاصله بگیرد و این بازار را به محلی فشرده و کم‌عرضه تبدیل کند. در مقابل، بازار بریکت اگرچه با عرضه‌های سنگین مواجه بود، اما همچنان در جذب تقاضای کافی ناتوان ماند و روند معاملات آن آرام‌تر و کم‌نوسان‌تر از آهن‌اسفنجی معمولی بود.

 شکاف قیمتی، نشانۀ کمبود عرضه

در بخش آهن‌اسفنجی معمولی، روند قیمت‌ها صعودی دنبال شد. قیمت پایۀ این محصول از حدود ۲۵۲ هزار تومان در ابتدای اردیبهشت به نزدیکی ۲۷۸ هزار تومان در پایان ماه رسید و در مجموع حدود ۱۰ درصد رشد را ثبت کرد. با این حال، مهم‌ترین اتفاق بازار در ۱۶ اردیبهشت رخ داد؛ جایی که قیمت پایه تقریبا بدون تغییر باقی ماند، اما میانگین موزون معاملات ناگهان به بیش از ۲۹۲ هزار تومان رسید. این فاصله قابل‌توجه میان نرخ پایه و قیمت معامله‌شده نشان داد بازار با کمبود جدی عرضه مواجه بوده و خریداران برای تامین کالا ناچار به رقابت سنگین شده‌اند.

رفتار حجم معاملات نیز همین تصویر را تایید می‌کند. در تمام هفته‌های اردیبهشت، میزان تقاضا بالاتر از حجم عرضه قرار داشت؛ به این معنا که بازار توان جذب حجم بیشتری از کالا را نیز داشت و محدودیت اصلی، نه ضعف تقاضا بلکه کمبود عرضه بود. البته در هفتۀ منتهی به ۱۶ اردیبهشت هر سه شاخص عرضه، معامله و تقاضا به شکل محسوسی افت کرد، اما مقیاس پایین معاملات در آن هفته نشان می‌دهد این اتفاق بیشتر ناشی از یک عرضه محدود و استثنایی بوده و نمی‌توان آن را نشانه تغییر روند بازار تلقی کرد.

بریکت هنوز خریدار ندارد

در مقابل، بازار آهن‌اسفنجی بریکت مسیر متفاوتی را تجربه کرد. اگرچه قیمت پایه این محصول نیز در طول ماه از حدود ۲۷۵ هزار تومان به نزدیکی ۲۹۶ هزار تومان افزایش یافت، اما روند معاملات آن آرام‌تر و کم‌نوسان‌تر بود. مهم‌ترین اتفاق این بازار در همان ابتدای اردیبهشت رخ داد؛ زمانی که نزدیک به ۲۷۵ هزار تن بریکت وارد تابلو عرضه شد، اما حجم تقاضا و معاملات فاصله زیادی با این رقم داشت. این وضعیت نشان داد بازار هنوز کشش کافی برای جذب عرضه‌های سنگین بریکت را ندارد و تقاضای این محصول نسبت به آهن‌اسفنجی معمولی همچنان ضعیف‌تر عمل می‌کند.

تفاوت رفتار این دو بازار را باید در ساختار مصرف و ترجیح خریداران جست‌وجو کرد. در شرایطی که واحدهای فولادی همچنان تمایل بیشتری به خرید آهن‌اسفنجی معمولی دارند، بریکت هنوز نتوانسته جایگاه باثباتی در سمت تقاضا پیدا کند و همین موضوع، حساسیت قیمت آن را نسبت به افزایش عرضه بیشتر کرده است./فولادبان