به گزارش نبض بورس، بازار کنسانتره سنگ‌آهن در اردیبهشت ۱۴۰۵ یکی از پرتقاضاترین ماه‌های خود را پشت سر گذاشت؛ بازاری که در آن رشد قیمت ناشی از هیجان مقطعی نبود، بلکه از شکاف مداوم میان عرضه و تقاضا تغذیه شد. در این ماه، عرضۀ کنسانتره حدود ۱.۵ میلیون تن بود، اما تقاضا در پایان ماه و در یک جلسه معاملاتی به بیش از ۵۱۰,۰۰۰ تن رسید که نشان‌دهندۀ رسیدن تقاضا به سه برابر عرضه در آن لحظه خاص بود.

قیمت پایۀ کنسانتره در ابتدای اردیبهشت در محدودۀ ۷۶ هزار و ۵۰۰ تومان قرار داشت، اما در ادامه ماه و هم‌زمان با تشدید فشار تقاضا، مسیر صعودی خود را حفظ کرد و در هفتۀ سوم از مرز ۸۲ هزار و ۵۰۰ تومان عبور کرد. در نهایت نیز معاملات ماه در همین محدوده قیمتی به پایان رسید تا بازدهی ماهانۀ این محصول به حدود هشت درصد برسد؛ رشدی که در مقایسه با بسیاری از حلقه‌های زنجیرۀ فولاد، قابل‌توجه ارزیابی می‌شود.

روند معاملات در بورس کالا نشان داد خریداران، حتی با وجود افزایش نرخ‌ها، همچنان برای تامین مواد اولیه خود حاضر به رقابت هستند و این موضوع، سیگنالی مهم برای بازار خرداد به شمار می‌رود؛ یعنی در حال حاضر کشش قیمتی کنسانتره برای متقاضیان کم است.

 رقابت در سمت خریدار

آنچه بیش از خود افزایش قیمت اهمیت دارد، رفتار میانگین موزون معاملات است؛ شاخصی که معمولا تصویر دقیق‌تری از انتظارات بازار ارائه می‌دهد. در هفته‌های ابتدایی اردیبهشت، میانگین موزون فاصله محسوسی با قیمت پایه داشت و در سطوح بالاتری قرار می‌گرفت؛ موضوعی که نشان می‌داد خریداران برای اطمینان از دریافت کالا، حاضر به پرداخت نرخ‌های بیشتر هستند. این وضعیت به معنای وجود رقابت جدی در سمت تقاضا بود. اما از نیمه دوم ماه، فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون کاهش پیدا کرد و در پایان اردیبهشت تقریبا این دو شاخص به یکدیگر نزدیک شدند. این اتفاق در نگاه نخست ممکن است به‌عنوان کاهش هیجان خرید تعبیر شود، اما داده‌های بازار تصویر متفاوتی ارائه می‌کنند.

کاهش فاصله این دو شاخص بیش از آنکه ناشی از افت تقاضا باشد، نتیجه نزدیک شدن قیمت پایه به بازار بود. به بیان دیگر، بورس کالا در نهایت نرخ پایه را تا سطحی بالا آورد که خریداران دیگر نیازی به رقابت سنگین برای کشف قیمت نداشتند.