سقوط واردات آهن اسفنجی در اروپا
به گزارش نبض بورس، بررسی تازهترین دادههای منتشرشده از سوی یورواستات نشان میدهد واردات آهن اسفنجی به اتحادیه اروپا در دو ماه ابتدایی سال ۲۰۲۶ با افتی سنگین مواجه شده و نشانههای رکود در صنعت فولاد این منطقه بیش از گذشته آشکار شده است.
بر اساس این آمار، فولادسازان اروپایی در ماههای ژانویه و فوریه امسال تنها ۱۳۰ هزار و ۵۰۰ تن آهن اسفنجی وارد کردهاند؛ رقمی که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶۸ درصد کاهش را نشان میدهد. این کاهش شدید نهتنها بیانگر افت تقاضا در بازار فولاد اروپاست، بلکه از تغییرات مهم در الگوی تأمین مواد اولیه صنایع فولادی این منطقه نیز حکایت دارد.
در میان کشورهای صادرکننده، ایالات متحده همچنان جایگاه نخست تأمین آهن اسفنجی اتحادیه اروپا را حفظ کرده است. آمریکا در این بازه زمانی حدود ۶۶ هزار و ۶۳۰ تن آهن اسفنجی به اروپا صادر کرد که البته نسبت به مدت مشابه سال گذشته حدود ۶ درصد کاهش داشته است. بخش عمده این صادرات راهی اتریش شد؛ بهطوریکه بیش از ۶۳ هزار تن از محمولههای آمریکایی به کارخانههای فولاد این کشور ارسال شده است. نکته قابلتوجه اینکه صادرات آمریکا به اتریش در مقایسه با سال قبل بیش از ۲۴ درصد افزایش یافته که نشان میدهد برخی تولیدکنندگان اروپایی به دنبال تقویت همکاری با تأمینکنندگان مطمئنتر و غیرروسی هستند.
لیبی نیز دومین تأمینکننده مهم آهن اسفنجی برای اتحادیه اروپا در این مدت بوده است. این کشور حدود ۲۷ هزار و ۸۰۰ تن محصول به اروپا صادر کرد، اما حجم صادرات آن نسبت به سال گذشته افتی ۶۸.۴ درصدی را تجربه کرده است. تمام محمولههای لیبی در این دوره به اسپانیا ارسال شده و صنایع فولادی این کشور از اصلیترین مشتریان آهن اسفنجی شمال آفریقا محسوب میشوند.
آمارهای ماهانه نیز روند نزولی واردات را تأیید میکند. در ژانویه ۲۰۲۶ واردات آهن اسفنجی اتحادیه اروپا به حدود ۷۱ هزار و ۳۲۰ تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۷۱.۵ درصد و نسبت به ماه قبل از آن ۵۵.۸ درصد کاهش داشته است. این روند در فوریه نیز ادامه یافت و حجم واردات به ۵۹ هزار و ۱۹۰ تن رسید تا بازار فولاد اروپا یکی از ضعیفترین دورههای خود در سالهای اخیر را تجربه کند.
کارشناسان صنعت فولاد معتقدند چند عامل بهصورت همزمان باعث افت شدید واردات آهن اسفنجی در اروپا شده است. مهمترین عامل، کاهش تقاضا برای فولاد در صنایع ساختمانی و خودروسازی اروپا عنوان میشود؛ صنایعی که طی ماههای اخیر تحت فشار رکود اقتصادی و کاهش سرمایهگذاری قرار گرفتهاند. در کنار این موضوع، محدودیتها و تحریمهای اعمالشده علیه محصولات روسی نیز مسیر تجارت مواد اولیه فولادی را تغییر داده است. اروپا اکنون تلاش میکند وابستگی خود به منابع سنتی را کاهش داده و از کشورهایی مانند آمریکا، ونزوئلا و لیبی بهعنوان تأمینکنندگان جایگزین استفاده کند.
با این حال، تداوم افت واردات میتواند زنگ خطری برای صنعت فولاد اروپا باشد؛ صنعتی که همزمان با افزایش هزینه انرژی، کاهش تولید و رقابت شدید جهانی روبهرو است. بسیاری از تحلیلگران معتقدند اگر روند رکودی بازار فولاد در ماههای آینده ادامه پیدا کند، احتمال کاهش بیشتر واردات مواد اولیه و حتی افت تولید در برخی کارخانههای اروپایی دور از انتظار نخواهد بود.