به گزارش نبض بورس، مکانیزم قیمت‌گذاری در بورس کالا، که قرار بود شفافیت و تعادل ایجاد کند، اکنون تبدیل به ابزاری برای صادرات خام و کسب سود دلاری شده است. تولیدکنندگان کنسانتره با نرخ‌های غیرمنطقی، توان خرید گندله‌سازان داخلی را کاهش داده و سرمایه‌گذاری‌های داخلی در تکمیل زنجیره فولاد را ناکارآمد کرده‌اند.

این شیوه، برخلاف شعار دولت برای جلوگیری از خام‌فروشی، عملاً مسیر قانونی برای خروج مواد خام از کشور فراهم کرده و منافع کوتاه‌مدت ارزی را بر توسعه صنعتی و ارزش افزوده داخلی ترجیح می‌دهد. تولیدکنندگان بخش خصوصی، که با هزینه‌های بالای انرژی و مواد اولیه مواجه‌اند، با کاهش حاشیه سود و کمبود مواد اولیه تحت فشار قرار گرفته و در معرض ورشکستگی هستند.

در مقابل، شرکت‌های بزرگ دولتی یا خصولتی با حمایت‌های مالی، بدون مواجهه با ریسک‌های مشابه، سود خود را حفظ می‌کنند. این وضعیت نشان می‌دهد که بورس به جای تنظیم بازار زمینه را برای خام‌فروشی مدرن و هدر رفتن سرمایه‌های ملی فراهم کرده است.