به گزارش نبض بورس، افغانستان با دارا بودن ذخایر عظیم سنگ ‌آهن و منابع متنوعی هم‌چون مس، طلا، کرومیت، منگنز و سنگ‌های قیمتی، یکی از جذاب‌ترین مقاصد سرمایه‌گذاری معدنی در منطقه محسوب می‌شود. با این وجود، کمبود زیرساخت‌های حیاتی ازجمله آب، برق، گاز و شبکه‌ی حمل‌ونقل، اصلی‌ترین مانع توسعه‌ی این ظرفیت‌ها به‌شمار می‌رود.

براساس سیاست دولت افغانستان، صادرات مواد معدنی صرفاً پس از انجام فرآوری‌هایی هم‌چون تولید کنسانتره و گندله‌سازی امکان‌پذیر می‌باشد. اگرچه این سیاست در راستای جلوگیری از خام‌فروشی و افزایش ارزش افزوده تعریف شده، اما اعمال سخت‌گیرانه‌ی آن می‌تواند انگیزه‌ی سرمایه‌گذاران خارجی را تضعیف کند.

انجمن سنگ ‌آهن ایران که نقشی کلیدی در مذاکرات اخیر برعهده داشته است، به دولت افغانستان پیشنهاد داد محدودیت‌های صادراتی به‌صورت تدریجی و در یک بازه‌ی زمانی ۲۰ ساله تعدیل شود تا ضمن تحقق اهداف افغانستان در توسعه‌ی صنایع معدنی، زمینه برای جذب سرمایه‌گذاری‌های پایدار و حضور فعال شرکت‌های ایرانی و خارجی فراهم گردد.