خرید مستقیم از تولیدکننده:

در سیستم قرعه‌کشی، دلالان با بهره‌گیری از اختلاف قیمت کارخانه و بازار آزاد، سود کلانی کسب می‌کردند و مصرف‌کنندگان واقعی از دسترسی به خودرو با قیمت مناسب محروم می‌شدند. عرضه در بورس کالا با حذف واسطه‌ها، خودرو را به دست مصرف‌کننده واقعی می‌رساند و سود فروش به خودروساز اختصاص می‌یابد. این امر توان مالی خودروسازان را تقویت کرده و امکان سرمایه‌گذاری در بهبود کیفیت و افزایش تولید را فراهم می‌کند.

شفافیت در قیمت‌گذاری:

قیمت خودرو در بورس کالا، بر اساس عرضه و تقاضا در بستری رقابتی تعیین می‌شود. برخلاف قیمت‌گذاری دستوری که نارضایتی تولیدکنندگان و مصرف‌کنندگان را در پی دارد، این روش امکان رصد معاملات و کنترل قیمت‌ها را فراهم می‌کند. 

کاهش رانت و تقاضای کاذب:

سیستم قرعه‌کشی به دلیل سود بالای فروش در بازار آزاد، تقاضای کاذب ایجاد می‌کرد. بورس کالا با کشف قیمت واقعی، تقاضای کاذب را کاهش داده و خودروها را عادلانه‌تر میان مصرف‌کنندگان واقعی توزیع کرده و از انباشت خودرو در دست دلالان جلوگیری می‌کند.

کاهش زیان خودروسازان:

قیمت‌گذاری دستوری، زیان‌های انباشته‌ای بالغ بر صدها هزار میلیارد تومان برای ایران‌خودرو و سایپا به همراه داشته است. عرضه در بورس کالا امکان فروش با قیمت نزدیک به هزینه تولید و سود منطقی را فراهم کرده و منابع لازم برای توسعه محصولات جدید، ارتقای کیفیت و افزایش تولید را تأمین می‌کند.

تحویل به‌موقع خودروها

تأخیرهای طولانی در تحویل خودرو در سیستم قرعه‌کشی، نارضایتی مشتریان را افزایش داده است. در بورس کالا، ضمانت‌های اجرایی و جریمه‌های سنگین، خودروسازان را به تحویل به‌موقع ملزم می‌کند.

اگر اجازه می‌دادند که در سال ۱۴۰۱ روش فروش در بورس کالا تا به امروز  ادامه پیدا می‌کرد و قیمت گذاری دستوری متوقف می‌شد، از سال ۱۴۰۱ تاکنون از تحمیل ۱۰۰ همت زیان انباشته به خودروساز جلوگیری به‌عمل می‌آمد:
سال ۱۴۰۱ حدود ۳۲ همت 
سال ۱۴۰۲ حدود ۳۶ همت 
سال ۱۴۰۳ حدود ۲۰ همت 
سه ماهه اول ۱۴۰۴ حدود ۱۰ همت
با عرضه در بورس کالا از تحمیل این زیان به‌واسطه سیاست غلط قیمت‌گذاری جلوگیری و سود و نقدینگی مناسب به خودروسازی تزریق و سبب افزایش تولید، بهبود کیفیت، اجرای پروژه های جدید، بازسازی خطوط فرسوده تولید و ... فراهم می‌شد و سرمایه‌گذاری‌های جدید با افزایش فضای امید به آینده شکل می‌گرفت.