به گزارش نبض بورس، با وجود ظاهر فریبنده‌ی توانگری مالی و وابستگی به نهاد‌های بانکی، عملکرد واقعی بیمه آرمان در سال ۱۴۰۳ و بهار ۱۴۰۴ چیزی جز مجموعه‌ای از هشدار‌های مالی، نسبت‌های خسارت فاجعه‌بار و اتکای ناپایدار به درآمد‌های غیرعملیاتی نیست. شرکتی که باید نماد اعتماد و ثبات در صنعت بیمه باشد، امروز با ترکیب پرتفو‌های پرریسک، زیان عملیاتی، جهش بدهی‌ها و مدیریت ناکارآمد، در مسیر سقوط تدریجی قرار گرفته است. آنچه در گزارش‌های رسمی دیده می‌شود، نه توانگری واقعی، بلکه شکنندگی ساختاری است که در برابر هر شوک بیمه‌ای، می‌تواند به بحران تبدیل شود.

شرکت بیمه آرمان از خانواده بانک گردشگری و بانک ایران زمین با سکانداری مجید قلی پور بنا بر گزارش بیمه مرکزی در پایان سال ۱۴۰۳، در رتبه دوازدهم سطح توانگری مالی ایستاد، اما اوضاع شرکت بر اساس گزارش سال ۱۴۰۳ و بهار ۱۴۰۴ تعریفی ندارد...

ترکیب پرریسک پرتفو و نسبت خسارت نگران‌کننده

بیمه آرمان در ۳ ماهه منتهی به خرداد ماه ۱۴۰۴ حدود ۵۱۵ میلیارد تومان درآمد حق بیمه صادره داشت. درآمد حق بیمه ۱۲ ماهه نسبت به دوره مشابه قبل ۷% رشد داشته است. 
بیشترین سهم درآمد ۳ ماهه، مربوط به رشته ثالث اجباری به مبلغ ۲۲۴ میلیارد تومان بوده است. گفتنی است عمده پرتفوی حق بیمه شرکت متشکل از رشته‌های پرخسارت می‌باشد. شرکت در این مدت حدود ۳۱۷ میلیارد تومان نیز پرداخت خسارت داشته است و نسبت خسارت ۳ ماهه به ۶۲% رسید. این در حالیست که متوسط نسبت خسارت صنعت بیمه در بهار ۱۴۰۴ طبق گزارش بیمه مرکزی حدود ۴۴% اعلام شده است.
 

 

همچنین بیمه آرمان در ۳ ماهه منتهی به خرداد سال ۱۴۰۴، حدود ۴۱۸ میلیارد تومان درآمد حق بیمه خالص داشته است. درآمد حق بیمه خالص شرکت در دوره مشابه قبل ۳۸۵ میلیارد تومان بوده است. گزارش شرکت حاکی از رشد تنها ۹ درصدی حق بیمه خالص نسبت به دوره مشابه قبل است. درآمد بیمه‌ای نیز با ۱۲% رشد به حدود ۴۴۲ میلیارد تومان رسید. 

آرمان در ۳ ماهه ۲۴۳ میلیارد تومان نیز خسارت پرداخت کرد که نسبت به دوره مشابه قبل ۲۲% افزایش داشت. در حالی شرکت به ۱۵ میلیارد تومان زیان عملیاتی رسید که پس از آن ۱۳ میلیارد تومان هزینه‌های مالی شناسایی نمود. در نهایت ۳۳ میلیارد تومان درآمد غیر عملیاتی به کمک شرکت آمد تا افت سود خالص بهار ۱۴۰۴ به بیش از ۲۰% نرسد. چرا که سود خالص با کاهش ۲۰ درصدی از ۵ میلیارد تومان پایین‌تر رفت.

 

 

توانگری مالی اسمی در برابر واقعیت شکننده

در سال ۱۴۰۳ نیز کارنامه مجید قلی پور مهر مردودی خورد. شرکت ۱۷۵۷ میلیارد تومان حق بیمه خالص صادر کرد و ۹۰۸ میلیارد تومان خسارت پرداخت کرد. سود عملیاتی به ۶ میلیارد تومان رسید و هزینه‌های مالی در یک جهش قابل توجه ۷۰۰ درصدی از ۵۸ میلیارد تومان عبور کرد که از افزایش شدید ریسک مالی شرکت حکایت می‌کند. در نهایت نیز سود خالص با ۴۴% افت حدود ۱۸ میلیارد تومان شناسایی شد. 

آرمان در تیر ماه ۷۷ میلیارد تومان حق بیمه صادر کرد ولی درهمین ماه ۱۲۳ میلیارد تومان خسارت پرداخت کرد. در ۴ ماهه منتهی به تیر نیز ۵۹۲ میلیارد تومان حق بیمه صادر کرد و معادل ۷۴ درصد حق بیمه دریافتی و به میزان ۴۳۹ میلیارد تومان خسارت پرداخت نمود.

 

 

بر اساس رتبه بندی بیمه مرکزی، بیمه آرمان از منظر نسبت توانگری مالی در پایان سال ۱۴۰۳، با نسبتی معادل ۱۴۲ در جایگاه دوازدهم گروه خود ایستاده است. توانگری مالی آرمان نسبت به سال ۱۴۰۲ کمی بهتر بود، اما نسبت به نسبت توانگری سال ۱۴۰۰ و ۱۴۰۱ کاهش قابل توجهی داشت.

سطوح توانگری یک یعنی شرکت بیمه وضعیت خوبی برای ارائه خدمات دارد و می‌تواند با خیال راحت پرداخت‌های مربوط به بیمه‌نامه‌های مختلف را پوشش بدهد. اما گزارش عملکرد شرکت نشان می‌دهد که آرمان در صورت قرارگیری در معرض خسارت‌های بزرگ وضعیتی شکننده خواهد داشت.
 

جمع‌بندی: مسیر پرریسک، مدیریت ناکارآمد و آینده مبهم

عملکرد بیمه آرمان در سال ۱۴۰۳ و بهار ۱۴۰۴ نه‌تنها نشانی از بهبود ندارد، بلکه گویای یک مسیر نگران‌کننده و پرریسک است. شرکتی که با اتکا به بانک‌های خصوصی و مدیریت مجید قلی‌پور وارد میدان شد، امروز با ترکیبی از ضعف‌های ساختاری، مالی و عملیاتی دست‌وپنجه نرم می‌کند. نسبت خسارت پرداختی فاجعه‌بار ۷۴٪ در چهارماهه نخست ۱۴۰۴، در برابر میانگین صنعت، نشان‌دهنده کنترل ضعیف ریسک و انتخاب پرتفو‌های پرخسارت است. رشد ناچیز حق بیمه خالص، زیان عملیاتی، جهش ۷۰۰ درصدی هزینه‌های مالی و اتکای مکرر به درآمد‌های غیرعملیاتی، همگی گواهی بر شکنندگی وضعیت شرکت هستند.

رتبه دوازدهم توانگری مالی، اگرچه در ظاهر قابل قبول است، اما در عمل با این حجم از خسارت و بدهی، بیمه آرمان در برابر شوک‌های بزرگ بیمه‌ای کاملاً آسیب‌پذیر است. این شرکت نه تنها از مسیر سودآوری پایدار فاصله گرفته، بلکه با هر فصل، بیشتر به سمت بحران مالی و کاهش اعتماد عمومی حرکت می‌کند.

در نهایت، آنچه از مدیریت فعلی بیمه آرمان به چشم می‌آید، مجموعه‌ای از تصمیمات پرریسک در مدیریت سبد بیمه‌ای، نسبت خسارت بالا و کنترل ضعیف ریسک، افزایش شدید ریسک مالی، اتکا به درآمد ناپایدار و غیر عملیاتی و ناتوانی در اصلاح ساختار بیمه‌گری است. اگر این روند ادامه یابد، بیمه آرمان نه‌تنها جایگاه خود را در صنعت از دست خواهد داد، بلکه ممکن است در آینده‌ای نه‌چندان دور، با بحران جدی در پرداخت تعهدات خود مواجه شود.