بیل گیتس و کریس ساکا در پی بدل‌شدن به غول‌های صنعت سبز

به گزارش نبض بورس، مترجم: محمدعلی رضائی هنجنی | کربن‌زدایی در مقیاسی که برای دستیابی به اهداف کنترل گرمایش جهانی لازم است، نیاز به بازنگری اساسی در زیرساخت‌های جهانی دارد. در این میان، صنایع سنگین یقینا تکه‌ای بزرگ و اغلب نادیده‌گرفته شده در پازل مذکور است.

بیل گیتس، یکی از بنیانگذاران مایکروسافت، به‌طور گسترده در این خصوص تحقیقات فراوانی انجام داده است. گیتس در کتابش با عنوان "چگونه از یک فاجعه‌ی آب‌وهوایی جلوگیری کنیم" که در سال ۲۰۲۱ منتشر شد، ذکر کرده است که فرآیند ساخت موادی همچون سیمان و فولاد و پلاستیک، بزرگترین عامل انتشار گاز‌های گلخانه‌ای در سراسر جهان است. این مسئله تا حد زیادی ناشی از آن است که گرمای بالای موردنیاز برای فرآیند‌های صنعتی معمولا از گاز‌های طبیعی ناشی می‌شود.

بیل گیتس اکنون از طریق یکی از بازو‌های سرمایه‌گذاری خود یعنی Breakthrough Energy Ventures، از استارتاپی حمایت می‌کند که از طریق تکنولوژی، در مراحل اولیه‌ی رسیدگی به مشکل مذکور است. شرکت Antora Energy که در سال ۲۰۱۸ تاسیس شد، انرژی موردنیاز تولید گاز‌های گلخانه‌ای را از منابع انرژی تجدیدپذیری همچون مزارع بادی و خورشیدی دریافت می‌کند و آن را به گرما تبدیل کرده و در بلوک‌های کربن جامد و در نوعی باتری عایق حرارتی ذخیره می‌کند؛ این انرژی ذخیره‌شده، یا به‌عنوان گرما در فرآیند‌های صنعتی مربوطه جهت ساخت موادی همچون سیمان و فولاد مورداستفاده قرار می‌گیرد و یا به الکتریسیته بدل می‌شود.

آنتورا، روز چهارشنبه در تلاش برای ایصال به اهداف بلندپروازانه‌ی خود، اعلام کرد که توانسته ۵۰ میلیون دلار در دوره‌ی مالی به رهبری Breakthrough (به مدیریت گیتس) و ChrisSacca's Lowercarbon Capital (به مدیریت ساکا) جمع‌آوری کند. بازوی سرمایه‌گذاری Shell، به‌عنوان غول صنعت انرژی نیز در این معامله سهیم بوده است. باتری حرارتی طراحی‌شده توسط آنتورا که برای جایگزینی دیگ گاز طبیعی ساخته شده است، از نظر اندازه، به یک خانه‌ی کوچک یا یک تریلی بزرگ شبیه است.

اگر آنتورا در این طرح به موفقیت برسد، می‌تواند آن را به کمپانی‌های صنعتی بزرگ بفروشد. باتری حرارتی مذکور در مقایسه با دیگ گازی سابق هم قیمت کمتری دارد و هم آلایندگی‌ش به صفر میل می‌کند. ساکا طی ایمیلی اشاره کرد: "آنتورا، گرما و الکتریسیته را از انرژی خورشید تولید می‌کند که به‌مراتب ارزان‌تر از تولید از طریق سوختن گاز است. " صنعت نفت و گاز، برای مصالح خود، تغییرات آب‌وهوایی را انکار می‌کند، اما خریداران نهایتا گزینه‌هایی با هزینه‌ی کمتر را انتخاب می‌کنند و این به‌معنی خطر بیش‌ازپیش برای سوخت‌های فسیلی است. البته آنتورا هنوز یک پروژه‌ی آزمایشگاهی‌ست. اندرو پونک، مدیرعامل شرکت، اشاره کرد که انتظار ندارد استقرار و گسترش آن تا اواخر سال ۲۰۲۳ آغاز شود.

پونک در مصاحبه‌ای گفت: "تنها در چند سال گذشته انرژی بادی و خورشیدی به‌اندازه‌ی کافی ارزان و حصول‌پذیر شده است و این رخداد سبب شده است که بتواند مستقیما در زمینه‌ی گرمای صنعتی با سوخت‌های فسیلی رقابت کند. اگر در چند سال گذشته این تغییر عظیم در چشم‌انداز صنعت انرژی وجود نداشت، انجام چنین کاری ممکن نبود."

پونک، به‌اندازه‌ی کافی در این صنعت بوده است تا بتواند تغییر فوق را به‌طرز ملموسی حس کند. او قبلا نیز شرکت خورشیدی Dragonfly Systems را راه‌اندازی کرد؛ شرکتی که در سال ۲۰۱۴ توسط SunPower خریداری شد. چند سال پس از این معامله، او برای تکمیل مدرک خود در زمینه‌ی مهندسی سیستم‌های انرژی، به دانشگاه استنفورد بازگشت. آنجا بود که او با جاستین بریگز و بعد هم آن دو با دیوید بیرمن آشنا شدند، کسی که خود، شرکتی را با همین دیدگاه راه‌اندازی‌کرده بود. آن دو با او ارتباط گرفتند و پس از مدتی هرسه‌شان در معیت یکدیگر شرکت آنتورا را تاسیس کردند.

پونک گفت: "بزرگترین فرصتی که پیش چشممان بود، آن بود که چگونه می‌بایست از باد و خورشید استفاده‌ی بهینه کنیم و با هزینه‌ی پایین آن را به صنایع و بستر‌های مختلف اقتصادی که با تولید کربن زیادی سروکار دارند، تزریق کنیم. " شاید این قبیل بازار‌های صنعتی، همچون محصولات مصرف‌شونده‌ای مانند خودرو‌های برقی تسلا، برای عموم مردم قابل مشاهده نباشد، اما باید دانست که بحث "کربن‌زدایی" همینقدر حیاتی و مهم است چرا که هر دو در راستای بحث‌های زیست‌محیطی می‌باشد.

کارمایل رابرتز، یکی از سرمایه‌گذاران Breakthrough Energy Ventures، گفت: "یافتن راه‌حل‌های سازگار با شرایط آب‌وهوایی که بتواند گرمای حرارتی بسیار زیاد موردنیاز برای فرآیند‌های صنعتی را مهیا سازد، چالش مهم و اساسی پیش چشم ما است که در تلاشیم تا آن را مرتفع سازیم. " پونک گفت که فناوری آنتورا درست همچون "یک توستر" عمل می‌کند. این دستگاه، کربن را گرم کرده و سپس عایق شده و انرژی مذکور را در قالب گرما نگه می‌دارد که بتواند انرژی موردنیاز ساخت سیمان و فولاد را مهیا کند.

پونک می‌گوید: "کلسینه‌کردن سنگ آهک فقط در دما‌های بالاتر از ۱۰۰۰ درجه‌ی سانتیگراد انجام می‌شود، بنابراین جهت فرآیند ذخیره‌سازی مطروح، شما می‌بایست دمای بسیار بالایی داشته باشید تا بتوانید این واکنش گرمایی را به سوی پروسه تولید سیمان هدایت کنید." او افزود: "برای دستیابی به آن سطوح از گرما، انرژی می‌بایست در دما‌های بالاتری ذخیره شود، چرا که دما همواره در چنین شرایطی میل به کم‌شدن دارد. " ممکن است ساخت فناوری کربن‌زدایی، که خود وابسته و نیازمند کربن است، معکوس به نظر برسد. به‌گفته‌ی پونک، دو دلیل برای چنین سازوکاری مطرح است؛ اولا اینکه خواص شیمیایی کربن به آن اجازه می‌دهد تا در گرم‌ترین دمای عنصری، یعنی چیزی حدود ۳۶۰۰ درجه‌ی سانتیگراد، کماکان به شکل جامد باقی بماند و به این صورت هرگونه نگرانی بابت ذوب یا تبخیر آن رد می‌شود. پونک افزود: "دلیل دوم آن است که کربن ارزان بوده و کربن جامد نیز در حال حاضر در صنعت فولاد و آلومینیوم استفاده می‌شود؛ بنابراین اینچنین زنجیره‌های تامین راه‌اندازی می‌شوند. پونک خاطر نشان کرد: "واضح است که هزینه‌های پایین مطلوب است و وجود زنجیره‌های تامین نیز در هر اقتصادی ضروری است. شرکت‌های آب‌وهوایی زیادی را دیده‌ایم که باوجود این فناوری‌های نویدبخش، کماکان برای افزایش به مقیاس خود تلاش می‌کنند ".

منبع: وبسایت CNBC