عقب‌نشینی محصولات فولادی و زغال‌سنگ

به گزارش نبض بورس، در بورس شانگهای، قرارداد میلگرد ژانویه ۲۰۲۷ با نماد RB2701 در ۳٬۰۰۷ یوان بسته شد و ورق گرم همان سررسید، HC2701، به ۳٬۱۵۶ یوان رسید. افزایش موقعیت باز هم‌زمان با کاهش قیمت هر دو قرارداد نشان می‌دهد تعهدات معاملاتی بیشتری در فضای نزولی شکل گرفته است؛ اما بدون اطلاعات تفصیلی موقعیت معامله‌گران نمی‌توان سهم دقیق فروشندگان را تعیین کرد.

بر اساس داده‌های هفتگی Mysteel، تولید میلگرد چین به ۱٫۸۱ میلیون تن رسید؛ رقمی که ۶۴٫۵ هزار تن از هفته قبل بیشتر بود. مصرف ظاهری نیز به ۲٫۰۶ میلیون تن افزایش یافت و موجودی مجموع میلگرد به ۴٫۹۷ میلیون تن کاهش پیدا کرد. افزایش تولید می‌تواند اثر حمایتی کاهش موجودی را محدود کند. گزارش روزانه SMM از افت ۱۰ تا ۳۰ یوانی قیمت نقدی میلگرد در برخی بازارها و تمایل محدود مصرف‌کنندگان نهایی به خرید حکایت داشت. کاهش هزینه قراضه نیز بخشی از فشار افت قیمت را برای کارخانه‌های قوس الکتریکی جبران کرد. فاصله قیمت پایانی ورق گرم و میلگرد ژانویه به ۱۴۹ یوان رسید؛ در مقایسه با ۱۴۰ یوان در جلسه قبل. افزایش ۹ یوانی این اختلاف، عملکرد نسبی بهتر ورق گرم را نشان می‌دهد، نه افزایش قطعی سود تولیدکننده. فولاد زنگ‌نزن نیز برخلاف دو محصول دیگر رشد کرد: SS2612 با افزایش ۳۵ یوانی در ۱۳٬۵۵۰ یوان بسته شد؛ هرچند کاهش موقعیت باز، پایداری این حرکت را نامطمئن می‌گذارد.

دالیان/ سنگ‌آهن مقاوم‌تر از زغال‌سنگ و کک

در دالیان، سنگ‌آهن ژانویه ۲۰۲۷ با نماد I2701 با افزایش ۲٫۵ یوانی به قیمت پایانی ۶۷۴٫۵ یوان رسید؛ قیمت تسویه این قرارداد ۶۷۶ یوان بود. این دو رقم نباید در محاسبه تغییر روزانه جایگزین یکدیگر شوند. کاهش موقعیت باز هم‌زمان با رشد محدود قیمت، هنوز نشانه‌ای روشن از تقویت تقاضا ارائه نمی‌کند. طبق گزارش SMM، ورود سنگ‌آهن به بنادر تحت رصد این مؤسسه در هفته منتهی به ۳۰ اکتبر، با افت ۱۵٫۷ درصدی به ۲۳٫۲۷ میلیون تن رسید؛ بااین‌حال، موجودی ۳۵ بندر در همان هفته ۳۰۰ هزار تن افزایش یافت. کاهش ورود محموله‌ها ممکن است از قیمت حمایت کند، اما افزایش موجودی از ضعف جذب سنگ‌آهن حکایت دارد. گزارش CICC Wealth Management Futures تولید روزانه چدن مذاب کارخانه‌های نمونه را ۲٫۳۱۸۷ میلیون تن و سهم واحدهای سودده را فقط ۱۱٫۲۶ درصد اعلام کرده است. سودآوری ضعیف، انبارکردن مواد اولیه را محدود می‌کند. فشار بر زغال‌سنگ شدیدتر بود: قیمت پایانی JM2701 به ۱٬۳۸۰٫۵ یوان و J2701 به ۱٬۸۵۳ یوان رسید. انتظار افزایش تولید معادن، بهبود عرضه زغال‌سنگ مغولستان و خرید محتاطانه فولادسازان در کاهش قیمت نقش داشتند. تحلیل Everbright Futures نیز به زیان‌دهی برخی واحدهای کک‌سازی و مقاومت فولادسازان در برابر افزایش نرخ کک اشاره کرد.

برای بازرگان ایرانی، افت قیمت مواد اولیه به معنای کاهش فوری نرخ صادراتی چین نیست. SMM قیمت ارزیابی‌شده ورق گرم SAE1006 صادراتی بندر جینگ‌تانگ را در دوم نوامبر ۴۸۳ دلار به‌ازای هر تن FOB اعلام کرد. این نرخ با قرارداد HC2701 از نظر ارز، گرید و شرایط تحویل متفاوت است و مقایسه مستقیم آنها می‌تواند گمراه‌کننده باشد. ارزیابی خرید باید بر پیشنهاد واقعی فروشنده، کرایه حمل، نرخ ارز، هزینه تأمین مالی و مشخصات محموله تکیه کند.

برای یک تا پنج جلسه آینده، سناریوی پایه ماندن RB2701 در محدوده ۳٬۰۰۰ تا ۳٬۰۳۲ و I2701 در بازه ۶۷۰ تا ۶۸۲ یوان است؛ خروج تأییدشده از این بازه‌ها آن را بی‌اعتبار می‌کند. در سناریوی صعودی، تثبیت میلگرد بالای ۳٬۰۳۲ و سنگ‌آهن بالای ۶۸۲ یوان باید با افزایش معاملات واقعی همراه شود؛ بازگشت قیمت‌ها و ضعف تقاضا شرط ابطال آن است. سناریوی نزولی با شکست ۳٬۰۰۰ یوان در میلگرد، ۶۷۰ یوان در سنگ‌آهن و تداوم ضعف زغال‌سنگ زیر ۱٬۳۸۰ یوان تقویت می‌شود؛ بازگشت پایدار و بهبود سفارش‌ها آن را تضعیف خواهد کرد. این سطوح، آستانه‌های پیشنهادی پایش‌اند، نه پیش‌بینی قطعی. خرید مرحله‌ای، محاسبه قیمت جایگزینی هم‌تاریخ، کنترل گرید و مبدأ و رصد موجودی بنادر و تولید چدن مذاب ضروری است. تا زمانی که بهبود تقاضای فیزیکی تأیید نشده، اتکا به یک روز رشد قیمت آتی برای خرید سنگین توجیه کافی ندارد.