صنایع غذایی همچنان سودساز هستند؟ | کدام نمادها شانس رشد بیشتری دارند؟

به گزارش نبض بورس، صنایع غذایی در بورس همواره به واسطه شرایط کشور یکی از پرطرف‌دارترین صنایع بازار به شمار می‌آیند؛ اما طی ماه‌های اخیر به واسطه شوک ناشی از حذف ارز ترجیحی و افزایش تورم، شاهد افزایش پتانسیل سودسازی در برخی از صنایع بودیم. 

پویان مظفری، کارشناس بازار سرمایه در خصوص بررسی صنعت غذایی گفت: برای بررسی دقیق صنعت غذا، باید آن را به چند زیرگروه اصلی تفکیک کرد: صنعت روغن خوراکی، صنعت لبنیات (به‌عنوان حلقه مکمل زنجیره زراعت و دامداری)، صنعت مرغ و تخم‌مرغ، صنعت شیرینی و شکلات و بیسکویت، سایر صنایع غذایی عمومی.

روغنی ها استراحت پس از رشدهای سنگین

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: اگر از صنعت روغن شروع کنیم، این زیرمجموعه در بعد سالانه بازدهی‌های بسیار چشمگیری را به ثبت رسانده است؛ برای نمونه نماد «غبشهر» بازدهی حداکثری حدود ۷۸۰ درصدی و نماد «غکوروش» بازدهی ۶۷۰ درصدی را ثبت کردند و سایر نماد‌های صنعت نیز همگام با آنها رشد کردند.

وی توضیح داد:، اما در یک ماه اخیر، این نماد‌های پربازده مقداری از تب‌و‌تاب و رونق افتاده‌اند که دلیل اصلی آن، استراحت پس از همان رشد‌های سنگین بوده است. از طرفی، برآورد سودآوری در این بخش به دلیل وابستگی شدید به بهای تمام‌شده و نوسانات نرخ مواد اولیه، با پیچیدگی همراه است. موتور محرک اصلی رشد‌های تاریخی این گروه (که عمده آن پس از آبان و آذر سال گذشته رخ داد)، حذف ارز ترجیحی بود که پتانسیل نهفته چندساله را آزاد کرد.

فولادی‌ها در بورس سودساز می‌شوند؟ | ریسک این صنعت چیست؟

در ادامه حتما بخوانید

این کارشناس بازار سرمایه تشریح کرد: در حال حاضر میانگین P/E تحلیلی بخش روغن حدود ۴ واحد است. به نظر می‌رسد این بخش به یک تعادل نسبی رسیده است؛ مگر اینکه مفروضات کلان مانند رشد مجدد نرخ ارز ترجیحی تغییر کند که در آن صورت می‌توان انتظار تعدیل و کاهش دوباره P/E تحلیلی را داشت. با مفروضات فعلی، نباید انتظار رشد‌های شارپ مجدد از روغنی‌ها داشت.

پتانسیل‌های بنیادی و سودآوری زنجیره لبنیات

مظفری گفت: در صنعت لبنیات وضعیت بنیادی به‌مراتب مساعدتر است. در بازدهی سالانه، از رشد ۱۱۰ درصدی در نمادی مانند «غگیلا» تا بازدهی‌های بالای ۴۰۰ درصدی (نظیر بازدهی حدود ۴۴۰ درصدی «غشان») را شاهد بوده‌ایم. در بازه سه‌ماهه نیز بازدهی‌ها از ۳۰ درصد در «غالبر، غپاک» تا حدود ۱۷۰ الی ۱۸۰ درصد در «غشان» به ثبت رسیده است.

وی ادامه داد: نکته کلیدی اینجاست که در ماه‌های اخیر، بخش عمده سود زنجیره شیر به سمت صنعت لبنی منتقل شده است. این شرکت‌ها در زمستان سال گذشته و بهار امسال با بهره‌گیری از سود ناشی از «اثر موجودی انبار» عملکرد بسیار خوبی داشتند.

این کارشناس بازار سرمایه اظهار کرد: اکنون نیز با افزایش نرخ‌های فروش، به‌ویژه جهش نرخ پنیر که وزن بالایی در درآمد این شرکت‌ها دارد، سودآوری باکیفیتی را شناسایی می‌کنند. در صورت افزایش مجدد نرخ ارز ترجیحی و به‌تبع آن رشد نرخ شیر خام، نرخ فروش محصولات این شرکت‌ها مجدداً بالا رفته و جذابیت بنیادی آنها حفظ می‌شود.

وی افزود: از منظر ارزش‌گذاری، اگر نماد‌هایی مانند «غپاک» و «غشان» را به دلیل P/E تحلیلی بالا کنار بگذاریم، مابقی نماد‌های صنعت نسبت‌های جذابی دارند و P/E تحلیلی در محدوده ۳.۵ تا ۴ واحد به‌وفور دیده می‌شود. نماد‌هایی مانند «غگلستا»، «غفارس» و «غشاذر» برای سال مالی منتهی به آذرماه P/E زیر ۴ دارند. 

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: نزدیک بودن مجمع سال مالی برج ۹ برای سرمایه‌گذاران جذابیت مضاعفی ایجاد می‌کند؛ چرا که زمان تحقق و دریافت سود نقدی بسیار نزدیک است. البته باید در نظر داشت که به دلیل ارزش بازار و سرمایه اسمی پایین‌تر در برخی از این نمادها، دقت در محاسبات برآورد سود اهمیت بالایی دارد.

حضور تورم در شیرینی‌جات و سایر صنایع غذایی

مظفری با اشاره به تورم گفت: شرکت‌های این بخش شامل تولیدکنندگان کیک، بیسکویت و تنقلات عمدتاً رشد‌های تورمی مستمری را ثبت کرده‌اند. برای نمونه در بعد سالانه، رشد‌های سنگینی مانند «غپینو» حدود ۳۳۰ درصد، «غمینو» 300 درصد، «غگرجی» ۲۷۰ درصد و «غسالم» ۲۲۰ درصد رقم خورده است.

این کارشناس بازار سرمایه توضیح داد: نکته جالب این است که این شرکت‌ها باوجود رشد‌های گذشته، همچنان P/E تحلیلی پایینی منتهی به پایان سال دارند که عموماً بین ۳.۵ تا ۴ واحد است. 

وی تشریح کرد: مکانیسم عملکرد این شرکت‌ها به این صورت است که تقریباً به‌صورت ماهانه همگام با تورم عمومی کشور، نرخ فروش محصولات نهایی خود (انواع کیک، بیسکویت و…) را افزایش می‌دهند؛ بنابراین سودآوری آنها پله‌پله و پیوسته همراه با تورم رشد کرده است.

کدام فولادی‌ها زیر سایه ریسک سودساز می‌شوند؟

در ادامه حتما بخوانید

این فعال بازار سرمایه ادامه داد: این شرکت‌ها نه گران هستند و نه ارزان؛ بلکه ابزاری مطمئن برای پوشش تورم به شمار می‌روند. حتی به دلیل داشتن اهرم مالی و عملیاتی بالاتر از یک، اگر حاشیه سود شرکت ثابت بماند، رشد سود خالص می‌تواند فراتر از نرخ تورم حرکت کند.

مظفری در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه برای صنایع غذایی باید چه فاکتور‌هایی مدنظر قرارداد گفت: اگر در میان شرکت‌های عمومی غذایی، گزینه‌ای انتخاب شود که سیاست تقسیم سود (DPS) بالا و مناسبی در مجامع داشته باشد؛ توانسته باشد به‌صورت پیوسته افزایش نرخ متناسب با تورم را دریافت کند و مهم‌تر از همه، «مقدار و حجم فروش (تناژ)» آن دچار افت یا قفل‌شدگی تقاضا نشده باشد.

این کارشناس بازار سرمایه ادامه داد: چنین سهمی فارغ از بازدهی‌های گذشته، همچنان پتانسیل جذب نقدینگی و اقبال بازار را خواهد داشت.

مظفری در نهایت اظهار کرد: نباید انتظار رشد‌های جهشی و ۵۰۰ درصدی یک‌شبه (مشابه دوره حذف ارز ترجیحی در روغنی‌ها) را از آنها داشت، اما قطعاً توانایی ثبت یک بازدهی منطقی، پایدار و بالاتر از نرخ تورم را در میان‌مدت دارند.