دوران لیدری پتروشیمی‌ها به پایان رسیده است؟ | چه عواملی صنایع پتروشیمی را تهدید می‌کند؟

به گزارش نبض بورس، صنعت پتروشیمی در سال‌های گذشته یکی از گروه‌های اثرگذار و لیدر بازار بود و اکنون با کاهش اقبال سرمایه‌گذاران مواجه شده است. عوامل مختلفی، چون کاهش سود و دیگر سیاست‌های داخلی در این اقبال تأثیرگذار هستند؛ اما ریسک‌های سیاسی، ژئوپلیتیک و اختلال احتمالی در صادرات باعث شده که سرمایه‌گذاران از این صنعت فاصله بگیرند.

آسیب‌دیدن بخشی از شرکت‌های پتروشیمی در جنگ رمضان و ترس از جنگ دوباره، در کنار محاصره دریایی، باعث شده سرمایه‌گذاران به سمت صنایعی حرکت کنند که از نگاه آنها در شرایط جنگی آسیب‌پذیری کمتری دارند.

چرا اقبال به صنایع پتروشیمی کمتر شده است؟

جواد فلاحیان، کارشناس بازار سرمایه گفت: کاهش اقبال به سهام پتروشیمی‌ها دلایل مختلفی دارد. بخشی از این موضوع به عملکرد درون شرکتی و وضعیت سودآوری شرکت‌ها مربوط می‌شود، اما بخش مهم دیگر، به ریسک‌های ژئوپلیتیک، منطقه‌ای و سیستماتیک بازمی‌گردد؛ ریسک‌هایی که در شرایط فعلی بر کلیت بازار سرمایه و به طور خاص بر صنعت پتروشیمی سایه انداخته‌اند.

وی اظهار کرد: اگر بخواهیم موضوع را جامع‌تر بررسی کنیم، باید گفت بخشی از شرکت‌های پتروشیمی در جریان جنگ اخیر آسیب دیدند. در نتیجه، این نگرانی در بازار وجود دارد که در صورت ادامه جنگ یا آغاز دوباره تنش‌ها، این شرکت‌ها ممکن است در معرض آسیب بیشتری قرار بگیرند.

این کارشناس بازار سرمایه داد: به همین دلیل، دیدگاه سرمایه‌گذاران نسبت به گروه پتروشیمی تغییر کرده است. آنها در شرایط فعلی بیشتر به سمت سهم‌هایی حرکت می‌کنند که تصور می‌کنند در صورت بروز درگیری یا تنش نظامی، آسیب کمتری خواهند دید. البته باید توجه داشت که هیچ صنعتی به طور کامل از پیامد‌های جنگ و تنش‌های منطقه‌ای مصون نیست، اما باتوجه‌به اتفاقات رخ‌داده در جنگ ۴۰روزه و آسیب‌دیدن برخی پتروشیمی‌ها، نگرانی نسبت به این صنعت همچنان در بازار وجود دارد.

تأثیر محاصره دریایی بر جذابیت سهام پتروشیمی

فلاحیان توضیح داد: یکی دیگر از موضوعات مهم، بحث محدودیت‌ها یا محاصره دریایی است. همان‌طور که می‌دانیم، بخش قابل‌توجهی از محصولات پتروشیمی صادر می‌شود. این موضوع درباره متانول ساز‌ها اهمیت بیشتری دارد؛ زیرا بخش بزرگی از تولید آنها ماهیت صادراتی دارد.

وی تشریح کرد: همچنین پتروشیمی‌هایی که محصولات پلی‌اتیلن سبک‌وسنگین تولید می‌کنند و نیز شرکت‌های فعال در حوزه اوره و آمونیاک، بخشی از محصولات خود را به بازار‌های خارجی عرضه می‌کنند؛ بنابراین، هرگونه اختلال یا دشواری در روند صادرات می‌تواند بر میزان فروش و سودآوری آنها اثر منفی بگذارد.

این کارشناس بازار سرمایه اظهار کرد: در حال حاضر، این دیدگاه در بازار شکل‌گرفته است که برخی پتروشیمی‌ها به دلیل مشکلات احتمالی صادراتی، نمی‌توانند؛ مانند گذشته سود‌های قابل‌توجهی محقق کنند. همین مسئله موجب شده سرمایه‌گذاران به سمت سهم‌هایی بروند که از نظر آنها در برابر محدودیت‌های دریایی و ریسک‌های ناشی از جنگ، آسیب‌پذیری کمتری دارند.

پتروشیمی‌ها ارزنده هستند؟

فلاحیان در ادامه گفت: در حال حاضر، نسبت قیمت به درآمد یا P/E گروه پتروشیمی در محدوده ۶ تا ۷ واحد قرار دارد. البته باید به تفاوت سال مالی شرکت‌ها نیز توجه کرد. برای نمونه، شرکت‌هایی مانند پتروشیمی پردیس و پتروشیمی تخت‌جمشید سال مالی منتهی به ۳۱ شهریور دارند، درحالی‌که برخی دیگر از شرکت‌ها سال مالی منتهی به ۲۹ اسفند دارند.

وی افزود: باتوجه‌به عملکرد شرکت‌هایی که سال مالی آنها به ۲۹ اسفند منتهی می‌شود، به نظر می‌رسد نسبت قیمت به درآمد آینده‌نگر یا Forward P/E آنها نیز تقریباً در همین محدوده ۶ واحد قرار بگیرد.

این کارشناس بازار سرمایه تأکید کرد: این در حالی است که در بازار، سهم‌هایی وجود دارند که P/E آنها کمتر از ۴ واحد است و نسبت P/E آینده‌نگر آنها حتی به محدوده ۲ واحد نزدیک می‌شود؛ بنابراین، در شرایط فعلی، مقایسه ریسک و بازده باعث می‌شود سرمایه‌گذاران به سمت سهم‌هایی حرکت کنند که نسبت‌های ارزش‌گذاری پایین‌تری دارند.

وی اظهار کرد: در شرایط فعلی، ترکیب ریسک‌های ژئوپلیتیک، احتمال اختلال در صادرات، نگرانی از آسیب‌دیدن تأسیسات و همچنین بالاتر بودن نسبت‌های ارزش‌گذاری در مقایسه با برخی سهم‌های بازار، موجب شده ریسک سرمایه‌گذاری در صنعت پتروشیمی افزایش یابد.

فلاحیان در نهایت گفت: همین عوامل باعث شده است اقبال سرمایه‌گذاران به این صنعت، برخلاف سال‌های گذشته، کاهش پیدا کند و سهام پتروشیمی‌ها دیگر مانند گذشته در کانون توجه بازار و در جایگاه لیدر‌های اصلی قرار نداشته باشند.