نفت در مسیر نزولی/ آثار اختلالات جنگی همچنان ادامه دارد

به گزارش نبض بورس، قیمت نفت در بازارهای جهانی پس از اعلام توافق صلح میان ایران و آمریکا با ریزش قابل‌توجهی مواجه شد؛ به‌طوری‌که بهای نفت خام با بیش از ۵ درصد کاهش به محدوده ۸۰ دلار در هر بشکه، پایین‌ترین سطح در دو ماه اخیر، رسید. هم‌زمان نفت برنت نیز با افت بیش از ۴ درصدی در نزدیکی ۸۳ دلار در هر بشکه معامله شد.

این کاهش شدید قیمت‌ها پس از آن رخ داد که اعلام شد در پی توافق جدید، تردد نفتکش‌ها از خلیج فارس به‌زودی از سر گرفته می‌شود و محدودیت‌های ایالات متحده علیه بنادر ایران لغو خواهد شد.

در همین راستا، دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد صادرات نفت از منطقه خلیج فارس به‌زودی به شرایط عادی بازخواهد گشت. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، این توافق علاوه بر ابعاد امنیتی، شامل برنامه‌هایی برای برچیدن فعالیت‌های هسته‌ای ایران و در مقابل، اعطای مشوق‌های اقتصادی به تهران در صورت پایبندی به تعهداتش است.

از سوی دیگر، کاظم غریب‌آبادی، معاون وزیر امور خارجۀ ایران، نیز با تأیید دستیابی به این توافق اعلام کرد متن نهایی سند پس از برگزاری مراسم امضا در سوئیس به‌صورت رسمی منتشر خواهد شد.

بازار جهانی نفت از اواخر ماه فوریه و هم‌زمان با آغاز تنش‌ها با اختلالات گسترده‌ای روبه‌رو شده بود. در این مدت، اعمال محدودیت بر تردد در تنگۀ هرمز ــ گذرگاه حدود یک‌پنجم تجارت جهانی نفت ــ نگرانی‌های جدی درباره امنیت عرضۀ انرژی و جهش قیمت‌ها را به دنبال داشت.

با وجود واکنش سریع بازار به این توافق، کارشناسان معتقدند بازگشت کامل عرضه به بازار جهانی و تثبیت کاهش قیمت انرژی نیازمند زمان خواهد بود. به گفتۀ تحلیلگران، ازسرگیری جریان عادی نفت مستلزم بازگشت تدریجی نفتکش‌ها به مسیرهای تجاری، انتقال محموله‌ها به پالایشگاه‌ها و توزیع فرآورده‌ها در بازارهای مصرف است؛ فرآیندی که ممکن است چندین ماه به طول بینجامد.

همچنین برخی تولیدکنندگان خاورمیانه در طول دورۀ بحران، به دلیل تکمیل ظرفیت‌های ذخیره‌سازی، بخشی از تولید خود را متوقف کرده بودند و راه‌اندازی مجدد این ظرفیت‌ها نیز زمان‌بر خواهد بود. هرچند کشورهایی مانند عربستان سعودی و امارات متحدۀ عربی از مسیرهای جایگزین برای انتقال نفت استفاده می‌کنند، اما بازگشت کامل عرضۀ منطقه به شرایط عادی به‌صورت تدریجی محقق خواهد شد.

افت قابل‌توجه قیمت نفت می‌تواند در کوتاه‌مدت هزینه‌های انرژی و حمل‌ونقل را در زنجیرۀ تولید فولاد کاهش دهد و از فشار هزینه‌ای بر فولادسازان و صنایع وابسته بکاهد. در صورت تداوم ثبات در بازار انرژی، این روند می‌تواند به بهبود حاشیۀ سود تولیدکنندگان فولاد و کاهش نسبی هزینۀ تمام‌شدۀ محصولات فولادی در بازارهای جهانی منجر شود.