به گزارش نبض بورس، بهای طلا در معاملات روز جمعه تحت تأثیر پالس‌های مثبت ناشی از تحولات سیاسی با افزایش قیمت همراه شد و در نهایت روی عدد ۴۲۱۸.۹۱ دلار در هر اونس آرام گرفت که نشان‌دهندۀ رشد ۰.۲ درصدی نسبت به روز قبل است. هم‌زمان، قراردادهای آتی این فلز زرد نیز با جهش چشمگیر ۳.۱ درصدی، به رقم ۴۲۳۹.۷۵ دلار در هر اونس رسید.

با وجود این صعود روزانه، کارنامۀ هفتگی بازار همچنان منفی ماند؛ به طوری که طلای نقدی طی هفتۀ گذشته افت ۲.۶ درصدی را تجربه کرد و قراردادهای آتی نیز کاهش ۲.۹ درصدی را به ثبت رساندند. این رفتار متناقض قیمتی، حکایت از سردرگمی معامله‌گران میان دو نیروی متضاد در بازار دارد؛ از یک سو فروکش کردن تنش‌های ژئوپلیتیکی و از سوی دیگر، چشم‌انداز تداوم سیاست‌های پولی انقباضی

محرک اصلی رشد قیمت‌ها در روز جمعه، خوش-بینی‌های فزاینده به احتمال دستیابی به توافق میان ایران و آمریکا بود. دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، اعلام کرد که امکان توافق میان دو کشور حتی تا پایان هفته وجود دارد؛ هرچند مقامات ایرانی تأکید کردند که هنوز تصمیم نهایی در این زمینه گرفته نشده است. این اظهارات در وهله اول از حجم نگرانی‌های ژئوپلیتیکی کاست و قیمت نفت را پایین آورد؛ رویدادی که به طور سنتی جذابیت دارایی‌های امن مانند طلا را کاهش می‌دهد.

با این حال، از زمان آغاز تنش‌های مربوط به ایران، بازار طلا بیش از هر چیز دغدغه تورم ناشی از افزایش هزینه‌های انرژی را داشته است. سرمایه‌گذاران نگرانند که جهش قیمت نفت و سایر حامل‌های انرژی، شعله تورم جهانی را روشن نگه دارد و بانک‌های مرکزی را به حفظ نرخ بهره در سطوح بالا مجاب کند. در چنین فضایی، هزینه فرصت نگهداری طلا بالا می‌رود و بخشی از نقدینگی به سمت دارایی‌های بازده‌محور کوچ می‌کند؛ عاملی که فشار مضاعفی را بر قیمت فلزات گرانبها وارد آورده است.

اکنون کانون توجه بازار از تحولات سیاسی به سمت سیاست‌گذاری‌های پولی بانک‌های مرکزی تغییر جهت داده است. تازه‌ترین داده‌ها نشان می‌دهند که شاخص‌های قیمت مصرف‌کننده و تولیدکننده آمریکا در ماه مه، یکی از بالاترین نرخ‌های رشد سالانه خود در سال‌های اخیر را ثبت کرده‌اند. این آمارها گواهی بر آن است که مسیر مهار تورم همچنان ناهموار بوده و شانس کاهش نرخ بهره توسط فدرال رزرو در کوتاه‌مدت، به شدت کمرنگ شده است.

در همین راستا، شاخص قیمت تولیدکنندۀ آمریکا در ماه مه نسبت به مدت مشابه سال قبل ۶.۵ درصد جهش یافت. این رقم به خوبی نشان می‌دهد که شوک انرژی خاورمیانه چگونه به هزینه‌های تولید سرایت کرده و گمانه‌زنی‌ها برای استمرار رویکرد انقباضی فدرال رزرو را تقویت کرده است.

حالا نگاه فعالان بازار به نشست پیش‌روی کمیته بازار آزاد فدرال دوخته شده است؛ نشستی که به ریاست کوین وارش، رئیس جدید فدرال رزرو برگزار می‌شود و نخستین آزمون جدی او در ردای سیاست‌گذاری پولی خواهد بود. پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که نرخ بهره در محدوده ۳.۵ تا ۳.۷۵ درصد دست‌نخورده باقی بماند. با این حال، صدور هرگونه سیگنال مبنی بر پافشاری بر سیاست‌های انقباضی می‌تواند فشار بر بازار طلا را در هفته‌های آتی تشدید کند.

در کنار فدرال رزرو، سایر بانک‌های مرکزی بزرگ جهان نیز هفتۀ پرمشغله‌ای را پیش رو دارند و تصمیمات سرنوشت‌سازی خواهند گرفت. بانک ژاپن و بانک انگلستان از جمله نهادهایی هستند که معامله‌گران تحرکات آن‌ها را زیر ذره‌بین قرار داده‌اند. پیش از این نیز بانک مرکزی اروپا با اشاره به افزایش فشارهای تورمی النواخت از رشد قیمت انرژی، برای نخستین بار از سال ۲۰۲۳ نرخ بهره را کلید زده و هم‌زمان پیش‌بینی‌های تورمی خود برای سال‌های ۲۰۲۶ و ۲۰۲۷ را به سمت بالا اصلاح کرده بود.

بازار نقره نیز دستخوش شرایط مشابهی بود؛ این فلز در معاملات روز جمعه در سطح ۶۷ دلار به ازای هر اونس داد و ستد شد، اما با این حال در مسیر ثبت پنجمین افت هفتگی متوالی خود قرار گرفت. معامله‌گران این بازار نیز دقیقاً در برزخ میان خوش‌بینی به کاهش تنش‌های سیاسی و هراس از ماندگاری نرخ‌های بهره بالا، مشغول ارزیابی موقعیت‌های خود هستند.

اگرچه ترامپ بار دیگر شانس توافق میان تهران و واشنگتن را مطرح کرده، اما نبود چراغ سبز رسمی از سوی ایران باعث شده تا معامله‌گران دست به عصا حرکت کنند. در نتیجه، وزن بالایی از فعالان بازار ترجیح داده‌اند تا زمان شفاف شدن نتایج مذاکرات و خروجی نشست‌های بانک‌های مرکزی، از باز کردن موقعیت‌های سنگین معاملاتی خودداری کنند.

نقره نیز همانند طلا، به شدت از چشم‌انداز سیاست‌های پولی تأثیر می‌پذیرد. هرچند این فلز به دلیل کاربرد وسیع در صنایع مختلف، محرک‌های بنیادی متفاوتی نسبت به طلا دارد، اما در روزگاری که نرخ‌های بهره در سطوح بالا جا خوش کنند، جذابیت سرمایه‌گذاری خود را از دست می‌دهد.

در مجموع، فیدبک بازار در روزهای اخیر نشان می‌دهد که اگرچه اخبار سیاسی و گمانه‌زنی‌های توافق میان ایران و آمریکا توانسته اتمسفر روانی بازار را کمی تلطیف کند، اما کفه ترازو به نفع فاکتورهای اقتصادی و پولی سنگینی می‌کند. تا زمانی که نشانه‌های متقنی از فروکش کردن تورم و چرخش فرمان بانک‌های مرکزی رویت نشود، بازار فلزات گرانبها احتمالاً زیر سایه انتظارات نرخ بهرۀ باقی می‌ماند و نوسانات آن، قبل از هر چیز به امضای سیاست‌گذاران پولی وابسته خواهد بود.