به گزارش نبض بورس، بازار آهن‌اسفنجی در فاصله ۱۰ تا ۱۷ خرداد ۱۴۰۵ با شرایطی مواجه شد که در آن تقاضا در تمام جلسات معاملاتی بالاتر از عرضه قرار گرفت و همین واگرایی، مسیر قیمت‌ها را صعودی کرد. بررسی داده‌های معاملاتی نشان می‌دهد برخلاف برخی محصولات زنجیره فولاد که با افت همزمان عرضه و تقاضا به ثبات نسبی رسیدند، در بازار آهن‌اسفنجی فشار سمت تقاضا همچنان غالب بوده است.

در بازه مورد بررسی، حجم عرضه آهن‌اسفنجی از حدود ۸۹ هزار تن در ۱۰ خرداد به حدود ۷۵ هزار تن در ۱۷ خرداد کاهش یافت؛ افتی نزدیک به ۱۶ درصد که نشان‌دهنده محدودتر شدن سمت عرضه در این بازار است.

در همین حال، تقاضا نیز کاهش جزئی‌تری را تجربه کرد و از حدود ۱۲۸ هزار تن به حدود ۱۱۶ هزار تن رسید، اما همچنان فاصله معناداری با عرضه حفظ کرد.

نکته کلیدی در این دوره آن است که در هر دو جلسه معاملاتی، تقاضا به‌طور پایدار از عرضه فراتر بود. حجم معاملات نیز عملاً در سقف ظرفیت عرضه محدود شد؛ موضوعی که نشان می‌دهد محدودیت اصلی بازار نه در سمت تقاضا، بلکه در ظرفیت عرضه قابل مشاهده است. در واقع، بخش قابل توجهی از تقاضا در هر جلسه بدون پاسخ باقی مانده و به جلسات بعدی منتقل شده است.

 رشد همزمان قیمت پایه و میانگین موزون

در چنین شرایطی، قیمت‌ها نیز روندی صعودی را تجربه کردند. قیمت پایه آهن‌اسفنجی از حدود ۲۹۵ هزار تومان در ۱۰ خرداد به حدود ۳۰۵ هزار تومان در ۱۷ خرداد رسید که معادل رشد ۳.۴ درصدی در بازه یک‌هفته‌ای است. همزمان، قیمت میانگین موزون معاملات نیز از حدود ۳۰۰ هزار تومان به حدود ۳۱۷ هزار تومان افزایش یافت. افزایش همزمان قیمت پایه و میانگین موزون نشان می‌دهد بازار نه‌تنها در سطح سیاست‌گذاری قیمتی، بلکه در سطح معاملات واقعی نیز با فشار تقاضا مواجه بوده است. شکاف حدود ۱۲ هزار تومانی میان قیمت پایه و میانگین موزون در ۱۷ خرداد نیز گواهی بر رقابت خریداران در شرایط محدودیت عرضه است؛ رقابتی که به رشد قیمت‌های معاملاتی منجر شده است.

 تقاضای انباشته و فشار مستمر بر بازار

بررسی فاصله عرضه و تقاضا نشان می‌دهد این شکاف در طول دوره مورد بررسی تقریباً ثابت باقی مانده است. در ۱۰ خرداد، فاصله تقاضا و عرضه حدود ۴۰ هزار تن بود و در ۱۷ خرداد نیز این اختلاف در سطحی نزدیک به ۴۱ هزار تن ثبت شد. این ثبات در شکاف، بیانگر شکل‌گیری یک تقاضای انباشته است که در هر جلسه به دوره بعد منتقل می‌شود و فشار دائمی بر بازار ایجاد می‌کند.

این وضعیت در مقایسه با بازارهایی مانند بریکت آهن‌اسفنجی تفاوت معناداری دارد؛ جایی که کاهش عرضه با افت مشابه تقاضا همراه شد و بازار به نوعی تعادل کم‌نوسان رسید. اما در بازار آهن‌اسفنجی، عدم تعدیل تقاضا متناسب با عرضه باعث شده فشار قیمتی به شکل پایدار باقی بماند.

داده‌های دو جلسه اخیر نشان می‌دهد مسیر قیمت در بازار آهن‌اسفنجی همچنان تحت تأثیر مستقیم رابطه عرضه و تقاضاست. تا زمانی که تقاضا بالاتر از عرضه باقی بماند و روند کاهش عرضه ادامه داشته باشد، احتمال تداوم رشد قیمت‌ها در جلسات آینده بالاست. تنها عاملی که می‌تواند این روند را تعدیل کند، افزایش محسوس عرضه در بورس کالاست؛ در غیر این صورت، فشار انباشته تقاضا همچنان مسیر قیمت‌ها را به سمت سطوح بالاتر هدایت خواهد کرد.

بریکت آهن‌اسفنجی؛ تعادل در بازار کم‌حجم

بازار بریکت آهن‌اسفنجی در دو جلسه معاملاتی ۱۰ و ۱۷ خرداد ۱۴۰۵، برخلاف برخی دیگر از محصولات زنجیره فولاد، نوسان قیمتی قابل توجهی را تجربه نکرد. با این حال، بررسی داده‌های معاملاتی نشان می‌دهد این ثبات ظاهری در شرایطی شکل گرفته که هم عرضه و هم تقاضا کاهش یافته‌اند و بخشی از تعادل بازار حاصل محدود شدن همزمان دو سوی معاملات بوده است.

افت همزمان عرضه و تقاضا

داده‌های معاملاتی نشان می‌دهد حجم عرضه بریکت آهن‌اسفنجی از حدود ۲۲ هزار تن در ۱۰ خرداد به حدود ۱۱.۵ هزار تن در ۱۷ خرداد کاهش یافته است. به این ترتیب عرضه این محصول طی یک هفته نزدیک به ۴۸ درصد افت کرده و به نصف رسیده است.

در سمت تقاضا نیز روند مشابهی مشاهده می‌شود. حجم تقاضا از حدود ۲۲ هزار تن در ۱۰ خرداد به حدود ۱۲ هزار تن در ۱۷ خرداد کاهش یافته است. حجم معاملات نیز متناسب با این تغییرات از حدود ۱۱.۵ هزار تن به نزدیک ۱۱ هزار تن رسیده است. این ارقام نشان می‌دهد کاهش عرضه با افتی تقریباً مشابه در سمت تقاضا همراه بوده و به همین دلیل بازار با تنش جدی در زمینه تأمین کالا مواجه نشده است.

رقابت خریداران در بازار کوچک‌تر

مهم‌ترین نکته در معاملات این دوره به رفتار قیمت‌ها مربوط می‌شود. قیمت پایه در هر دو جلسه معاملاتی بدون تغییر و در محدوده ۳۱۰ هزار تومان باقی ماند؛ موضوعی که از ثبات سیاست قیمت‌گذاری در این بخش از بازار حکایت دارد. با این حال، قیمت میانگین موزون در ۱۷ خرداد به حدود ۳۲۲ هزار تومان رسید و فاصله‌ای نزدیک به ۱۲ هزار تومان با قیمت پایه پیدا کرد.

این شکاف قیمتی نشان می‌دهد بخشی از خریداران برای تأمین نیاز خود حاضر به پرداخت قیمت‌هایی بالاتر از نرخ پایه بوده‌اند. به عبارت دیگر، اگرچه اندازه بازار نسبت به هفته قبل کوچک‌تر شده، اما رقابت میان متقاضیان همچنان وجود داشته است. همین موضوع سبب شده میانگین قیمت معاملات در سطحی بالاتر از قیمت پایه قرار گیرد. رفتار بازار بریکت آهن‌اسفنجی در این دوره با بازارهایی مانند میلگرد یا تیرآهن تفاوت قابل توجهی دارد. در آن بازارها نوسانات شدید عرضه و تقاضا به تغییرات محسوس قیمت منجر شد، اما در بازار بریکت آهن‌اسفنجی کاهش عرضه با افت متناسب تقاضا همراه شد و از بروز نوسان جدی در قیمت پایه جلوگیری کرد. با این حال، فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون نشان می‌دهد تعادل موجود بیش از آنکه ناشی از وفور کالا باشد، حاصل رقابت خریداران در شرایط عرضه محدود است.

بررسی معاملات ۱۰ و ۱۷ خرداد نشان می‌دهد قیمت پایه ۳۱۰ هزار تومانی در حال حاضر به عنوان یک سطح نسبتاً پایدار برای این محصول عمل می‌کند. تا زمانی که حجم عرضه در محدوده فعلی حفظ شود و موج جدیدی از تقاضا وارد بازار نشود، احتمال تغییر قابل توجه در قیمت پایه چندان بالا به نظر نمی‌رسد. با این حال، کاهش بیشتر عرضه می‌تواند رقابت میان خریداران را تشدید کرده و فاصله میان قیمت پایه و میانگین موزون را افزایش دهد؛ موضوعی که در نهایت می‌تواند زمینه‌ساز فشار بر قیمت‌های معاملاتی در جلسات آینده شود.