پروژۀ آزمایشی سوخت زیستی در حمل سنگ‌آهن

به گزارش نبض بورس، با آغاز یک پروژۀ آزمایشی جدید برای کاهش آلایندگی کشتی‌های حمل سنگ‌آهن، پیش‌بینی می‌شود زنجیرۀ تأمین، هزینه‌های لجستیکی و مدل‌های پیش‌بینی قیمت در بازار محصولات فولادی تحت تأثیر قرار گیرد. در همین راستا، شرکت معدنی بزرگ بی‌اچ‌پی با همکاری مرکز جهانی کربن‌زدایی دریایی، فرآیند تست سوخت‌های زیستی ترکیبی حاصل از پسماند را در کشتی‌های غول‌پیکر حمل مواد اولیه آغاز کرده‌اند؛ اقدامی که مستقیماً بر بهای تمام‌شده و زنجیرۀ تقاضای مواد اولیه تولید فولاد اثرگذار خواهد بود.

این پروژۀ آزمایشی با هدف بررسی عملکرد سوخت‌های ترکیبی مشتق‌شده از روغن‌های آشپزی بازیافتی و چربی‌های حیوانی پسماند کلید خورده است. در این طرح، کشتی فله‌بر «برگ لیونگور» متعلق به شرکت Berge Bulk که توسط بی‌اچ‌پی برای حمل سنگ‌آهن اجاره شده، از سوخت زیستی ترکیبی در مسیر انتقال محموله‌های سنگ‌آهن از غرب استرالیا به چین استفاده می‌کند. این آزمایش امکان بررسی فرآیندهای ذخیره‌سازی، اختلاط سوخت، قابلیت اطمینان عملیاتی و رهگیری زنجیرۀ تأمین سوخت را در شرایط واقعی فراهم می‌سازد.

طبق آمارهای اولیه، استفاده از این سوخت ترکیبی می‌تواند انتشار گازهای گلخانه‌ای را تا ۷۹ درصد نسبت به سوخت‌های سنتی کاهش دهد. تحلیلگران بازار بر این باورند که تجاری‌سازی این سوخت‌ها، با بهینه‌سازی هزینه‌های حمل‌ونقل سنگ‌آهن، سیگنال‌های جدیدی به بخش تقاضای فولاد ارسال خواهد کرد؛ چرا که بخش عمده‌ای از تقاضای فولاد و پایداری بازار آن، به پایداری خطوط حمل‌ونقل دریایی وابسته است. کاهش کربن در زنجیرۀ تأمین، تقاضا برای «فولاد سبز» را در بازارهای جهانی که به‌شدت به دنبال محصولات فولادی با آلایندگی کم هستند، به‌طور چشمگیری افزایش خواهد داد.

از سوی دیگر، استفاده از چربی‌های حیوانی پسماند به‌عنوان مکمل روغن‌های بازیافتی، راهکاری برای مقابله با کمبود احتمالی منابع انرژی در آینده است. کارشناسان معتقدند ایجاد یک زنجیرۀ تأمین پایدار و متنوع برای سوخت کشتی‌ها، ریسک توقف یا کندی در حمل مواد اولیه فولادسازی را کاهش می‌دهد. این ثبات در عرضه مواد اولیه، مستقیماً به ثبات در بازار، تداوم تولید کارخانه‌ها و پاسخگویی به‌موقع به تقاضای مصرف‌کنندگان نهایی محصولات فولادی منجر می‌شود.

این پروژه همچنین چالش‌های فنی و عملیاتی مرتبط با استفاده از سوخت‌های زیستی ترکیبی، از جمله احتمال خوردگی ناشی از اکسیداسیون و تشکیل رسوبات مومی در سیستم‌های سوخت‌رسانی کشتی‌ها را بررسی خواهد کرد. علاوه‌بر این، سامانه‌های رهگیری و راستی‌آزمایی انتشار کربن نیز مورد ارزیابی قرار می‌گیرند تا شفافیت بیشتری در زنجیرۀ تأمین سوخت‌های دریایی ایجاد شود.

در نهایت از منظر بازار فولاد، گسترش استفاده از سوخت‌های کم‌کربن در حمل سنگ‌آهن می‌تواند روند سرمایه‌گذاری در تولید فولاد سبز را تقویت کرده و تقاضا برای محصولات فولادی دارای ردپای کربنی پایین را در صنایع مصرف‌کنندۀ از جمله خودروسازی، ساختمان و زیرساخت افزایش دهد. این روند در بلندمدت به بهبود رقابت‌پذیری تولیدکنندگان فولاد در بازارهای صادراتی و افزایش مصرف فولادهای سازگار با الزامات محیط‌زیستی کمک شایانی خواهد کرد.