بازار میلگرد از عرضه عقب ماند و تقاضا تجمیع شد

به گزارش نبض بورس، بازار میلگرد در اردیبهشت ۱۴۰۵ در وضعیتی قرار گرفت که در آن تقاضا در تمام جلسات چند برابر عرضه بود و در پایان ماه به بالای ۱۶۰,۰۰۰ تن در یک جلسه رسید. بازاری که هر هفته تقاضا در آن بیشتر از هفتۀ قبل بود و همین ناترازی، فضای کلی بازار را تحت فشار قرار داد. نتیجه این وضعیت، بازاری بود که بیشتر از آنکه با قیمت‌های رسمی حرکت کند، با رقابت خریداران شکل گرفت.

در ابتدای ماه، شکاف میان عرضه و تقاضا به‌وضوح دیده شد. میزان تقاضا تقریبا دو برابر عرضه بود و همین نسبت نشان داد بازار از همان شروع با کمبود مواجه شده است. این الگو در هفته بعد نیز ادامه پیدا کرد و خریداران برای تأمین کالا وارد رقابت جدی‌تری شدند. در میانه ماه، بازار برای یک هفته آرام‌تر شد و حجم معاملات کاهش یافت. اما این افت بیشتر به محدودیت عرضه مربوط بود و نشانه‌ای از کاهش تقاضای واقعی در بازار نداشت. به همین دلیل، روند کلی بازار تغییر محسوسی پیدا نکرد و فشار تقاضا همچنان در پس‌زمینه باقی ماند.

در روزهای پایانی اردیبهشت، بازار دوباره با شدت بیشتری تحت تأثیر کمبود عرضه قرار گرفت. در یکی از جلسات، عرضه تقریباً متوقف شد و در جلسه بعد نیز بسیار محدود بود. همین وقفه باعث شد تقاضای انباشته‌شده آزاد شود و در آخرین معاملات ماه به اوج برسد. در آن مقطع، فاصله میان عرضه و تقاضا به حدی رسید که تصویر روشنی از کمبود کالا در بازار ارائه داد.

رفتار قیمتی نیز همین وضعیت را تأیید کرد. قیمت‌های اعلامی در طول ماه در یک بازه نسبتاً محدود حرکت کردند، اما آنچه اهمیت بیشتری داشت، قیمت‌های واقعی معامله‌شده بود که تقریبا همیشه بالاتر از نرخ‌های پایه قرار گرفت. این موضوع نشان داد خریداران برای از دست ندادن کالا، حاضر به پرداخت بیشتر بودند.

در یکی از هفته‌های حساس ماه، فاصله میان قیمت اعلامی و قیمت معامله‌شده به‌طور محسوسی افزایش پیدا کرد؛ نشانه‌ای که در شرایط کمبود عرضه دیده می‌شود و بیانگر فشار رقابتی در سمت خرید است.

در مجموع، بازار میلگرد در اردیبهشت با یک ویژگی اصلی شناخته شد؛ تقاضایی که در طول ماه تخلیه نشد و به‌تدریج انباشته شد. همین موضوع باعث شد بازار به‌جای تعادل، در وضعیت فشار دائمی باقی بماند.

برای خرداد، مسیر بازار بیش از هر چیز به سمت عرضه وابسته است. اگر حجم عرضه در همین سطح محدود ادامه پیدا کند، تقاضای انباشته می‌تواند دوباره قیمت‌ها را تحت فشار قرار دهد. در مقابل، تنها افزایش محسوس عرضه است که می‌تواند این فشار را تا حدی متعادل کند و بازار را از وضعیت فعلی خارج کند./فولادبان