افشای اثرات جنگ رمضان بر شرکت‌های بورسی؛ از ریسک ارزی تا اختلال در تولید(قسمت چهارم)

به گزارش نبض بورس، در تازه‌ترین اطلاعیه‌های افشای اطلاعات در کدال، شرکت‌های بورسی از جمله بانک‌ها، پالایشی‌ها، خودروسازان و هلدینگ‌ها به تشریح پیامدهای جنگ رمضان بر عملکرد، زنجیره تأمین، هزینه‌ها و سودآوری خود پرداختند؛ گزارش‌هایی که از افزایش ریسک‌های عملیاتی، مالی و ارزی در سطح اقتصاد حکایت دارد.

وبملت:
فشار جنگ بر مشتریان بزرگ (فولاد و پتروشیمی) می‌تواند باعث افزایش مطالبات مشکوک‌الوصول و رشد هزینه‌های مالی شود. نوسان ارز نیز ریسک عملکرد بانک را بالا برده است.

زکوثر:
مجموعه‌ای از ریسک‌ها شامل افزایش هزینه نهاده‌ها، اختلال واردات، رشد نرخ بهره و ریسک‌های زیست‌محیطی گزارش شده؛ هزینه واردات تا حدود ۳۰٪ رشد داشته است.

مهرگان:
به دلیل نبود اطلاعات دقیق از شرکت‌های زیرمجموعه، برآورد اثر جنگ بر سودآوری فعلاً ممکن نیست.

غبشهر (صنعتی بهشهر):
ریسک‌های اصلی شامل تأمین مواد اولیه، نرخ ارز، قیمت‌گذاری دستوری و انرژی است که می‌تواند حاشیه سود را تحت فشار قرار دهد.

شبندر و کاوه:
احتمال اختلال در زنجیره تأمین، افزایش هزینه حمل‌ونقل و آسیب به زیرساخت‌ها به‌عنوان ریسک‌های کلیدی مطرح شده است.

کیسون:
جنگ باعث افزایش عدم قطعیت در پروژه‌ها و پیش‌بینی‌ها در صنعت مهندسی و ساخت شده است.

ونفت:
برخی زیرمجموعه‌ها با کاهش فعالیت یا توقف موقت مواجه شده‌اند، اما شرکت با اقدامات جبرانی به دنبال حفظ پایداری عملیات است.

زشریف:
افزایش هزینه نهاده‌ها و اختلال واردات، ریسک اصلی است؛ با این حال شرکت اعلام کرده تولید تقریباً طبق برنامه ادامه دارد.

شوینده:
وابستگی به مواد اولیه وارداتی و نوسان ارز، هزینه تولید و سودآوری را تهدید می‌کند.

بمپنا:
تولید برق پایدار است اما ریسک تأمین سوخت و کاهش تقاضای برق در صورت رکود اقتصادی وجود دارد.

خودرو:
مشکلات تأمین مواد، قیمت‌گذاری دستوری و کمبود نقدینگی می‌تواند تداوم تولید را با چالش مواجه کند.

دکپسول:
با وجود محدودیت‌ها، شرکت تلاش کرده تولید بدون وقفه ادامه داشته باشد.

شیران:
ریسک در تأمین مواد اولیه (بنزن) وجود دارد، اما اقدامات جایگزین انجام شده است.

حفاری:
بیشترین آسیب‌پذیری مربوط به اختلال صادرات، نقدینگی، لجستیک و تحریم‌ها است که می‌تواند پروژه‌ها را متوقف کند.

 جمع‌بندی:

تقریباً همه شرکت‌ها بر یک نکته مشترک تأکید دارند:

• افزایش ریسک‌های ارزی، تأمین و عملیاتی
• فشار بر هزینه‌ها و حاشیه سود
• عدم قطعیت بالا در پیش‌بینی عملکرد آینده