هشدار جدی اتحادیه طلا: معاملات آنلاین طلای آب‌شده پرریسک است

به گزارش نبض بورس، رئیس اتحادیه فروشندگان و سازندگان طلا، نقره و جواهر تهران نسبت به گسترش خرید و فروش آنلاین طلای آب‌شده هشدار داد و تأکید کرد این شیوه معاملات، نه با اصول کارشناسی همخوانی دارد و نه با استاندارد‌های رایج جهانی؛ موضوعی که می‌تواند حقوق مصرف‌کنندگان و آینده صنعت طلا و جواهر کشور را با چالش‌های جدی روبه‌رو کند.

به گفته نادر بذرافشان، فعالیت برخی پلتفرم‌های آنلاین طلا بدون هماهنگی با اتحادیه‌ها و متخصصان این حوزه آغاز شده و در حالی با تبلیغات گسترده و هزینه‌های سنگین ادامه یافته که حاشیه سود واقعی بازار طلا، چنین هزینه‌هایی را توجیه نمی‌کند. او معتقد است این روند، نشانه‌ای از یک مدل اقتصادی ناپایدار و پرریسک برای مردم است.

 طلای آب‌شده؛ کالای سرمایه‌ای یا ماده اولیه تولید؟

رئیس اتحادیه طلا با اشاره به ماهیت طلای آب‌شده توضیح داد: این نوع طلا اساساً برای بازگشت به چرخه تولید و ذوب مجدد طراحی شده و عرضه مستقیم آن به مردم، در هیچ‌یک از بازار‌های معتبر جهانی رایج نیست. در بازار‌های بین‌المللی، تنها شمش‌های استاندارد و شناسنامه‌دار مبنای سرمایه‌گذاری قرار می‌گیرند.

 اختلاف قیمت و تسویه‌های مسئله‌دار

بذرافشان با انتقاد از اختلاف بالای قیمت خرید و فروش در پلتفرم‌های آنلاین گفت: در برخی مقاطع، این اختلاف به چند صد هزار تومان در هر گرم رسیده؛ در حالی که در بازار صنفی، فاصله قیمتی معمولاً محدود و شفاف است. همچنین در زمان تحویل فیزیکی طلا، کارمزد‌های چنددرصدی از خریداران دریافت می‌شود که عملاً هزینه سرمایه‌گذاری را افزایش می‌دهد.

 آسیب به تولید و اشتغال

به گفته رئیس اتحادیه طلا، گسترش این نوع معاملات موجب خروج طلا از چرخه تولید شده و کاهش ۳۰ تا ۴۰ درصدی تولید را نسبت به سال گذشته رقم زده است. بسیاری از واحد‌های تولیدی با حداقل ظرفیت فعالیت می‌کنند و برخی نیز ناچار به تعطیلی شده‌اند؛ در حالی که این صنعت، ظرفیت بالایی برای اشتغال‌زایی و ارزآوری دارد.

 مطالبه نظارت جدی‌تر

وی با اشاره به نقش نهاد‌های نظارتی از جمله بانک مرکزی، وزارت صمت و اتحادیه کسب‌وکار‌های مجازی تأکید کرد: نظارت بر اصالت طلا، جلوگیری از خالی‌فروشی و شفافیت مالی این پلتفرم‌ها باید به‌صورت جدی‌تری دنبال شود. به باور او، تصمیم‌گیری‌های غیرکارشناسی بدون مشارکت اصناف، نه‌تنها به تولید کمک نمی‌کند بلکه بحران‌های جدیدی را نیز به‌وجود می‌آورد.