تنگه هرمز؛ شاهرگ اقتصاد جهان و نقش کلیدی ایران
به گزارش نبض بورس، اقتصاد جهانی بار دیگر در حال بازتعیین قیمت ریسکهای ژئوپلیتیکی است؛ این بار محور اصلی، تنگه هرمز است. گذرگاهی استراتژیک که نقشی تعیینکننده در تأمین انرژی جهان دارد. هر گونه اختلال در این نقطه، نه تنها منطقه را تحت تاثیر قرار میدهد بلکه بازارهای جهانی انرژی، غذا و حملونقل را نیز دستخوش نوسان فوری میکند.بر اساس گزارش اداره اطلاعات انرژی آمریکا، در سال ۲۰۲۴ و سه ماهه نخست ۲۰۲۵، تنگه هرمز بیش از یکچهارم تجارت نفت خام دریایی جهان، حدود یکپنجم مصرف جهانی نفت و محصولات آن و نزدیک به یکپنجم تجارت جهانی گاز طبیعی مایع را عبور داده است. همچنین، آژانس بینالمللی انرژی عبور روزانه حدود ۲۰ میلیون بشکه نفت از این گذرگاه را تخمین زده است.بازارها حتی نسبت به کوچکترین اظهارنظرها نیز واکنش فوری نشان میدهند؛ به عنوان مثال، در ۲ فوریه ۲۰۲۶ خبرگزاری رویترز گزارش داد که پس از اظهارات دونالد ترامپ درباره گفتوگوهای «جدی» ایران با واشنگتن، قیمت نفت حدود پنج درصد کاهش یافت و برنت در حوالی ۶۵.۸۶ دلار و وست تگزاس در حدود ۶۱.۷۹ دلار معامله شد. تحلیلگران تأکید کردند که کاهش تنش، بخشی از «علاوه ریسک ژئوپلیتیکی» را حذف کرده و نشاندهنده وفور نسبی عرضه است.
بازندگان اصلی بحران
- ساختار جریان انرژی از طریق تنگه هرمز نشان میدهد که تأثیر هرگونه شوک به شکل یکسان پخش نمیشود و بیشترین آسیب به کسانی وارد خواهد شد که به این مسیر وابستگی بالایی دارند و جایگزینهای کمتری در دسترس دارند.
- آسیا: بیشترین فشار بر واردکنندگان آسیایی وارد میشود. حدود ۸۴ درصد از نفت خام و میعانات و ۸۳ درصد از گاز طبیعی مایع عبوری از تنگه هرمز به آسیا میرود و چین، هند، ژاپن و کره جنوبی بیش از دو سوم این محمولهها را دریافت میکنند.هر گونه اختلال در عرضه باعث افزایش هزینه انرژی، تشدید کسری حساب جاری و نوسانات ارزی در بزرگترین مراکز صنعتی جهان میشود.اروپا: حتی اگر وابستگی مستقیم اروپا به هرمز کمتر باشد، افزایش قیمت نفت و گاز بر هزینه برق، پتروشیمی و حملونقل صنعتی فشار وارد میکند و روند سیاستهای پولی را با چالش مواجه میسازد.
- اقتصادهای نوظهور کمدرآمد: کشورهایی که واردکننده انرژی و منابع غذایی هستند و توان مالی محدودی دارند، با دو گزینه پرهزینه روبهرو میشوند: افزایش یارانه که فشار بر بودجه را بیشتر میکند یا انتقال سریع هزینهها به مصرفکننده که تورم انرژی و غذا را افزایش میدهد و آسیبپذیری اجتماعی را تشدید میکند.
- اقتصادهای خلیج فارس: حتی صادرکنندگان انرژی منطقه نیز از اثرات بحران در امان نیستند، زیرا تنگه هرمز مسیر عبور واردات غذایی و صادرات کود شیمیایی است. افزایش هزینه واردات، هزینه عملیاتی بنادر، تأمین مالی ذخایر و بیمههای دریایی، فشار مضاعفی بر زنجیره تأمین داخلی و امنیت لجستیکی وارد میکند.




