از تایوان تا ونزوئلا: هفت مناقشه جهانی در ۲۰۲۶

به گزارش نبض بورس، براساس گزارش ویژه Economist، جهان در سال ۲۰۲۶ با هفت درگیری بالقوه و بالفعل مواجه خواهد شد که می‌توانند تعادل ژئوپولیتیکی و اقتصاد جهانی را به هم بریزند. از تایوان و اوکراین تا آفریقا و آمریکای لاتین، ریسک‌ها جدی و پیامدها گسترده‌اند.

چین و تایوان: سایه محاصره و تهدید تسلیحاتی

• نسبت هزینه‌های نظامی جهان: چین ۱۲٪، تایوان ۰.۸٪

• هزینه‌های نظامی کشورهای حامی تایوان: آمریکا ۲۲.۳٪، ژاپن ۲.۱٪، کره جنوبی ۲.۲٪

رهبران چین با مشاهده جنگ روسیه در اوکراین درس‌های عبرت‌آمیز گرفته‌اند، اما اختلاف عظیم توان نظامی چین و تایوان می‌تواند پکن را به اقدام تحریک کند، به‌ویژه اگر حمایت آمریکا از تایوان ضعیف شود یا هزینه اقتصادی تهاجم کاهش یابد. محاصره اقتصادی یا نظامی محتمل‌تر از تهاجم مستقیم است، اما حتی محاصره هم ریسک‌های بزرگی دارد، از جمله مداخله نظامی و تحریم اقتصادی آمریکا و متحدانش.

• پیامد اقتصادی: اختلال در تنگه تایوان می‌تواند زنجیره جهانی نیمه‌رسانا و بازار فناوری را به شدت تحت فشار قرار دهد.

هند و پاکستان: دو ابرقدرت هسته‌ای در مرز انفجار

• تعداد کلاهک‌های هسته‌ای: هند ۱۸۰، پاکستان ۱۷۰

• سهم از جمعیت جهان: هند ۱۸٪، پاکستان ۳٪

درگیری‌های مرزی اخیر، از جمله حمله‌ای در هند در آوریل ۲۰۲۵ که ۲۶ گردشگر را کشت، بزرگ‌ترین بحران چند سال اخیر را ایجاد کرد. بیش از ۵۰ نفر در خط کنترل کشمیر جان باختند تا اینکه آتش‌بس اعلام شد.

• چرا مهم است: با یک‌پنجم جمعیت جهان درگیر، حتی یک درگیری محدود می‌تواند ثبات اقتصادی و امنیت منطقه‌ای را به شدت تحت تأثیر قرار دهد. اختلافات تجاری با آمریکا و کاهش صبر و تحمل دو کشور نیز احتمال تشدید بحران را بالا می‌برد.

روسیه و اوکراین: جنگ فرسایشی یا فروپاشی احتمالی

 

• تلفات روسیه از زمان حمله: بیش از ۱.۱۲ میلیون نفر

• پیشروی روسیه از دسامبر ۲۰۲۲: تنها ۱.۳٪ از خاک اوکراین

این آمار نشان می‌دهد که سال ۲۰۲۶ یا شاهد پیشرفت بسیار آهسته، یا درگیری یخ‌زده، یا توافقی محدود خواهیم بود. سناریوهای دیگر شامل فروپاشی جبهه یا اقتصاد روسیه است که هر دو پیامدهای جهانی گسترده‌ای خواهند داشت.

• اثرات اقتصادی: بازار انرژی اروپا و سرمایه‌گذاری جهانی مستقیماً به روند این جنگ حساس هستند.

آژانس بین‌المللی انرژی رشد تقاضای نفت را تا ۲۰۵۰ پیش‌بینی کرد

در ادامه حتما بخوانید

رژیم صیهونیستی و حماس: غزه ناآرام

• ساختمان‌های آسیب‌دیده در غزه: ۷۸٪

• میزان نخاله و آوار: ۶۱.۵ میلیون تن

آتش‌بس شکننده برقرار است و حماس هنوز تسلیحات خود را کنار نگذاشته است. هرگونه نیروی صلح بین‌المللی می‌تواند بازسازی را آغاز کند، اما محتمل‌ترین سناریو، ادامه وضعیت فعلی با خشونت محدود و وقفه‌های کوتاه است.

• پیامد منطقه‌ای: فشار انسانی و ناپایداری سیاسی در خاورمیانه افزایش می‌یابد.

جمهوری دموکراتیک کنگو و رواندا: جنگ مخفی منابع معدنی

• تعداد آوارگان: ۹.۸ میلیون نفر

• تولید کبالت جهان در کنگو: ۷۶٪

رواندا در ۲۰۲۵، با مسلح کردن و هدایت شورشیان M23 و حتی دخالت مستقیم نیروهای خود، کنترل غیرمستقیم بر مناطقی در کنگو پیدا کرده است. اوگاندا نیز به‌عنوان شریک امنیتی کنگو وارد عمل شده است.

• محرک‌ها: طلا، نفت و کبالت به‌ویژه برای تولید باتری، نقش مهمی در ادامه این درگیری دارند.

سودان: بحران انسانی بی‌پایان

• تعداد آوارگان داخلی: ۱۱.۶ میلیون نفر

• در معرض قحطی: ۲ میلیون نفر

ارتش سودان (SAF) و نیروهای پشتیبانی سریع (RSF) همچنان درگیر جنگ شدید هستند، با کنترل متناوب مناطق توسط دو طرف و حمایت‌های خارجی از مصر و امارات.

• پیامد اقتصادی: بی‌ثباتی داخلی سودان بر تجارت منطقه‌ای و امنیت غذایی در آفریقا تأثیر مستقیم دارد.

 

ونزوئلا و گویانا: نفت، قدرت و تهدید مداخله خارجی

• ادعای ونزوئلا بر خاک گویانا: ۷۴٪

• تولید سالانه نفت (میلیون بشکه): ونزوئلا ۹۰۳، گویانا ۶۱۷

تمرکز آمریکا بر امنیت منطقه و تنش با رژیم مادورو، همراه با ادعای ارضی ونزوئلا، احتمال برخورد مستقیم را افزایش داده است. حملات هوایی و عملیات ویژه محتمل‌تر از تهاجم کامل هستند.

• اثر جهانی: اختلال در بازار نفت و ثبات سیاسی آمریکای لاتین از پیامدهای این بحران خواهد بود.

 

 

جمع‌بندی: تقاطع بحران‌ها و اقتصاد جهانی

این هفت بحران شناسایی‌شده توسط نشریه اکونومیست، نه تنها تهدیدات امنیتی بلکه ریسک‌های اقتصادی بزرگی ایجاد می‌کنند:

• زنجیره‌های تأمین جهانی در معرض اختلال قرار دارند.

• هزینه‌های دفاعی و نظامی افزایش می‌یابد و بودجه‌ها تحت فشار قرار می‌گیرند.

• سرمایه‌گذاری و رشد اقتصادی در مناطق متاثر کاهش پیدا می‌کند.

سرمایه‌گذاران، دولت‌ها و سیاست‌گذاران باید برنامه‌ریزی دقیق، سناریوپردازی و دیپلماسی فعال را برای مدیریت ریسک‌های ژئوپولیتیکی در ۲۰۲۶ در دستور کار قرار دهند.