بر اساس این آمار، ۱۵ میلیون و ۹۲۰ هزار مشترک ایرانسل در طول سال از شبکه همراه اول استفاده کرده‌اند. این عدد به‌خوبی نشان می‌دهد که همراه اول همچنان میزبان اصلی رومینگ داخلی کشور است و گستردگی پوشش این اپراتور در نقاطی که ایرانسل هنوز ضعف نسبی در پوشش‌دهی دارد، باعث شده بخش بزرگی از مشترکان ایرانسل به آن متکی باشند. این اتکا صرفاً یک آمار ساده نیست؛ بلکه نشانه‌ای از موقعیت راهبردی همراه اول در زیست‌بوم ارتباطی ایران است.

در مقابل، ۱۴ میلیون و ۱۲۶ هزار مشترک همراه اول نیز در سال 1404 به شبکه ایرانسل متصل شده‌اند. این رقم اگرچه اندکی کمتر از تعداد مهمانان ایرانسل در همراه اول است، اما اهمیت ویژه‌ای دارد؛ چرا که نشان می‌دهد ایرانسل توانسته در بسیاری از مناطق نقش مکمل جدی برای شبکه همراه اول را ایفا کند. به بیان دیگر، مشترکان بزرگ‌ترین اپراتور کشور هم در شرایطی نیازمند اتصال به شبکه ایرانسل شدند. موضوعی که نشان‌دهنده ارتقای پوشش و توسعه سایت‌های این اپراتور در نقاط خاص است.

این جابه‌جایی میلیون‌ها مشترک بین دو اپراتور، معنایی فراتر از آمار دارد. تعادل تدریجی در ساختار رومینگ داخلی کشور به توسعه شبکه ارتباطی کمک می‌کند. همراه اول همچنان ستون فقرات اصلی رومینگ ملی باقی مانده، اما ایرانسل نیز توانسته سهمی قابل توجه در نقش میزبان به دست آورد؛ سهمی که جایگاه دوم را از حالت نمادین خارج کرده و به یک واقعیت رقابتی تبدیل ساخته است.

در این میان، رایتل با حدود ۳.۲ میلیون مشترک مهمان در شبکه همراه اول و تقریباً همین تعداد در شبکه ایرانسل حضور دارد. اگرچه این اعداد در مقایسه با دو اپراتور اصلی ناچیز به نظر می‌رسند، اما برای رایتل حیاتی هستند. چرا که نشان می‌دهند این اپراتور هنوز برای تأمین پوشش سراسری ناچار است به رومینگ متکی بماند و بدون میزبانی دو رقیب بزرگ، امکان سرویس‌دهی کامل ندارد.

تصویر کلی رومینگ داخلی در سال 1404 چنین ترسیم می‌شود؛ همراه اول همچنان بازیگر غالب و میزبان اصلی است، ایرانسل جایگاه خود را به‌عنوان مکملی جدی و غیرقابل چشم‌پوشی تثبیت کرده و رایتل با اتکا به رومینگ به حیات خود ادامه می‌دهد. این روند نشان می‌دهد که روابط رومینگ بین اپراتورها صرفاً یک رابطه فنی نیست، بلکه بخشی از استراتژی رقابتی و تکمیل‌کننده زنجیره صنعت تلکام کشور محسوب می‌شود.